# لوه — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%88%D9%87/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D9%88%D9%87/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لوه](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%88%D9%87.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: لوه

: ( *!لَوْهَةُ السَّرابِ *!وتَلَوُّهُهُ ) : ) أَهْمَلَهُ الجوْهرِيُّ .
وفي المُحْكَم : اضْطِرابُه و ( بَرِيقُه ؛ وقد *!لاهَ *!لَوْهاً *!ولَوَهاناً ) ، بالتَّحْرِيكِ .
( *!وتَلَوَّهَ : اضْطَرَبَ وبَرَقَ ؛ والاسمُ *!اللُّوُوهَةُ ) ، بالضَّمِّ . ويقالُ : رأَيْتُ *!لَوْهَ السَّرابِ .
( و ) حكِي عن بعضِهم : ( *!لاهَ اللَّهُ الخَلْقَ ) *!يَلُوهُهُم : ( خَلَقَهُمْ ) ، وذلِكَ غَيْر مَعْروفٍ .
( *!واللاَّهَةُ : الحَيَّةُ ) ، عن كُراعٍ .
ومَرَّ عن ثَعْلَب في أَلَهَ : الإلاهَةُ الحَيَّةُ العَظِيمَةُ .
( وقيلَ : اللاَّتُ للصَّنَمِ ) الذي كانَ لِثَقِيف بالطائِفِ ، وبعضُ العَرَبِ يقفُ عليه بالتاءِ ، وبعضُهم بالهاءِ ؛ ( منها ) : ) أَصْلُه *!لاهَةٌ ، كأَنَّ الصَّنَمَ ( سُمِّيَ بها ) ، أَي الحَيَّة ، ( ثم حُذِفَتْ ) منه ( الهاءُ ) كما قالوا شاةٌ وأَصْلُها شاهَةٌ .
قالَ ابنُ سِيدَه : وإنَّما قَضَيْنا بأَنَّ أَلِفَ لاَهَة ، التي هي الحَيَّةُ ، واوٌ لأنَّ العَيْنَ واواً أَكْثَرُ منها ياءً .

### Türkçe

: ( **لَوْهَةُ السَّرابِ** ve **تَلَوُّهُهُ** ) : el-Cevherî onu ihmal etti.
Ve **المُحْكَم**’de: onun ıztırabı ve (parıltısı); ve muhakkak **لاهَ** **لَوْهاً** ve **لَوَهاناً**, hareke ile.

( **وتَلَوَّهَ**: ıztıraplandı ve parladı; isim **اللُّوُوهَةُ**’dir ), damme ile. Ve denilir: **رأَيْتُ لَوْهَ السَّرابِ**.

( Ve ) bazılarından hikâye edildi: ( **لاهَ اللَّهُ الخَلْقَ** ) **يَلُوهُهُم**: ( onları yarattı ); ve bu, mâruf değildir.

( **واللاَّهَةُ**: yılan ), Kurâ‘dan.

Ve **أَلَهَ** maddesinde Sa‘leb’den geçti: **الإلاهَةُ** büyük yılandır.

( Ve denildi: **اللاَّتُ** put içindir ) ki Tâif’te Sakîf’e ait idi; ve Arapların bazısı onun üzerinde **التاءِ** ile vakfeder, bazısı **الهاءِ** ile; ( ondan ) : aslı **لاهَةٌ**’dir; sanki put ( onunla isimlendirildi ), yani yılan; ( sonra ) ondan ( **الهاءُ** ) hazfedildi; “şâtun” dedikleri gibi, aslında “şâhatun”dur.

İbn Sîde dedi: ve ancak **لاَهَة**’nin, ki o yılandır, elifinin vâv olduğuna hükmettik; çünkü aynın vâv olması, yâ olmasından daha çoktur.
