# لولب (ل-و-ل-ب) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%88%D9%84%D8%A8
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D9%88%D9%84%D8%A8

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ل - و - ل - ب
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 2 sözlük

## Sözlükler (2)

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%88%D9%84%D8%A8/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

التهذيب في الثنائي في آخر ترجمة لبب: ويقال للماءِ الكثير يَحْمِلُ منه الـمِفْتَحُ ما يَسَعُه، فيَضِـيقُ صُنْبُورُه عنه من كثرته، فيستدير الماءُ عند فمه، ويصير كأَنه بُلْبُلُ آنِـيةٍ: لَولَبٌ؛ قال أَبو منصور: ولا أَدري أَعربي، أَم مُعَرَّب، غير أَن أَهل العراقِ وَلِعُوا باستعمال اللَّوْلَبِ. وقال الجوهري في ترجمة لوب: وأَما الـمِروَدُ ونحوُه فهو الـمُلَولَبُ، على مُفَوْعَل، وقال في ترجمة فولف: ومما جاءَ على بناءِ \<ص:747>
فَوْلَفٍ: لَوْلَبُ الماءِ.

##### Türkçe

**التهذيب**’de ikili (bab)da, **لبب** tercümesinin sonunda: Çok suya, ondan **الـمِفْتَحُ**’ın (musluk/anahtar) sığdırdığı kadarını taşıdığı (akıtıp götürdüğü) söylenir; çokluğundan dolayı onun **صُنْبُورُه**’u (borusu/musluğu) ona dar gelir; böylece su, ağzı yanında yuvarlaklaşır ve sanki bir kabın **بُلْبُلُ**’ü (bülbülü) gibi olur: **لَولَبٌ**. Ebû Mansûr dedi ki: Bunun Arapça mı, yoksa Arapçalaştırılmış mı olduğunu bilmiyorum; ancak Irak ehli **اللَّوْلَبِ**’i kullanmaya düşkün oldular. Cevherî, **لوب** tercümesinde dedi ki: **الـمِروَدُ** ve benzeri ise **الـمُلَولَبُ**’dur; **مُفَوْعَل** vezni üzerinedir. **فولف** tercümesinde dedi ki: **فَوْلَفٍ** binası üzere gelenlerdendir: **لَوْلَبُ الماءِ**.

\<ص:747>
**فَوْلَفٍ**: **لَوْلَبُ الماءِ**.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%88%D9%84%D8%A8/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الملولب، بفتح لاميه، على وزن مفوعل، أوله ميم مضمومة كأنه، اسم مفعول من لولب المردود، وفي بعضها: على فعوعل، بالفاء المفتوحة أوله، وقد صححه جماعة. وذكره الجوهري، في آخر مادة لوب، ما نصه: وأما المردود ونحوه، فهو الملولب، على مفوعل. ووجدت في هامشه ما نصه: وبخط أبي زكريا: مفعوعل، وهو سهو. قلت: وذكره هنا ترجمة مستقلة، ما فيه، أولا: فإنه ذكره الجوهري، فلا يكون زيادة عليه، وثانيا: إن كانت الميم زائدة، فمحل ذكره في لولب، وقد صححه جماعة. والظاهر أنه غير عربي، كما قيل. واللولب: مر ذكره في ل ب ب وهنا ذكره ابن منظور، وجماعة .

##### Türkçe

**الملولب**, iki **لام**’ının fethasıyla, **مفوعل** vezni üzerinedir; başı zamme’li bir **ميم**’dir; sanki o, **لولب**’in **المردود**’undan ism-i mef‘ûldür. Bazılarında ise: **فعوعل** üzerinedir; başı fetha’lı **فاء** iledir; ve onu bir cemaat tashih etmiştir. **الجوهري** onu, **لوب** maddesinin sonunda, lafzı şu olmak üzere zikretmiştir: “**المردود** ve benzeri ise, o **الملولب**’dur, **مفوعل** üzerinedir.” Ve onun haşiyesinde, lafzı şu olmak üzere buldum: “Ve **أبي زكريا**’nın hattıyla: **مفعوعل**; ve o bir sehivdir.” Dedim: Onu burada müstakil bir terceme olarak zikretmiştir; onda olan şudur: Evvela: Onu **الجوهري** zikretmiştir; öyleyse onun üzerine bir ziyade olmaz. İkincisi: Eğer **ميم** ziyade ise, onu zikretmenin yeri **لولب**’dedir; ve onu bir cemaat tashih etmiştir. Ve zahir olan, denildiği üzere, onun Arapça olmadığıdır. Ve **اللولب**: onun zikri **ل ب ب**’de geçmişti; ve burada onu **ابن منظور** ve bir cemaat zikretmiştir.
