# لوت — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%88%D8%AA/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D9%88%D8%AA/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لوت](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%88%D8%AA.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: لوت

لات  ، أهمله الجوهري، وقال غيره: لات  الرجل  لوتا، إذا  أخبر  بالشيء على غير وجهه. وقيل: هو أن يعمى عليه الخبر فيخبره  بغير ما يسأل عنه  . قال الأصمعي: إذا عمى عليه الخبر قيل: قد لاته يليته ليتا، فجعله يائيا، ومثله في اللسان، ودليل ذلك أيضا ما نقله ابن منظور، وقيل للأسدية: ما المداخلة? فقالت: أن تليت الإنسان شيئا قد عمله، أي تكتمه وتأتي بخبر سواه. فانظر ذلك مع سياق المصنف. لات  الخبر: كتمه  وأتى بخبر سواه، قاله خالد بن جنبة.  ولواتة، بالفتح  ، وفي بعض النسخ: كسحابة:  ع، بالأندلس  أو بلدة بها، بل في العدوة.  وقبيلة بالبربر  ، سميت تلك البلدة أو الموضع بمن نزلها من هذه القبيلة، وقد نسب إليها جماعة من المحدثين وغيرهم.

### Türkçe

لات، el-Cevherî onu ihmal etti; başkası dedi ki: **لات** adamı **لوتا** (yapar), yani bir şey hakkında onu kendi vechi üzere olmayan şekilde haber verdiği zaman. Ve denildi ki: O, haberin ona kapalı kalmasıdır da onu, kendisinden sorulan şeyden başka bir şeyle haber vermesidir. el-Asmaʿî dedi ki: Haber ona kapalı kaldığı zaman “Onu **لاته**; onu **يليته** **ليتا**” denilir; böylece onu **ياء**lı yaptı; bunun benzeri **اللسان**’dadır. Bunun delili ayrıca İbn Manzûr’un naklettiği şeydir. Ve Esediyye’ye “**المداخلة** nedir?” denildi; o da dedi ki: “İnsana, yapmış olduğu bir şeyi **تليت** etmendir”; yani onu gizlersin ve onun dışında bir haber getirirsin. Öyleyse bunu, musannifin siyakı ile birlikte gör. **لات** haber: onu gizledi ve onun dışında bir haber getirdi; bunu Hâlid b. Cunbe söyledi. Ve **لواتة**, fetha ile; bazı nüshalarda: **كسحابة**: bir isim; Endülüs’te yahut onda bir belde; bilakis **العدوة**’dedir. Ve Berberîlerden bir kabile; o belde yahut mevki, bu kabileden oraya inen kimse ile adlandırıldı; ve muhaddislerden ve başkalarından bir cemaat ona nisbet edildi.
