# مثث (م-ث-ث) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%AB%D8%AB
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D8%AB%D8%AB

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: م - ث - ث
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 5 sözlük

## Sözlükler (5)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%AB%D8%AB/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الثاء والميم
م ث، ث م يستعملان
مث:
المَثُّ: مَسْحُكَ أصابعَكَ بمِنديلٍ أو حشيشٍ أو نحوِهِ من دَسَمٍ، قال:
نَمُثُّ بأَطرافِ الجِياد أَكُفَّنا
ونمُشُّ مثلُه.
ونقولُ للرجل الأكُولِ الضَّخْمِ البَطْنِ: إِنّه لَيَمُثُّ كأنّه زِقٌّ، وكأنَّه بخرُج منه الدَّسَمُ من سِمَنِه.
ثم:
ثَمَّ معناه هناكَ للتبعيد، وهنالِكَ للتقريبِ.
وثُمَّ: حَرْف من حروف النَّسَق لا تُشرِّكُ ما قبلَها بما بعدَها، إِلاّ أنّها تُبَيِّنُ الآخِرَ من الأوّل، ومنهم مَن يُلزِمُها هاءَ التأنيث فيقول: ثُمَّتَ كانَ كذا وكذا قال:
ثُمَّتَ جِئتُ حَـيَّةً أَصَـمَّـا		أرقَمَ يَسقي مَن يُعادي السُّمّا
والثُّمَّةُ: قَبضةٌ من حشيشٍ، أو أطرافُ شَجَرٍ بوَرَقهٍ يُغسَلُ به شيءٌ، يقال: امسَحْها بثُمَّةٍ أو تُرْبةٍ.
والثُّمامُ: ما كُسِّرَ من أغصانِ الشجر فوُضِعَ نَضَداً للثِّياب ونحوِه، وإذا يَبِسَ فهو الثُّمامُ.
وقيلَ: بل هو شَجَرٌ اسمُه الثُّمامُ، الواحدة ثُمامَةٌ.
وثَمَمتُ الشيءَ أَثُمُّة ثَمّاً: أصلَحتُه وأحكَمْتُه، قال هِميان:
ومَلأَت حُلاّبُها الخلانـجـا
منها وثَمُّوا الأَوْطُبَ النواشِجا

##### Türkçe

باب **الثاء** و**الميم**
**م ث**، **ث م** kullanılırlar
**مث**:
**المَثُّ**: parmaklarını bir mendille yahut otla yahut onun benzeriyle yağdan (arındırmak için) silmendir, dedi ki:
نَمُثُّ بأَطرافِ الجِياد أَكُفَّنا
و**نمُشُّ** onun gibidir.
Şişman, büyük karınlı obur adama deriz: Şüphesiz o **لَيَمُثُّ** sanki o bir tulumdur; ve sanki ondan, şişmanlığından dolayı yağ çıkmaktadır.
Sonra:
**ثَمَّ**’in manası, uzaklaştırma için “orada”dır; **هنالِكَ** ise yaklaştırma içindir.
Ve **ثُمَّ**: nesak harflerinden bir harftir; öncesini sonrasıyla ortak kılmaz; ancak o, sonrakini öncekinden açıklar. Onlardan kimi ona dişillik **هاء**’sını gerekli kılar da şöyle der: **ثُمَّتَ** şöyle şöyle oldu, dedi ki:
ثُمَّتَ جِئتُ حَـيَّةً أَصَـمَّـا		أرقَمَ يَسقي مَن يُعادي السُّمّا
Ve **الثُّمَّةُ**: ottan bir avuçtur; yahut yaprağıyla ağaç uçlarıdır; onunla bir şey yıkanır; “Onu bir **ثُمَّةٍ** ile yahut bir toprakla sil” denir.
Ve **الثُّمامُ**: ağaç dallarından kırılan şeydir; elbiseler ve benzeri için üst üste konulmuş (bir yığın) olarak konulur; kuruduğu vakit o **الثُّمامُ**’dur.
Ve denildi ki: Bilakis o, adı **الثُّمامُ** olan bir ağaçtır; teki **ثُمامَةٌ**’dir.
Ve “Bir şeyi **ثَمَمتُ** onu, **أَثُمُّة** **ثَمّاً**”: onu düzelttim ve onu sağlamlaştırdım, **هِميان** dedi ki:
ومَلأَت حُلاّبُها الخلانـجـا
منها وثَمُّوا الأَوْطُبَ النواشِجا

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%AB%D8%AB/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

مَثَّ يده يَمُثّها، إذا مسحها بمنديل أو حشيشٍ لغةٌ في مَشَّ. ويقال: مَثَّ شاربَه، إذا أطعمه شيئاً دسماً. ومَثَّ النِحْيُ: نَتَحَ ورَشَحَ، ولا يقال فيه نَضَحَ.

##### Türkçe

**مَثَّ** elini **يَمُثّها**, onu bir mendille veya otla sildiği zaman; **مَشَّ** hakkında bir lugattır. Ve denilir: **مَثَّ** bıyığını; ona yağlı bir şey yedirdiği zaman. Ve **مَثَّ النِحْيُ**: fışkırdı ve sızdı; onda **نَضَحَ** denilmez.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%AB%D8%AB/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

مَثَّ العَظمُ مَثًّا: سال ما فيه من الوَدَك؛ قال أَبو تراب: سمعت أَبا مِحْجَنٍ الضَّبَابِيَّ يقول: مُثَّ الجُرْحَ ومُشَّه أَي انْفِ عنه غَثِيثَتَهُ؛ ومَثَّ شاربَهُ إِذا أَطعمه شيئاً دَسِماً. ابن سيده: مَثَّ شارِبُهُ يُمُثُّ مَثّاً: أَصابه الدَّسَمُ فرأَيت له وَبِيصاً. قال ابن دُرَيْدٍ: أحْسَبُ أَن مَثَّ ونَثَّ بمعنى واحد، وسيأْتي ذكر نَثَّ؛ قال أَبو زيد: مَثَّ شارِبَهُ يَمُثُّهُ مثّاً إِذا أَصابه دَسَمٌ فمسحه بيديه، ويُرى أَثَرُ الدَّسَمِ عليه. قال أَبو تراب: سمعت واقعاً يقول: مَثَّ الجرحَ ونَثَّهُ إِذا دَهَنَهُ؛ وقال ذلك عرام. ومثَّ السِّقاءُ والزِّقُّ يَمُثُّ، وتَمَثْمَثَ: رَشَحَ؛ وقيل: نَتَحَ من مَهْنِهمْ له؛ قال الجوهري: ولا يقال فيه: نَضَح. ومَثَّ الرجلُ يَمُثُّ: عَرِقَ من سِمَنٍ. وروي في حديث عمر: يَمُثُّ مَثَّ الحَمِيتِ. ومَثَّ الحَمِيتُ: رَشَحَ، وهي المَثْمَثَةُ. وجاء يَمُثُّ إِذا جاء سَمِيناً يُرى على سَحْنَتِه وجلْده مثلُ الدُّهن؛ قال الفرزدق:
تَقُولُ كُلَيْبٌ، حِينَ مَثَّتْ جُلُودُها،
وأَخْصَبَ مِنْ مَرُّوتِها كلُّ جانِبِ
وفي حديث عمر: أَن رجلاً أَتاه يسأَله قال: هَلَكْتُ قال: أَهَلَكْتَ وأَنت تَمُثُّ مثَّ الحَميتِ؟ أَي تَرْشَحُ من السمن، ويروى بالنون. ونَبْتٌ مَثَّاثٌ: نَدٍ؛ قال:
أَرْعَلَ مَجَّاجَ النَّدى مَثَّاثا
ومَثَّ يده وأَصابعه بالمِنْدِيل أَو بالحَشِيشِ ونحوه مثًّا: مسحها، لغةٌ في مَشَّ؛ وفي حديث أَنس: كان له منديل يَمُثُّ به الماءَ إِذا توضأَ أَي يَمْسَحُ به أَثَرَ الماء وينشفه؛ وقيل: كل ما مسحته فقد مَثَثْتَهُ مَثًّا، وكذلك مَثّاً؛ قال امرؤ القيس:
نَمُثُّ بأَْعْرافِ الجِيادِ أَكُفَّنا،
إِذا نَحْنُ قُمْنا عن شِواءِ مُضَهَّبِ
ورواه غيره: نَمُشُّ؛ قال ابن دُرَيد: أَحْسَبُه مقلوباً عن ثَمَمْتُ. ومَثْمَثُوه، كَثَمْثَمُوه؛ عن ابن الأَعرابي. ومَثْمَثَ الرجلُ إِذا أَشبع الفَتيلَةَ من الدُّهْنِ؛ ويقال: مَثْمِثُوا بنا ساعَةً، وثَمْثِمُوا بنا ساعة، ولَثلِثوا ساعة أَي رَوِّحُوا بنا قليلاً. والمَثْمَثَةُ: التَّخلِيط؛ يقال: مَثْمَثَ أَمْرَهُم إِذا خَلَّطه. ومَثْمَثَه أَيضاً: مِثْلُ مَزْمَزَه، عن الأَصمعي. يقال: أَخذه فمَثْمَثَه ومَزْمَزَه إِذا حرَّكه، وأَقبل به وأَدْبَر؛ قال الشاعر:
ثم اسْتَحَثَّ ذَرْعَه اسْتِحْثاثا،
نَكَفْتُ حَيْثُ مَثْمَثَ المِثْماثا
قال: يقول انْتَكَفْتُ أَثرَه، والأَفْعَى تَخْلِطُ المَشْيَ؛ فأَراد أَنه أَصابَ أَثَراً مُخَلَّطاً.
والمِثْمَاثُ، بكسر الميم: المصدر، بالفتح الاسم.

##### Türkçe

**مَثَّ** kemik **مَثًّا**: içinde bulunan **الوَدَك** (içyağı) aktı; Ebû Turâb dedi: işittim, Ebû Mihcen ed-Dabbâbî şöyle derdi: **مُثَّ الجُرْحَ** ve **مُشَّهُ** yani ondan **غَثِيثَتَهُ**nu (kötü/bozuk akıntısını) akıt; ve **مَثَّ شاربَهُ**: ona yağlı bir şey yedirdiği zaman. İbn Sîde: **مَثَّ شارِبُهُ يُمُثُّ مَثًّا**: ona yağ isabet etti de onun için bir parıltı gördün. İbn Düreyd dedi: sanırım **مَثَّ** ve **نَثَّ** bir tek mânâdadır; **نَثَّ**ın zikri gelecektir; Ebû Zeyd dedi: **مَثَّ شارِبَهُ يَمُثُّهُ مثًّا**: ona bir yağ isabet edip de onu iki eliyle sildiği zaman; ve yağın izi onun üzerinde görülür. Ebû Turâb dedi: Vâki‘in şöyle dediğini işittim: **مَثَّ الجرحَ** ve **نَثَّهُ**: onu yağladığı zaman; Arrâm da bunu söyledi. Ve **مَثَّ السِّقاءُ** ve **الزِّقُّ** **يَمُثُّ**, ve **تَمَثْمَثَ**: sızdı; ve denildi: onların **مَهْنِهمْ**inden (yağlarından) ondan için damladı; Cevherî dedi: onda “**نَضَح**” denilmez. Ve **مَثَّ الرجلُ يَمُثُّ**: şişmanlıktan terledi. Ömer’in hadisinde rivayet olundu: **يَمُثُّ مَثَّ الحَمِيتِ**. Ve **مَثَّ الحَمِيتُ**: sızdı; o, **المَثْمَثَةُ**dir. Ve **يَمُثُّ** geldi: semiz olarak geldiği zaman; yüzünde ve derisinde yağ gibi bir şey görülür; Ferazdak dedi:
تَقُولُ كُلَيْبٌ، حِينَ مَثَّتْ جُلُودُها،
وأَخْصَبَ مِنْ مَرُّوتِها كلُّ جانِبِ
Ömer’in hadisinde: bir adam ona gelip ondan sordu; dedi: “Helâk oldum.” Dedi: “Helâk mi oldun, hâlbuki sen **تَمُثُّ مثَّ الحَميتِ**?” yani şişmanlıktan sızarsın/terlersin; ve **بالنون** ile de rivayet olunur. Ve **نَبْتٌ مَثَّاثٌ**: nemli/ıslak; dedi:
أَرْعَلَ مَجَّاجَ النَّدى مَثَّاثا
Ve **مَثَّ** elini ve parmaklarını mendil ile yahut ot ile ve benzeriyle **مثًّا**: onları sildi; **مَشَّ** hakkında bir dildir. Enes’in hadisinde: onun bir mendili vardı, abdest aldığı zaman onunla suyu **يَمُثُّ** idi; yani suyun izini onunla siler ve onu kurutur; ve denildi: her neyi sildiysen onu **مَثَثْتَهُ مَثًّا**, ve yine **مَثّاً**. İmru’ul-Kays dedi:
نَمُثُّ بأَْعْرافِ الجِيادِ أَكُفَّنا،
إِذا نَحْنُ قُمْنا عن شِواءِ مُضَهَّبِ
Başkası onu **نَمُشُّ** diye rivayet etti; İbn Düreyd dedi: sanırım o, **ثَمَمْتُ**dan çevrilmiş (kalb edilmiş)tir. Ve **مَثْمَثُوه**; **كَثَمْثَمُوه** gibi; İbnü’l-A‘râbî’den. Ve **مَثْمَثَ الرجلُ**: fitili yağdan doyurduğu zaman; ve denilir: **مَثْمِثُوا بنا ساعَةً** ve **ثَمْثِمُوا بنا ساعة** ve **لَثلِثوا ساعة** yani bizi biraz dinlendirin. Ve **المَثْمَثَةُ**: karıştırma; denilir: **مَثْمَثَ أَمْرَهُم**: onların işini karıştırdığı zaman. Ve **مَثْمَثَه** de: Asma‘î’den, **مِثْلُ مَزْمَزَه**. Denilir: onu aldı da **فمَثْمَثَه** ve **مَزْمَزَه**: onu hareket ettirdiği, onu ileri getirdiği ve geri götürdüğü zaman; şair dedi:
ثم اسْتَحَثَّ ذَرْعَه اسْتِحْثاثا،
نَكَفْتُ حَيْثُ مَثْمَثَ المِثْماثا
Dedi: “Onun izini silkeledim” der; ve engerek yürüyüşü karıştırır; böylece o, karıştırılmış bir iz isabet ettiğini murad etti.
Ve **المِثْمَاثُ**, mimin kesresiyle: mastardır; fetha ile isimdir.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%AB%D8%AB/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

مث  العظم: سال ما فيه من الودك. ومث  النحى  ، بالكسر، وهو الزق، يمث مثا  : رشح  ، وقيل: نتح قال الجوهري: ولا يقال فيه: نضح، وروى في حديث عمر:  يمث مث الحميث  . ومث الحميت: رشح  كمثمث  ، ووجد في بعض النسخ  تمثمث، وفي حديث آخر:  أن رجلا جاء إلى عمر يسأله، قال: هلكت، قال: أهلكت وأنت تمث مث الحميت?  أي ترشح من السمن، ويروى بالنون. مث  اليد  والأصابع بالمنديل، أو بالحشيش ونحوه مثا:  مسحها  ، لغة في مش، وفي حديث أنس:  كان له منديل يمث به الماء إذا توضأ  أي يمسح به أثر الماء وينشفه، وقيل: كل ما مسحته فقد مثثته مثا، وكذلك مششته، قال امرؤ القيس:
  نمث بأعراف الجياد أكـفـنـا                      إذا نحن قمنا عن شواء مضهب ويورى نمش. مث  الشارب  إذا  أطعمه  شيئا:  دسما  ، وعن ابن سيده: مث شاربه يمث مثا: أصابه الدسم فرأيت له وبيصا. قال ابن دريد: أحسب أن مث ونث بمعنى واحد، وسيأتي ذكر نث وقال أبو زيد: مث شاربه يمثه مثا إذا أصابه دسم فمسحه بيديه، ويرى أثر الدسم عليه. قال أبو تراب: سمعت أبا محجن الضبابي يقول: مث  الجرح  ومشه أي  نفى عنه غثيثته  . وقال أبو تراب أيضا: سمعت واقعا يقول: مث الجرح، ونثه، إذا أدهنه، وقال ذلك عرام. قال شيخنا: ووقع في روض السهيلي -في خبر أبرهة-: كلما سقطت منه أنملة تبعتها مدة تمث قيحا ودما، قال السهيلي:  ألفيته  في نسخة الشيخ: تمث وتمث بالضم والكسر، فعلى رواية الضم يكون الفعل متعديا، وقيحا: مفعوله، وعلى رواية الكسر يكون غير متعد وقيحا تمييز في قول أكثرهم وهو نظير تصبب عرقا وتفقأ شحما، وكذلك كان شيخنا أبو الحسن بن الطراوة يقول في مثل هذا، انتهى.  ومثمث  الرجل، إذا  أشبع الفتيلة بالدهن  . وفي نسخة: من الدهن. مثمث مثمثة  : خلط  ، يقال: مثمث أمرهم، إذا خلطه. مثمث أيضا:  تعتع وحرك  ، مثل مزمز، عن الأصمعي، يقال: أخذه فمثمثه ومزمزه، إذا حركه وأقبل به وأدبر. مثمث:  غط في الماء، و  قال الشاعر:
  ثم استحث ذرعه استحثاثا
  نكفت حيث مثمث المثماثا

   المثماث  ، بالكسر،  المصدر، وبالفتح، الاسم  ،يقول: انتكفت أثره، والأفعى تخلط المشى، فأراد أنه أصاب أثرا مخلطا. هكذا ذكره الجوهري في تفسير الرجز، قال الصاغاني: والرواية: نكف، يريد أن الحية يستحث نفسه إذا طلب شيئا، والصواب في التفسير انتكف أثره، والرجز من الأراجيز الأصمعيات. يقال:  مثمثوا بنا  ساعة، وثمثموا  كلثلثوا  ، أي روحوا بنا قليلا، وقد تقدم.
 ومما يستدرك عليه: مث الرجل يمث: عرق من سمن. وجاء يمث، إذا جاء سمينا يرى على سحنته وجلده مثل الدهن، قال الفرزدق:
  تقول كليب حين مثت جلودهـا:                      وأخصب من مروتها كل جانب واستدرك شيخنا هنا: مثى بالمثلثة: لغة في متى، وعزاه إلى لسان العرب عن أبي العلاء، وقد ذكرنا في المادة التي قبلها أنه: متثى. بالمثناة ثم بالمثلثة، على الصواب، لا ما ذكره شيخنا. نبت متاث: ند، قال:
  أرعل مجاج الندى مثاثا

##### Türkçe

**مث**  kemik: içinde bulunan içyağı aktı. Ve **مث**  **النحى**  , kesre ile, o da tulumdur, **يمث مثا**  : sızdı  , ve denildi ki: damladı. el-Cevherî dedi: onda **نضح** denilmez. Ömer hadîsinde rivayet olundu:  **يمث مث الحميث**  . Ve **مث الحميت**: **كمثمث** gibi sızdı  , ve bazı nüshalarda **تمثمث** bulundu. Ve başka bir hadîste:  “Bir adam Ömer’e gelip ona sordu; dedi: Helâk oldum. Dedi: Helâk ettin de sen **تمث مث الحميت** misin?”  yani içyağından sızarsın; **بالنون** ile de rivayet olunur. **مث**  el ve parmakları mendille, yahut otla ve benzeriyle **مثا**:  onları sildi  , **مش**’ta bir dildir. Enes hadîsinde:  “Onun bir mendili vardı; onunla abdest aldığında suyu **يمث** ederdi”  yani onunla suyun izini siler ve onu kurutur. Ve denildi ki: her neyi sildiysen onu **مثثته مثا** etmişsindir; aynı şekilde **مششته** de. İmru’ul-Kays dedi:
  “Biz, kızarmış kebaptan kalktığımızda
  atların yeleleriyle ellerimizi **نمث** ederiz”
Ve **نمش** diye de rivayet olunur. **مث**  bıyık: ona bir şeyi yedirdiğinde:  yağlı (şey)  . İbn Sîde’den: **مث شاربه يمث مثا**: ona yağ bulaştı; böylece onun için bir parıltı gördüm. İbn Düreyd dedi: sanırım **مث** ve **نث** bir mânâdadır; **نث**’in zikri gelecektir. Ebû Zeyd dedi: **مث شاربه يمثه مثا**: ona yağ bulaştığında; sonra onu iki eliyle sildi; yağın izi onun üzerinde görülür. Ebû Turâb dedi: Ebû Muhcen ed-Dubbâbî’nin şöyle dediğini işittim: **مث**  yara  ve **مشه** yani  ondan irinliğini giderdi  . Ebû Turâb ayrıca dedi: Vâkı‘ın şöyle dediğini işittim: **مث الجرح** ve **نثه**: onu yağladığında; bunu Arrâm söyledi. Şeyhimiz dedi: es-Süheylî’nin Ravd’unda -Ebrehe haberi içinde- vâki oldu: “Ondan her parmak ucu düştüğünde, onu bir müddet takip ederdi; **تمث** irin ve kan.” es-Süheylî dedi:  onu  şeyhin nüshasında buldum: **تمث** ve **تمث** zamme ve kesre ile; zamme rivayetine göre fiil müteaddî olur ve **قيحا** onun mef‘ûlüdür; kesre rivayetine göre müteaddî değildir ve **قيحا** onların çoğunun sözünde temyîzdir; bu, “**تصبب عرقا**” ve “**تفقأ شحما**” gibidir. Şeyhimiz Ebû’l-Hasen b. et-Tarâve de bunun benzerinde böyle derdi; bitti. Ve **مثمث**  adam,  fitili yağ ile doyurduğunda  . Bir nüshada: yağdan. **مثمث مثمثة**  : karıştırdı  ; denilir: **مثمث أمرهم**; onu karıştırdığında. **مثمث** ayrıca:  kekelemek ve hareket ettirmek  , **مزمز** gibi; el-Asma‘î’den. Denilir: onu aldı da **فمثمثه** ve **مزمزه**; onu hareket ettirdiğinde ve onunla ileri geldiğinde ve geri götürdüğünde. **مثمث**:  suda daldı, ve  şair dedi:
  “Sonra kolunu hızlandırdı, hızlandırışla;
  **نكفت**; hani **مثمث المثماثا** etti”

   **المثماث**  , kesre ile,  mastardır; fetih ile ise isimdir  ; der ki: onun izini **انتكفت** ettim; ve engerek yürüyüşü karıştırır; böylece o, karışık bir iz isabet ettiğini murad etti. el-Cevherî recezin tefsirinde onu böyle zikretti. es-Sâgânî dedi: rivayet **نكف**’tir; muradı: yılan bir şeyi talep ettiğinde kendini hızlandırır. Ve tefsirde doğru olan: “onun izini **انتكف** etti”dir. Ve recez, el-Asma‘iyyât recezlerindendir. Denilir:  “Bizi bir saat **مثمثوا بنا** ettiler; ve **ثمثموا**  **كلثلثوا**  ” yani bizi azıcık dinlendirdiler; ve daha önce geçti.
 Ve ona ilâve olarak istidrâk olunanlardandır: **مث** adam **يمث**: içyağından terledi. Ve **يمث** geldi; semiz olarak geldiğinde; yüzünde ve derisinde yağ gibi (bir şey) görülür. el-Ferazdak dedi:
  “Kuleyb, derileri **مثت** olduğunda der ki:
  onun mertliğinden her yan daha bereketlidir”
Şeyhimiz burada istidrâk etti: **مثى** üç noktalı ile: **متى**’de bir dildir; onu Lisânü’l-‘Arab’dan Ebû’l-‘Alâ’ya nisbet etti. Biz, ondan önceki maddede onun: **متثى** olduğunu zikrettik; doğru olan üzere, iki noktalı sonra üç noktalı ile; şeyhimizin zikrettiği gibi değil. **متاث** bitkisi: çiydir. Dedi:
  “Çiyin suyunu **مثاثا** (olarak) saldı”

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%AB%D8%AB/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

مَثَّ
مَثَّ U ( n. ac. مَثّ 1 ),
a.  Wiped, cleansed.

b.  Greased, pomaded.

c.  I ( n. ac. مَثّ 1 ), Sweated; exuded moisture, oozed.

مَثَّاْث
مَثَّاْث 28 ,
a.  Moist ( plant ).

##### Türkçe

مَثَّ
مَثَّ U (n. ac. **مَثّ** 1),
a. Sildi, temizledi.

b. Yağladı, pomatladı.

c. I (n. ac. **مَثّ** 1), terledi; nem sızdırdı, sızdı.

مَثَّاْث
مَثَّاْث 28,
a. Nemli (bitki).
