# لهو — Kâmûsü'l-Muhît

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%87%D9%88/sozluk/kamus
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D9%87%D9%88/entries/kamus

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لهو](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%87%D9%88.md)
- Kâmûsü'l-Muhît: Fîrûzâbâdî · 15. yy

## Madde başı: لهو

* ل ه و * * اللَّهَاةُ * الهنة المُطبقة في أقصى سقف الفم والجمع * اللَّهَا * و * اللَّهَوَاتُ * و * اللَّهَيَاتُ * أيضا و * اللَّهْوةُ * بالضم العطية دراهم كانت أو غيرها والجمع * اللُّهَا * و * لَهِيَ * عن اشيء * لُهِياًّ * بالضم والتشديد و * لُهْياناً * بضم اللام وكسرها سلا عنه وترك ذكره وأضرب عنه و * الْهَاهُ * شَغَلَه و * لَهَّاهُ * به * تَلْهِيَةً * علَلَّه و * لَهَا * بالشيء من باب عدا لعِبَ به و * تَلَهَّى * به مثله و * تَلاَهَوْا * أي لها بعضهم ببعض وقوله تعالى ﴿لو أردنا أن نتخذ لَهْوا﴾ قالوا امرأة وقيل ولدا وتقول * الْهَ * عن الشيء أي اتْرُكْهُ وفي الحديث في البلل بعد الوضوء ﴿الْهَ عنه﴾ وكان بن الزُبير إذا سمع صوت الرعد * لَهِيَ * عن حديثه أي تركه وأعرض عنه الأصمعي إلْهَ عنه ومنه بمعنى

### Türkçe

* ل ه و * * **اللَّهَاةُ** * ağzın tavanının en uç kısmındaki, kapalı et parçasıdır; çoğulu **اللَّهَا**’dır; ayrıca **اللَّهَوَاتُ** ve **اللَّهَيَاتُ** da (çoğul)dur. Ve **اللَّهْوةُ** (ötre ile) bağış, dirhemler olsun veya başkası olsun; çoğulu **اللُّهَا**’dır. Ve **لَهِيَ** bir şeyden **لُهِياًّ** (ötre ile ve şeddeli) ve **لُهْياناً** (lâmın ötreli ve kesreli olmasıyla): ondan teselli buldu ve onun zikrini terk etti ve ondan yüz çevirdi. Ve **الْهَاهُ**: onu meşgul etti. Ve **لَهَّاهُ** onunla **تَلْهِيَةً**: onu oyaladı. Ve **لَهَا** bir şeyle, **عدا** babından: onunla oynadı. Ve **تَلَهَّى** onunla: onun gibidir. Ve **تَلاَهَوْا**: yani birbirleriyle oyalandılar. Yüce Allah’ın sözü: ﴿لو أردنا أن نتخذ **لَهْوا**﴾ “kadın” dediler; “evlat” denildi. Ve dersin ki: **الْهَ** bir şeyden, yani: onu bırak. Ve hadiste, abdestten sonra ıslaklık hakkında: ﴿**الْهَ** عنه﴾ . İbn ez-Zübeyr, gök gürültüsünün sesini işittiği zaman, konuşmasından **لَهِيَ** (yani) onu terk etti ve ondan yüz çevirdi. el-Asma‘î: **إلْهَ** عنه; ve ondan, “mânâsında”dır.
