# لوظ — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%88%D8%B8/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D9%88%D8%B8/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لوظ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%88%D8%B8.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: لوظ

لاظه يلوظه، أهمله الجوهري وصاحب اللسان. وقال ابن عباد: هو بمعنى لأظه، بالهمز، أي طرده وقد دنا منه، وكذلك إذا عارضه. وقد تقدم.
 والملوظ، كمنبر: عصا يضرب بها. وقيل: سوط، مفعل من اللوظ، وهو الطرد والمعارضة وسيأتي في م ل ظ. والتاظت عليه الحاجة، أي تعذرت، كما في العباب.

### Türkçe

**لاظه** **يلوظه**: Onu ihmal etti **الجوهري** ve **صاحب اللسان**. **ابن عباد** dedi ki: O, hemzeli olarak **لأظه** mânâsındadır; yani ona yaklaşmışken onu kovdu; ve yine, ona karşı koyduğu zaman da böyledir. Ve (bu) daha önce geçti.

Ve **الملوظ**; **منبر** gibi: kendisiyle vurulan bir değnek. Ve denildi ki: bir kamçı; **اللوظ**’dan **مفعل** (vezninde)dir; o da kovma ve karşı koymadır; ve **م ل ظ**’da gelecektir. Ve **التاظت** عليه **الحاجة**: yani güçleşti; **العباب**’da olduğu gibi.
