# لوث — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%88%D8%AB/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D9%88%D8%AB/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لوث](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%88%D8%AB.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: لوث

لَاثَ
1 لَاثَ ذ , aor. يَلُوثُ, inf. n. لَوْثٌ, He folded a thing: (IAar, IKt:) and twisted it. (IAar.) These are the original meanings. (IAar, IKt.) ― -b2- He turned a thing round twice; as a turban is turned round, and an اِزَار. (TA.) ― -b3- He bound, or wound round, a turban. (K.) You say لَاثَ العَمِامَةَ عَلَى رَأْسِهِ, aor. and inf. n. as above, He bound, or wound round, the turban on his head. (S.) ― -b4- لَاثَ الوَبَرَ بِالفَلْكَةِ He wound the camel's hair round the whirl of the spindle. (TA.) ― -b5- الأَسْقِيَةُ الِتَّى تُلَاثُ عَلَى أَفْوَاهِهَا The skins that are bound and tied round their mouths. (TA, from a trad.) ― -b6- لَاثَ, aor. يَلُوثُ, He (a man) went round about; syn. دَارَ. (S.) ― -b7- لَاثَ بِشَىْءٍ He went round about a thing; syn. طاف به. (TA.) ― -b8- لَاثَ بِهِ النَّاسُ, and ↓ الاث, The people collected around him. (TA, from a trad.) ― -b9- لَاثَتْ قَرُنًا مِنْ قُرُونِهَا بِالدُّهْنِ She surrounded, or, as some say, intermixed [one of her locks of hair with ointment]. (TA, from a trad.) ― -b10- لَاثَ, and ↓ الاث, and ↓ التاث, It (a plant, or tree, or herbage,) became tangled and luxuriant. (TA.) ― -b11- لَاثَ, aor. يَلُوثُ, inf. n. لَوْثٌ, He rolled about a morsel of food in melted fat or the like. (K.) ― -b12- لَاثَ, aor. يَلُوثُ, inf. n. لَوْثٌ, He chewed, or mumbled, a thing; syn. لَاكَ; (K;) such as a morsel of food, &c. (TA) ― -b13- لَاثَهُ المَطَرُ, and ↓ لوّثهُ, The rain laid it, or mixed it, (i. e., a plant,) part over part. (TA.) ― -b14- لَاثَ, aor. يَلُوثُ, inf. n. لَوْثٌ; (K;) or لَوِثَ, [aor. يَلْوَثُ,] inf. n. لَوَثٌ; (L;) and ↓ التاث, (S, K,) He was slow, or tardy, (S, K,) فِى عَمَلِهِ in his work, (S,) or فِى الأَمْرِ in the affair. (K.) ― -b15- ↓ التاث He (a camel) was slow, or tardy and languid. (TA, from a trad.) ― -b16- لَاثَ عَنْ حَاجَتِى He was slow, tardy, or tedious, in accomplishing my want. (TA.) ― -b17- لَاثَ لَوْثًا مِنَ الكَلَامِ He twisted his speech, and did not make it plain by reason of shame. (IKt, TA, from a trad.) [Similarly, فى كَلَامِهِ ↓ التاث. (A.)] ― -b18- لَاثَ He was slow in speech, and heavy in tongue. (TA.) ― -b19- See 8. ― -b20- لَاثَ الدَّارَ, aor. يَلُوثُ, inf. n. لَوْثٌ, He kept to the house. (K.) ― -b21- لَاثَ, aor. يَلُوثُ, inf. n. لَوْثٌ; and ↓ لوّث, inf. n. تَلْوِيثٌ; He mixed, and steeped, or macerated, in water. (K.) ― -b22- لَاثَ بِهِ, aor. يَلُوثُ, (inf. n. لَوْثٌ, K,) He took refuge in him; had recourse to him for protection or concealment: (S, K:) i. q. لَاذَ: (S:) accord. to Yaakoob, the ث here is a substitute for the ذ of لاَذَ. (TA.)

لوّث التِّبْنَ بِالقَتِّ
2 لوّث التِّبْنَ بِالقَتِّ ذ He mixed the straw with [the kind of trefoil called] قتّ. (A.) ― -b2- لوّث He, or it, rendered water turbid. (S.) ― -b3- لوّث, inf. n. تَلْوِيثٌ, He befouled, defiled, polluted, dirtied, soiled, besmeared, or bedaubed, (S, K,) his clothes with mud. (S.) ― -b4- See 1 and 8.

4 أَلْوَثَ see 1. -A2- أَلْوَثَتِ الأَرْضُ The land produced fresh, or green, herbage, (رَطْب, as in some copies of the K, or رُطْب, as in others and in the TA,) among that which was dry. So in the K: but in the L, as follows. الوث الصِّلِّيَانُ The صلّيان dried up, and then produced fresh, or green, shoots: and sometimes the same verb is thus used with reference to the ضَعَة and هَلْتَى and سَحَم: of the ثُمَام, one scarcely ever says الوث, but بَقَلَ; nor does one say of the الوث عَرْفَج, but ادبى, and اِمْتَعَسَ. (TA.) ― -b2- أَلَثْتُ بِهِ مَالِى I asked him to keep my property as a deposit. (K.) From اللَّوْثُ “ the taking refuge. ” (TA.) ― -b3- لَمْ يُلِثْ, in a verse of El-'Ajjلj, He, or it, did not make to delay. (TA.)

تلوّث
5 تلوّث ذ It (a garment) was, or became, befouled, defiled, polluted, dirtied, soiled, besmeared, or bedaubed, with mud. (Msb.) ― -b2- تلوّث بِالْأَمْرِ [app., He was confused, or perplexed, by the affair]. (Lth.)

التاث
8 التاث ذ : see 1. ― -b2- It was, or became, collected together. (TA) ― -b3- التاث; (S, K;) and ↓ لوّث, inf. n. تَلْوِيثٌ; (L;) It (an affair, TA,) was, or became, confused, (S, K,) intricate, and difficult. (TA.) You say التاثت عَلَيْهِ الأُموُرُ The affairs became confused, and intricate, to him: (TA:) and التاثت الخُطُوبُ [The affairs became confused]. (S.) ― -b4- Also, both verbs, (the former accord. to the S and K, and the latter accord. to the L,) It became wound about. (S, L, K.) You say اِلْتَاثَتْ بِرَأْسِ القَلَمِ شَعْرَةٌ (so in one copy of the S: in another, التاث) [A hair became wound about the head, or tip, of the reed-pen: read, erroneously, by Golius, and Freytag, التاث برأس القلم شَعَرَهُ]. (S.) ― -b5- He became strong, powerful, or vigorous. (K, TA.) ― -b6- He became fat. (K, TA.) ― -b7- He withheld, or restrained; syn. حَبَسَ: (K:) [but it seems rather to signify he withheld, or restrained, himself; syn. اِحْتَبَسَ; like ↓ لَاثَ]. Accord. to the K, لوّث, inf. n. تَلْوِيثٌ, signifies the same; but it is not so: it is the same as التاث only as signifying “ it was, or became confused ”, and “ it became wound about. ” (TA.)

حَلَّ مِنْ عِمَامَتِهِ لَوْثًا أَوْ لَوْثَيْنِ
حَلَّ مِنْ عِمَامَتِهِ لَوْثًا أَوْ لَوْثَيْنِ ذ He loosed, or undid, a turn, or twist, or two turns, or twists, of his turban. (TA, from a trad.) -A2- لَوْثٌ Strength; power; vigour: (S, K, TA:) as also ↓ لُوثَةٌ, [as in one place,] or ↓ لُوْثَةٌ, [as in another]. (TA.) -A3- نَاقَةٌ ذَاتُ لَوْثٍ, and ↓ لُوثَةٍ A strong she-camel; a she-camel endowed with strength, or vigour: (TA:) or, the former, (L,) or the latter, (S,) a she-camel having much flesh and fat, (S, L,) with which she is bound round: (L:) or, as some say, stupid, unsteady, and hasty; syn. ذات هَوَجٍ: (S:) or, the former, a bulky she-camel; yet her bulkiness does not prevent her being swift. (Lth.) ― -b2- رَجُلٌ ذُو لَوْثٍ A strong man. (TA.) ― -b3- لَوْثٌ, (IAar,) or ↓ لَوْثَةٌ, (As,) Resolution of mind, (IAar, As,) and strength of mind. (IAar.) ― -b4- لَوْتٌ, Evil, as a subst. (K.) ― -b5- لَوْثٌ Mutual suits, or demands, with malevolences, or rancours: (K:) one says, بَيْنَهُمْ لَوْثٌ Between them are mutual suits, &c. (TK.) -A4- لَوْثٌ Offsets of palm-trees. (AHn.) -A5- لَوْثٌ Wounds; syn. حِرَاحَاتٌ. (K.) -A6- لَوْثٌ Weak, incomplete, evidence; (Az, in Msb;) resembling what is termed دَلَالَةٌ, (Az, K,) not complete, or perfect, evidence; so accord. to Esh-Shلfi'ee: (Az.:) it is one person's giving his testimony to the fact of a slain person's declaring, before his death, that a certain person slew him; or two persons giving their testimony to the fact of there having existed enmity between them two, [i. e., the slain person and the person accused of slaying him,] or, of one's having threatened the other; and the like: it is from تَلَوَّثَ as signifying “ it was befouled, or defiled. ” (TA.) ― -b2- See لَوَتٌ, and لُوثَةٌ.

لِيثٌ
لِيثٌ ذ A certain plant (S, K) that winds about: the و is changed into ى on account of the kesreh before it. (S.)

لَوَثٌ
لَوَثٌ ذ , or ↓ لَوْثٌ, (as in different copies of the S) Languor; flaccidity; in a man. (S.)

لَوِثٌ
لَوِثٌ ذ : see لَائِثٌ.

لِثَةٌ
لِثَةٌ ذ The gum, accord. to some, belongs to this art., because the flesh of the gums is bound (لِيثَ) round the roots of the teeth. (TA.)

لَوْثَةٌ
لَوْثَةٌ ذ : see لَوْثٌ, and لُوثَةٌ.

لوثَةٌ
لوثَةٌ ذ Languor, and slowness, or tardiness. (S, K.) ― -b2- رَجُلٌ ذُو لُوثَةٍ A man slow, or tardy, and weak. (TA.) ― -b3- لُوثَةٌ Weakness: (IAar, K:) as also ↓ لَوْثٌ. (TA.) ― -b4- Weakness of judgment, and a repetition, or stuttering, (تَلَجْلُجٌ,) in speech. (TA, from a trad.) An impediment in speech. (Msb.) ― -b5- لُونَةٌ (IAar, M, K) and ↓ لَوْثَةٌ (IAar, M) and ↓ لَوْثٌ (Msb) Stupidity; foolishness; paucity of sense. (IAar, M, K, Msb.) ― -b6- لُوثَةٌ A touch, or first affection, of insanity, or diabolical possession. (S, K.) ― -b7- لُوثَةٌ A state of excitement; syn. هَيْجٌ. (S, K.) -A2- لُوثَةٌ Abundance of flesh and fat, (S, K,) in a she-camel. (S.) [See لَوْثٌ.] -A3- لُوثَةٌ A piece of rag collected together, with which one plays. (K.)

لِوَاثٌ
لِوَاثٌ ذ : see لُوَاثَةٌ.

لُوَاثَةٌ
لُوَاثَةٌ ذ and ↓ لَوِيثَةٌ A company, an assembly, or a troop, (K,) of men, and of other animals. (TA.) ― -b2- مِنَ النَّاسِ ↓ لَوِيثَةٌ A company, or an assembly, of people of different tribes; (S, K;) like لَبِيثَةٌ. (K.) -A2- لُوَاثَةٌ One who, or a thing which, (الَّذِى: in the TA, الذر:) is befouled, or defiled, (يَتَلَوَّثُ) in anything. (K.) -A3- لُوَاثَةٌ and ↓ لِوَاثٌ (the latter [in the CK لُوَاثٌ] is with kesr, and is mentioned in the L, without the former, on the authority of Fr, TA,) Flour [of wheat, &c.] which is sprinkled upon the table, beneath dough; (K,) to prevent the dough's adhering to the table. (TA.)

لَوِيثَةٌ
لَوِيثَةٌ ذ : see لُوَاثَةٌ.

لَيِّثٌ
لَيِّثٌ ذ : see لَائِثٌ. ― -b2- لِحْيَةٌ لَيِّثَةٌ (tropical:) A tangled beard. (TA.) ― -b3- A beard in which half-white hairs are mixed with white: so in the K; but correctly, in which half-white, or grizzly, hairs are mixed with black. (TA.)

وَيْلٌ لِلَّوَّاثِينَ الَّذِينَ يَلُوثُونَ مَعَ البَقَر اِرْفَعْ يَا غُلَامُ
وَيْلٌ لِلَّوَّاثِينَ الَّذِينَ يَلُوثُونَ مَعَ البَقَر اِرْفَعْ يَا غُلَامُ ذ ضَعْ يَا غُلَامُ: respecting these words, occurring in a trad., El-Harbee says, I think the meaning to be, those to whom various kinds of food are carried round about; from اللَّوْثُ, “ winding round ” a turban on the head. (IAth.)

نَبَاتٌ لَائِثٌ
نَبَاتٌ لَائِثٌ ذ , and ↓ لَاثٌ, and ↓ لَيِّثٌ, A tangled plant; (K;) a tangled and luxuriant plant: and in like manner, herbage: لَاثٌ is originally لَوِثٌ, or لَائِثٌ: (TA:) so also a tree. -A2- اللَّائِثُ (and اللَّيْثٌ, TA,) The lion: (K:) from لَوْثٌ “ strength. ” (TA.)

أَلْوَثُ
أَلْوَثُ ذ A man slow, or tardy. (M.) ― -b2- دِيمَةٌ لَوْثَاءُ [A lasting, or continuous, and still, rain] that lays, or mixes, the plants, part upon part, (Lth, K, TA,) like as straw is mixed with the kind of trefoil called قَتّ: (Lth, TA:) but this explanation is disapproved by AM. (TA.) ― -b3- سَحَابَةٌ لَوْثَاءُ A slow cloud: such a cloud is the longest in raining. (AM.) ― -b4- أَلْوَثُ Slow and heavy in tongue; (K;) slow in speech, and heavy in tongue: fem. لَوْثَاءُ, [pl. لُوتٌ]. (TA.) ― -b5- A man weak in mind, or understanding: from لَوْثٌ, as signifying “ weak, incomplete, evidence. ” (Msb.) ― -b6- أَلْوَثُ, like أَثْوَلُ, Stupid; foolish; of little sense; as also ↓ مُلْتَاثٌ: (TA:) stupid, foolish, or of little sense, and cowardly: pl. لُوثٌ. (IAar.) ― -b7- Languid; flaccid: (S, K:) applied to a man. (S.) -A2- Strong; powerful; vigorous. Thus the word bears two contrary significations. (K.)

مَلَاثٌ
مَلَاثٌ ذ [A place of refuge; a refuge]. [You say,] اِنَّهُ لَنِعْمَ المَلَاثُ لِلضِّيفَانِ Verily he is an excellent refuge for guests. (TA.) ― -b2- مَلَاثٌ (S, K) and ↓ مِلْوَثٌ (K) (tropical:) One who is a refuge to others; a noble chief; (TA;) a nobleman; (Ks, S, K;) whom others compass, and go round about: (Ks, S:) or so called because the command is [as it were] bound round him; i. e., because affairs are connected with him: (TA:) pl. مَلَاوِثُ and مَلَاوِثَةٌ and مَلَاوِيثُ: (S, K:) the last used by poetic licence. (ISd.)

مِلْوَثٌ
مِلْوَثٌ ذ : see مَلَاثٌ.

مُلَيَّثٌ
مُلَيَّثٌ ذ A man (S) slow, or tardy, by reason of his fatness. (S, K.) [See also art. ليث.]

مَكَانٌ مُلَوَّثٌ
[ مَكَانٌ مُلَوَّثٌ ذ and رَأْسٌ مُلَوّثٌ: see مُلَيَّثٌ in art. ليث.]

مُلْتَاثٌ
مُلْتَاثٌ ذ : see أَلْوَثُ.

### Türkçe

**لَاثَ**
1 **لَاثَ** ذ , muzari‘ **يَلُوثُ**, mastar ismi **لَوْثٌ**, O bir şeyi katladı: (IAar, IKt:) ve onu büktü. (IAar.) Bunlar aslî mânalardır. (IAar, IKt.) ― -b2- O bir şeyi iki kere doladı; sarığın dolandığı gibi, ve bir **اِزَار**. (TA.) ― -b3- O bir sarık bağladı yahut doladı. (K.) Dersin ki **لَاثَ العَمِامَةَ عَلَى رَأْسِهِ**, muzari‘ ve mastar ismi yukarıdaki gibi, O sarığı başına bağladı yahut doladı. (S.) ― -b4- **لَاثَ الوَبَرَ بِالفَلْكَةِ** O devenin kılını iğin fırdöndüsünün çevresine doladı. (TA.) ― -b5- **الأَسْقِيَةُ الِتَّى تُلَاثُ عَلَى أَفْوَاهِهَا** Ağızlarının etrafına bağlanıp düğümlenen tulumlar. (TA, bir rivayetten.) ― -b6- **لَاثَ**, muzari‘ **يَلُوثُ**, O (bir adam) dolaştı; eş anlamlısı **دَارَ**. (S.) ― -b7- **لَاثَ بِشَىْءٍ** O bir şeyin etrafında dolaştı; eş anlamlısı **طاف به**. (TA.) ― -b8- **لَاثَ بِهِ النَّاسُ**, ve ↓ **الاث**, İnsanlar onun etrafında toplandı. (TA, bir rivayetten.) ― -b9- **لَاثَتْ قَرُنًا مِنْ قُرُونِهَا بِالدُّهْنِ** O, saç örgülerinden birini yağ ile çevreledi; yahut bazılarına göre, [saçının bir tutamını merhemle karıştırdı]. (TA, bir rivayetten.) ― -b10- **لَاثَ**, ve ↓ **الاث**, ve ↓ **التاث**, O (bir bitki, yahut ağaç, yahut ot) dolaşık ve gür oldu. (TA.) ― -b11- **لَاثَ**, muzari‘ **يَلُوثُ**, mastar ismi **لَوْثٌ**, O bir lokmayı erimiş yağda yahut benzerinde yuvarladı. (K.) ― -b12- **لَاثَ**, muzari‘ **يَلُوثُ**, mastar ismi **لَوْثٌ**, O bir şeyi çiğnedi yahut geveledi; eş anlamlısı **لَاكَ**; (K;) bir lokma gibi, vb. (TA) ― -b13- **لَاثَهُ المَطَرُ**, ve ↓ **لوّثهُ**, Yağmur onu (yani bir bitkiyi) üst üste yatırdı yahut karıştırdı. (TA.) ― -b14- **لَاثَ**, muzari‘ **يَلُوثُ**, mastar ismi **لَوْثٌ**; (K;) yahut **لَوِثَ**, [muzari‘ **يَلْوَثُ**,] mastar ismi **لَوَثٌ**; (L;) ve ↓ **التاث**, (S, K,) O yavaş oldu yahut gecikti, (S, K,) **فِى عَمَلِهِ** işinde, (S,) yahut **فِى الأَمْرِ** işte. (K.) ― -b15- ↓ **التاث** O (bir deve) yavaş oldu yahut gecikti ve bitkinleşti. (TA, bir rivayetten.) ― -b16- **لَاثَ عَنْ حَاجَتِى** O benim ihtiyacımı gidermede yavaş davrandı, gecikti yahut oyaladı. (TA.) ― -b17- **لَاثَ لَوْثًا مِنَ الكَلَامِ** O sözünü büktü ve utanç sebebiyle onu açık kılmadı. (IKt, TA, bir rivayetten.) [Benzeri, **فى كَلَامِهِ** ↓ **التاث**. (A.)] ― -b18- **لَاثَ** O konuşmada yavaştı ve dilde ağırdı. (TA.) ― -b19- 8’e bak. ― -b20- **لَاثَ الدَّارَ**, muzari‘ **يَلُوثُ**, mastar ismi **لَوْثٌ**, O eve bağlı kaldı. (K.) ― -b21- **لَاثَ**, muzari‘ **يَلُوثُ**, mastar ismi **لَوْثٌ**; ve ↓ **لوّث**, mastar ismi **تَلْوِيثٌ**; O karıştırdı ve suda ıslattı yahut suda yumuşatıp bekletti. (K.) ― -b22- **لَاثَ بِهِ**, muzari‘ **يَلُوثُ**, (mastar ismi **لَوْثٌ**, K,) O ona sığındı; korunma yahut gizlenme için ona başvurdu: (S, K:) **لَاذَ** ile aynı: (S:) Ya‘kūb’a göre buradaki **ث**, **لاَذَ**’daki **ذ**’nin yerine geçmiştir. (TA.)

**لوّث التِّبْنَ بِالقَتِّ**
2 **لوّث التِّبْنَ بِالقَتِّ** ذ O samanı **قتّ** ile karıştırdı. (A.) ― -b2- **لوّث** O, yahut o (şey), suyu bulandırdı. (S.) ― -b3- **لوّث**, mastar ismi **تَلْوِيثٌ**, O çamurla elbiselerini pisletti, kirletti, murdar etti, lekeledi, bulaştırdı, sıvadı yahut buladı. (S, K,) (S.) ― -b4- 1 ve 8’e bak.

4 **أَلْوَثَ** 1’e bak. -A2- **أَلْوَثَتِ الأَرْضُ** Yer, kuru olanın arasında taze yahut yeşil ot bitirdi, (K’nın bazı nüshalarında **رَطْب**, diğerlerinde ve TA’da **رُطْب**). K’da böyledir: fakat L’de şöyledir. **الوث الصِّلِّيَانُ** **صلّيان** kurudu, sonra taze yahut yeşil sürgünler çıkardı: ve bazen aynı fiil **الضَعَة** ve **هَلْتَى** ve **سَحَم** hakkında da böyle kullanılır: **ثُمَام** hakkında neredeyse hiç **الوث** denmez, fakat **بَقَلَ** denir; ve **الوث عَرْفَج** denmez, fakat **ادبى**, ve **اِمْتَعَسَ** denir. (TA.) ― -b2- **أَلَثْتُ بِهِ مَالِى** Malımı ona emanet olarak saklamasını istedim. (K.) **اللَّوْثُ** “sığınma”dan. (TA.) ― -b3- **لَمْ يُلِثْ**, El-‘Ajjāj’ın bir beytinde, O, yahut o (şey), geciktirmeye sevk etmedi. (TA.)

**تلوّث**
5 **تلوّث** ذ O (bir elbise) çamurla pislenmiş, kirlenmiş, murdar olmuş, kirlenmiş, lekelenmiş, bulaşmış, sıvanmış yahut bulanmış oldu. (Msb.) ― -b2- **تلوّث بِالْأَمْرِ** [görünüşe göre, O iş sebebiyle karıştı yahut şaşırdı]. (Lth.)

**التاث**
8 **التاث** ذ : 1’e bak. ― -b2- O toplanmış yahut bir araya gelmiş oldu. (TA) ― -b3- **التاث**; (S, K;) ve ↓ **لوّث**, mastar ismi **تَلْوِيثٌ**; (L;) O (bir iş, TA,) karışık oldu yahut karışık hâle geldi, (S, K,) girift ve zor oldu. (TA.) Dersin ki **التاثت عَلَيْهِ الأُموُرُ** İşler ona karışık ve girift oldu: (TA:) ve **التاثت الخُطُوبُ** [işler karışık oldu]. (S.) ― -b4- Ayrıca, iki fiil de, (birincisi S ve K’ya göre, ikincisi L’ye göre,) O dolanmış oldu. (S, L, K.) Dersin ki **اِلْتَاثَتْ بِرَأْسِ القَلَمِ شَعْرَةٌ** (S’nin bir nüshasında böyle: diğerinde, **التاث**) [Bir kıl kamış kalemin başına yahut ucuna dolandı: Golius ve Freytag tarafından hatalı olarak **التاث برأس القلم شَعَرَهُ** okunmuştur]. (S.) ― -b5- O güçlü, kuvvetli yahut dinç oldu. (K, TA.) ― -b6- O şişmanladı. (K, TA.) ― -b7- O alıkoydu yahut engelledi; eş anlamlısı **حَبَسَ**: (K:) [fakat daha ziyade, kendini alıkoydu yahut engelledi; eş anlamlısı **اِحْتَبَسَ**; ↓ **لَاثَ** gibi]. K’ya göre **لوّث**, mastar ismi **تَلْوِيثٌ**, aynı mânaya gelir; fakat öyle değildir: yalnız “o karışık oldu yahut karışık hâle geldi” ve “o dolanmış oldu” mânalarında **التاث** ile aynıdır. (TA.)

**حَلَّ مِنْ عِمَامَتِهِ لَوْثًا أَوْ لَوْثَيْنِ**
**حَلَّ مِنْ عِمَامَتِهِ لَوْثًا أَوْ لَوْثَيْنِ** ذ O sarığının bir dolamasını yahut bükümünü, yahut iki dolamasını yahut bükümünü çözdü. (TA, bir rivayetten.) -A2- **لَوْثٌ** Güç; kuvvet; dinçlik: (S, K, TA:) bunun gibi ↓ **لُوثَةٌ**, [bir yerde olduğu üzere,] yahut ↓ **لُوْثَةٌ**, [başka bir yerde olduğu üzere]. (TA.) -A3- **نَاقَةٌ ذَاتُ لَوْثٍ**, ve ↓ **لُوثَةٍ** Güçlü bir dişi deve; güç yahut dinçlik sahibi bir dişi deve: (TA:) yahut, birincisi, (L,) yahut ikincisi, (S,) çok et ve yağ sahibi bir dişi deve, (S, L,) onunla çevrelenmiş: (L:) yahut, bazılarına göre, aptal, dengesiz ve aceleci; eş anlamlısı **ذات هَوَجٍ**: (S:) yahut, birincisi, iri bir dişi deve; fakat iriliği onun hızlı olmasına engel olmaz. (Lth.) ― -b2- **رَجُلٌ ذُو لَوْثٍ** Güçlü bir adam. (TA.) ― -b3- **لَوْثٌ**, (IAar,) yahut ↓ **لَوْثَةٌ**, (As,) azim, (IAar, As,) ve zihnin gücü. (IAar.) ― -b4- **لَوْتٌ**, isim olarak, kötülük. (K.) ― -b5- **لَوْثٌ** Kötü niyetler yahut kinlerle birlikte karşılıklı davalar yahut talepler: (K:) denir ki, **بَيْنَهُمْ لَوْثٌ** Aralarında karşılıklı davalar, vb. vardır. (TK.) -A4- **لَوْثٌ** Hurma ağaçlarının dip sürgünleri. (AHn.) -A5- **لَوْثٌ** Yaralar; eş anlamlısı **حِرَاحَاتٌ**. (K.) -A6- **لَوْثٌ** Zayıf, eksik, delil; (Az, Msb’de;) **دَلَالَةٌ** denilene benzeyen, (Az, K,) tam yahut mükemmel olmayan delil; Şâfiî’ye göre böyledir: (Az.:) bu, bir kişinin, öldürülmüş kimsenin ölümünden önce belirli bir kişinin onu öldürdüğünü söylemiş olmasına dair şahitlik etmesidir; yahut iki kişinin, ikisi arasında [yani öldürülen ile onu öldürmekle suçlanan arasında] düşmanlık bulunduğuna, yahut birinin diğerini tehdit ettiğine ve benzerine dair şahitlik etmesidir: bu, “o pislenmiş yahut kirlenmiş oldu” mânasında **تَلَوَّثَ**’tan gelir. (TA.) ― -b2- **لَوَتٌ**, ve **لُوثَةٌ**’ye bak.

**لِيثٌ**
**لِيثٌ** ذ Dolanan bir bitki (S, K): önündeki kesre sebebiyle **و** **ى**’ye çevrilmiştir. (S.)

**لَوَثٌ**
**لَوَثٌ** ذ , yahut ↓ **لَوْثٌ**, (S’nin farklı nüshalarında olduğu üzere) Bir erkekte gevşeklik; sarkıklık. (S.)

**لَوِثٌ**
**لَوِثٌ** ذ : **لَائِثٌ**’e bak.

**لِثَةٌ**
**لِثَةٌ** ذ Diş eti; bazılarına göre bu maddeye girer; çünkü diş etlerinin eti dişlerin köklerinin etrafına ( **لِيثَ** ) bağlanmıştır. (TA.)

**لَوْثَةٌ**
**لَوْثَةٌ** ذ : **لَوْثٌ**, ve **لُوثَةٌ**’ye bak.

**لوثَةٌ**
**لوثَةٌ** ذ Gevşeklik, ve yavaşlık yahut gecikme. (S, K.) ― -b2- **رَجُلٌ ذُو لُوثَةٍ** Yavaş yahut geciken ve zayıf bir adam. (TA.) ― -b3- **لُوثَةٌ** Zayıflık: (IAar, K:) bunun gibi ↓ **لَوْثٌ**. (TA.) ― -b4- Hükümde zayıflık, ve konuşmada tekrar yahut kekeleme, (**تَلَجْلُجٌ**). (TA, bir rivayetten.) Konuşmada bir tutukluk. (Msb.) ― -b5- **لُونَةٌ** (IAar, M, K) ve ↓ **لَوْثَةٌ** (IAar, M) ve ↓ **لَوْثٌ** (Msb) Aptallık; budalalık; aklın azlığı. (IAar, M, K, Msb.) ― -b6- **لُوثَةٌ** Deliliğin yahut cin çarpmasının bir dokunuşu yahut ilk etkisi. (S, K.) ― -b7- **لُوثَةٌ** Coşkunluk hâli; eş anlamlısı **هَيْجٌ**. (S, K.) -A2- **لُوثَةٌ** Dişi devede et ve yağ bolluğu, (S, K,) (S.) [**لَوْثٌ**’e bak.] -A3- **لُوثَةٌ** Bir araya toplanmış bir bez parçası; onunla oynanır. (K.)

**لِوَاثٌ**
**لِوَاثٌ** ذ : **لُوَاثَةٌ**’ye bak.

**لُوَاثَةٌ**
**لُوَاثَةٌ** ذ ve ↓ **لَوِيثَةٌ** Erkeklerden ve diğer hayvanlardan bir topluluk, bir cemaat yahut bir bölük. (K,) (TA.) ― -b2- **مِنَ النَّاسِ** ↓ **لَوِيثَةٌ** Farklı kabilelerden insanların bir topluluğu yahut bir cemaati; (S, K;) **لَبِيثَةٌ** gibi. (K.) -A2- **لُوَاثَةٌ** Herhangi bir şeyde pislenen yahut kirlenen (**يَتَلَوَّثُ**) kimse yahut şey ( **الَّذِى**: TA’da **الذر:** ). (K.) -A3- **لُوَاثَةٌ** ve ↓ **لِوَاثٌ** (ikincisi [CK’da **لُوَاثٌ**] kesre iledir; L’de birincisi olmaksızın Fr’den naklen zikredilmiştir, TA,) hamurun masaya yapışmasını önlemek için hamurun altında sofraya serpilen un [buğday unu, vb.]. (K,) (TA.)

**لَوِيثَةٌ**
**لَوِيثَةٌ** ذ : **لُوَاثَةٌ**’ye bak.

**لَيِّثٌ**
**لَيِّثٌ** ذ : **لَائِثٌ**’e bak. ― -b2- **لِحْيَةٌ لَيِّثَةٌ** (mecaz:) Dolaşık bir sakal. (TA.) ― -b3- K’da böyle: beyazla karışık kılların beyazla karıştığı bir sakal; fakat doğru olan, beyazla karışık yahut kırçıl kılların siyahla karıştığıdır. (TA.)

**وَيْلٌ لِلَّوَّاثِينَ الَّذِينَ يَلُوثُونَ مَعَ البَقَر اِرْفَعْ يَا غُلَامُ**
**وَيْلٌ لِلَّوَّاثِينَ الَّذِينَ يَلُوثُونَ مَعَ البَقَر اِرْفَعْ يَا غُلَامُ** ذ **ضَعْ يَا غُلَامُ**: bir rivayette geçen bu sözler hakkında El-Harbee der ki: Ben mânanın, kendilerine çeşitli yiyecek türleri dolaştırılan kimseler olduğunu sanıyorum; **اللَّوْثُ**’tan, “sarığı başa dolamak”tan. (IAth.)

**نَبَاتٌ لَائِثٌ**
**نَبَاتٌ لَائِثٌ** ذ , ve ↓ **لَاثٌ**, ve ↓ **لَيِّثٌ**, Dolaşık bir bitki; (K;) dolaşık ve gür bir bitki: ve aynı şekilde, ot: **لَاثٌ** aslında **لَوِثٌ**, yahut **لَائِثٌ**’tir: (TA:) aynı şekilde bir ağaç. -A2- **اللَّائِثُ** (ve **اللَّيْثٌ**, TA,) Aslan: (K:) **لَوْثٌ** “güç”ten. (TA.)

**أَلْوَثُ**
**أَلْوَثُ** ذ Yavaş yahut geciken bir adam. (M.) ― -b2- **دِيمَةٌ لَوْثَاءُ** [Sürekli ve sakin bir yağmur] bitkileri üst üste yatıran yahut karıştıran, (Lth, K, TA,) samanın **قَتّ** denilen yonca türüyle karıştırılması gibi: (Lth, TA:) fakat bu açıklama AM tarafından uygun görülmez. (TA.) ― -b3- **سَحَابَةٌ لَوْثَاءُ** Yavaş bir bulut: böyle bir bulut yağmurda en uzun sürenidir. (AM.) ― -b4- **أَلْوَثُ** Dilde yavaş ve ağır; (K;) konuşmada yavaş ve dilde ağır: dişili **لَوْثَاءُ**, [çoğulu **لُوتٌ**]. (TA.) ― -b5- Zihinde yahut anlayışta zayıf bir adam: “zayıf, eksik, delil” mânasında **لَوْثٌ**’tan. (Msb.) ― -b6- **أَلْوَثُ**, **أَثْوَلُ** gibi, Aptal; budala; az akıllı; bunun gibi ↓ **مُلْتَاثٌ**: (TA:) aptal, budala yahut az akıllı, ve korkak: çoğulu **لُوثٌ**. (IAar.) ― -b7- Gevşek; sarkık: (S, K:) bir erkeğe uygulanır. (S.) -A2- Güçlü; kuvvetli; dinç. Böylece kelime iki zıt mânayı taşır. (K.)

**مَلَاثٌ**
**مَلَاثٌ** ذ [Bir sığınak; sığınma yeri]. [Dersin ki,] **اِنَّهُ لَنِعْمَ المَلَاثُ لِلضِّيفَانِ** Şüphesiz o misafirler için ne güzel bir sığınaktır. (TA.) ― -b2- **مَلَاثٌ** (S, K) ve ↓ **مِلْوَثٌ** (K) (mecaz:) başkalarına sığınak olan kimse; soylu bir reis; (TA;) bir asil; (Ks, S, K;) başkalarının etrafını sardığı ve çevresinde dolaştığı: (Ks, S:) yahut emir [sanki] onun etrafına bağlandığı için böyle adlandırılmıştır; yani işler onunla bağlantılı olduğu için: (TA:) çoğulu **مَلَاوِثُ** ve **مَلَاوِثَةٌ** ve **مَلَاوِيثُ**: (S, K:) sonuncusu şiir zaruretiyle kullanılır. (ISd.)

**مِلْوَثٌ**
**مِلْوَثٌ** ذ : **مَلَاثٌ**’a bak.

**مُلَيَّثٌ**
**مُلَيَّثٌ** ذ Şişmanlığı sebebiyle yavaş yahut geciken bir adam. (S) (S, K.) [Ayrıca ليث maddesine de bak.]

**مَكَانٌ مُلَوَّثٌ**
[ **مَكَانٌ مُلَوَّثٌ** ذ ve **رَأْسٌ مُلَوّثٌ**: ليث maddesinde **مُلَيَّثٌ**’e bak.]

**مُلْتَاثٌ**
**مُلْتَاثٌ** ذ : **أَلْوَثُ**’a bak.
