# مج — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%AC/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D8%AC/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [مج](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%AC.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: مج

مَجَّهُ مِنْ فِيهِ
1 مَجَّهُ مِنْ فِيهِ ذ , (S, K, &c.,) and مَجَّ بِهِ, aor. مَجُ٣َ , and some allow مَجَ٣َ , but this is not well known, and, unless the medial letter of the pret. be pronounced with kesreh by those who use this form of the aor., it is to be rejected utterly, (TA,) He cast it forth, or ejected it, or spirted it, from his mouth; meaning beverage, or wine, شَرَاب: (S, K:) and spittle: or, accord. to some, water only: or a thing: (L:) or, properly, something fluid; لَفَظَهُ being used to signify “ he cast it forth ” from his mouth when the thing meant is not fluid: but used with relation to all other things that are perceived by any of the senses, figuratively: (MF:) accord. to Sh, it is used to signify the pouring forth of water, and of spittle, from the mouth, when it is ejected to a short distance or far; or, as some say, only when it is ejected far. (TA.) It is made trans. by means of بِ because syn. with رَمَى [which is trans. by the same means]. (MF.) ― -b2- مَجَّتِ النَّحْلُ العَسَلَ The bees ejected the honey from their mouths. (TA.) ― -b3- مَجَّ العِرْقُ بِالدَّمِ The vein ejected, or spirted forth, blood. (TA.) ― -b4- مَجَّتِ الشَّمْسُ رِيقَهَا (tropical:) [The sun ejected its spittle; meaning the filmy substance described in the explanation of لُعَابُ الشَّمْسِ]. (A.) ― -b5- هٰذَا كَلَامٌ تَمُجُّهُ الأَسْمَاعُ (tropical:) This is language which the ears reject. (MF.) ― -b6- قَرَأَ آيَةً فَمَجَّ بِهَا (tropical:) He read a verse of the Kur-án, and dismissed it from his mind]; i. e., did not reflect upon it. (MF, from a trad.) -A2- مَجَّ and بَجَّ, (TA in this art.,) or مَجَّ and نَجَّ, (TA in art. نج,) acc. to IAar, are syn. (TA.)

امجّ
4 امجّ ذ , (S, K,) and, by poetic licence, أَمْجَجَ, (TA,) inf. n. اِمْجَاجٌ, (As,) He (a horse) ran violently: (TA:) or he (a horse) began to perform the act of running, before it (his run, As) was vehement, or ardent. (قَبْلَ أَنْ يَضْطَرِمَ). (As, S, K.) ― -b2- He (a man) went, or went forth journeying, through (فى) countries. (S, K.) ― -b3- He went away, or departed, to (اِلى) a country or town. (TA.)

انمجّت نُقْطَةٌ مِنَ القَلَمِ
7 انمجّت نُقْطَةٌ مِنَ القَلَمِ ذ A drop [of ink] became spirted from the reed-pen. (S, K.)

مَجْمَجَ فِى خَبَرِهِ
R. Q. 1 مَجْمَجَ فِى خَبَرِهِ ذ , (inf. n. مَجْمَجَةٌ, TA,) He was not explicit in his information. (S, K.) [See also حَجْحَجَ.] ― -b2- مَجْمَجَ الكِتَابَ He made the writing indistinct in its letters: (S, K:) or he rendered the writing confused, and marred it with the pen. (Lth.) مَجْمَجَ خَطَّهُ He made his handwriting confused. (A.) ― -b3- مَجْمَجَ بِفُلَانٍ He pursued an indirect course of speech with such a one, and turned him back from one state to another: (Shujáa Es-Sulamee, K:) as also بَجْبَجَ بِهِ. (Shujáa.)

مَجٌّ
مَجٌّ ذ (S, K) and ↓ مُجَاجٌ (TA) The grain of the مَاش: (K:) or the grain called ماش; and called by the Arabs خُلَّرٌ and زِنٌّ: (T:) or a kind of grain resembling the lentil, (but more round, TA); an arabicized word; in Persian ماش: (S:) or, accord. to El-Jawáleekee, it is Arabic: accord. to AHn, what is called مَجَّةٌ [n. un. of مَجٌّ, which is a coll. gen. n.,] is a sour or salt, or salt and bitter, plant, or tree, (حَمْضَةٌ) resembling the طَحْمَآء, but more delicate, and smaller. (TA.) -A2- See مُجَاجٌ.

مُجُجٌ
مُجُجٌ ذ Drunken men. (K.) ― -b2- Bees. (K.)

مُجَاجٌ
مُجَاجٌ ذ (S, K) and مُجَاجَةٌ (S) Spittle, or saliva, that one casts forth from his mouth: (S, K:) or the latter, [and so, app., ↓ مَجَّةٌ, see مَجَّاجَةٌ] a portion of such; a gob of spittle. (TA.) ― -b2- مُجَاجٌ فَمِ الجَارِيَةِ Girl's saliva, or spittle. (TA.) ― -b3- Also مُجَاجٌ, (K,) and مُجَاجُ النَّحْلِ [The ejected spittle of the bees], (S, K,) honey. (S, K.) ― -b4- مُجَاجُ الجَرَادِ (tropical:) The slaver of locusts. (TA.) ― -b5- مُجَاجُ الدَّبَى The slaver of little locusts. (L.) ― -b6- مُجَاجُ المُزْنِ (tropical:) [The ejected spittle of the clouds; i. e.,] rain. (S, K.) ― -b7- مُجَاجة also signifies (tropical:) The expressed juice of a thing. (S.) ― -b8- مُجَاجُ العِنَبِ (tropical:) What flows of the expressed juice of grapes. (TA.) -A2- See مَجٌّ.

مَجَّاجٌ
مَجَّاجٌ ذ (tropical:) A writer: so called because his pen emits ink. (TA.)

الأُذُنُ مَجَّاجَةٌ وَلِلنَّفْسِ حَمْضَةٌ
الأُذُنُ مَجَّاجَةٌ وَلِلنَّفْسِ حَمْضَةٌ ذ (assumed tropical:) The ear is wont to reject instruction, through forgetfulness, while the mind has eager desire to listen thereto, is said in a trad. (TA.) And in another trad., وَلِلنَّفْسِ حَمْضَةٌ ↓ لِلْأُذُنِ مَجَّةٌ [meaning the same]. (TA., art. حمض.) [See also حَمْضَةٌ.]

مَاجٌّ
مَاجٌّ ذ One whose slaver flows by reason of old age, or extreme age: (K:) an old man who ejects his spittle, and cannot retain it, by reason of age: you say أَحْمَقُ مَاجٌّ, meaning a stupid, or foolish, drivelling, or slavering, fellow: (S:) and so, simply, مَاجٌّ: or stupid, or foolish, and decrepit: fem. with ة: (TA:) and pl. مَاجُّونَ (IAar) and مُجَّاجٌ. (TA.) ― -b2- Also, An old she-camel: (K:) or a she-camel so old that she ejects the water from her throat: (S:) and in like manner an old and slavering he-camel: fem. with ة: (TA:) and pl. مَجَجَةٌ. (IAar.)

قَوْلٌ مَمْجُوجٌ
قَوْلٌ مَمْجُوجٌ ذ (tropical:) A saying which the ear rejects. (TA.)

### Türkçe

**مَجَّهُ مِنْ فِيهِ**
1 **مَجَّهُ مِنْ فِيهِ** ذ, (S, K, vb.,) ve **مَجَّ بِهِ**, muzârîsi **مَجُ٣َ**, ve bazıları **مَجَ٣َ**’e cevaz verir; fakat bu iyi bilinen değildir ve, muzârînin bu şeklini kullananlarca mâzînin orta harfi kesre ile telaffuz edilmedikçe, bütünüyle reddedilmesi gerekir, (TA,) onu ağzından dışarı attı, yahut çıkardı, yahut tükürür gibi fışkırttı; içecek, yahut şarap, **شَرَاب** kastedilerek: (S, K:) ve tükürük: yahut bazılarına göre yalnız su: yahut bir şey: (L:) yahut, aslında, akışkan bir şey; **لَفَظَهُ** ise, kastedilen şey akışkan olmadığında, “onu ağzından dışarı attı” mânâsını ifade etmek üzere kullanılır: fakat diğer bütün duyularla idrak edilen şeylerin tümü hakkında mecazen kullanılır: (MF:) Sh’ye göre, ağızdan suyun ve tükürüğün dökülüp saçılmasını ifade etmek üzere kullanılır; bu, kısa bir mesafeye yahut uzağa atıldığında; yahut bazılarınca, yalnız uzağa atıldığında. (TA.) **بِ** vasıtasıyla müteaddî kılınır; çünkü [aynı vasıtayla müteaddî olan] **رَمَى** ile eş anlamlıdır. (MF.) ― -b2- **مَجَّتِ النَّحْلُ العَسَلَ** Arılar balı ağızlarından dışarı attılar. (TA.) ― -b3- **مَجَّ العِرْقُ بِالدَّمِ** Damar kanı dışarı attı, yahut fışkırttı. (TA.) ― -b4- **مَجَّتِ الشَّمْسُ رِيقَهَا** (mecaz:) [Güneş tükürüğünü dışarı attı; yani **لُعَابُ الشَّمْسِ**’in açıklamasında anlatılan ince zar gibi madde]. (A.) ― -b5- **هٰذَا كَلَامٌ تَمُجُّهُ الأَسْمَاعُ** (mecaz:) Bu, kulakların reddettiği bir sözdür. (MF.) ― -b6- **قَرَأَ آيَةً فَمَجَّ بِهَا** (mecaz:) Kur’ân’dan bir âyet okudu da onu zihninden savdı; yani onun üzerinde düşünmedi. (MF, bir rivayetten.) -A2- **مَجَّ** ve **بَجَّ**, (TA bu maddede,) yahut **مَجَّ** ve **نَجَّ**, (TA **نج** maddesinde,) IAar’a göre eş anlamlıdır. (TA.)

**امجّ**
4 **امجّ** ذ, (S, K,) ve şiir zaruretiyle **أَمْجَجَ**, (TA,) mastarı **اِمْجَاجٌ**, (As,) o (bir at) şiddetle koştu: (TA:) yahut o (bir at) koşma fiilini yapmaya başladı; henüz o (koşusu, As) şiddetli, yahut hararetli değilken. (**قَبْلَ أَنْ يَضْطَرِمَ**). (As, S, K.) ― -b2- O (bir adam) ülkeler içinde (**فى**) gitti, yahut yolculuk ederek gitti. (S, K.) ― -b3- O, bir ülkeye yahut şehre (**اِلى**) gitti, yahut ayrıldı. (TA.)

**انمجّت نُقْطَةٌ مِنَ القَلَمِ**
7 **انمجّت نُقْطَةٌ مِنَ القَلَمِ** ذ Kamış kalemden bir damla [mürekkep] fışkırıp çıktı. (S, K.)

**مَجْمَجَ فِى خَبَرِهِ**
R. Q. 1 **مَجْمَجَ فِى خَبَرِهِ** ذ, (mastarı **مَجْمَجَةٌ**, TA,) haberinde açık ve sarih olmadı. (S, K.) [Ayrıca **حَجْحَجَ**’a da bak.] ― -b2- **مَجْمَجَ الكِتَابَ** yazıyı harflerinde belirsiz kıldı: (S, K:) yahut yazıyı karıştırdı ve kalemle onu bozdu. (Lth.) **مَجْمَجَ خَطَّهُ** el yazısını karışık yaptı. (A.) ― -b3- **مَجْمَجَ بِفُلَانٍ** falan kimseyle dolaylı bir konuşma yolu tuttu ve onu bir hâlden başka bir hâle geri çevirdi: (Shujáa Es-Sulamee, K:) bunun gibi **بَجْبَجَ بِهِ** de. (Shujáa.)

**مَجٌّ**
**مَجٌّ** ذ (S, K) ve ↓ **مُجَاجٌ** (TA) **مَاش**’ın tanesi: (K:) yahut ماش denilen tane; Araplarca **خُلَّرٌ** ve **زِنٌّ** diye adlandırılır: (T:) yahut mercimeğe benzeyen bir çeşit tane, (fakat daha yuvarlak, TA); Arapçalaştırılmış bir kelime; Farsçada ماش: (S:) yahut El-Jawáleekee’ye göre Arapçadır: AHn’e göre **مَجَّةٌ** diye adlandırılan şey [**مَجٌّ**’ün tekili; ki o, cins isim olarak topluluk ismidir,] ekşi yahut tuzlu, yahut tuzlu ve acı, bir bitki yahut ağaçtır, (**حَمْضَةٌ**) **طَحْمَآء**’a benzer; fakat daha nazik ve daha küçüktür. (TA.) -A2- **مُجَاجٌ**’a bak.

**مُجُجٌ**
**مُجُجٌ** ذ Sarhoş adamlar. (K.) ― -b2- Arılar. (K.)

**مُجَاجٌ**
**مُجَاجٌ** ذ (S, K) ve **مُجَاجَةٌ** (S) kişinin ağzından dışarı attığı tükürük, yahut salya: (S, K:) yahut ikincisi, [ve öyle görünüyor ki ↓ **مَجَّةٌ** de; **مَجَّاجَةٌ**’a bak] bunun bir parçası; bir tükürük lokması. (TA.) ― -b2- **مُجَاجٌ فَمِ الجَارِيَةِ** kızın salyası, yahut tükürüğü. (TA.) ― -b3- Ayrıca **مُجَاجٌ**, (K,) ve **مُجَاجُ النَّحْلِ** [arıların dışarı attığı tükürük], (S, K,) baldır. (S, K.) ― -b4- **مُجَاجُ الجَرَادِ** (mecaz:) çekirgelerin salyası. (TA.) ― -b5- **مُجَاجُ الدَّبَى** küçük çekirgelerin salyası. (L.) ― -b6- **مُجَاجُ المُزْنِ** (mecaz:) [bulutların dışarı attığı tükürük; yani] yağmur. (S, K.) ― -b7- **مُجَاجة** ayrıca (mecaz:) bir şeyin sıkılmış suyunu ifade eder. (S.) ― -b8- **مُجَاجُ العِنَبِ** (mecaz:) üzümün sıkılmış suyundan akan şey. (TA.) -A2- **مَجٌّ**’a bak.

**مَجَّاجٌ**
**مَجَّاجٌ** ذ (mecaz:) bir kâtip; kalemi mürekkep saldığı için böyle adlandırılmıştır. (TA.)

**الأُذُنُ مَجَّاجَةٌ وَلِلنَّفْسِ حَمْضَةٌ**
**الأُذُنُ مَجَّاجَةٌ وَلِلنَّفْسِ حَمْضَةٌ** ذ (mecaz olduğu varsayılarak:) “Kulak, unutkanlık sebebiyle öğüdü reddetmeye alışkındır; hâlbuki nefsin onu dinlemeye iştiyakı vardır” diye bir rivayette söylenmiştir. (TA.) Ve başka bir rivayette, **وَلِلنَّفْسِ حَمْضَةٌ** ↓ **لِلْأُذُنِ مَجَّةٌ** [aynı mânâ ile] (TA., **حمض** maddesi.) [Ayrıca **حَمْضَةٌ**’a da bak.]

**مَاجٌّ**
**مَاجٌّ** ذ yaşlılık yahut ileri yaş sebebiyle salyası akan kimse: (K:) yaşı sebebiyle tükürüğünü dışarı atan ve onu tutamayan ihtiyar adam: **أَحْمَقُ مَاجٌّ** dersin; mânâsı, aptal yahut ahmak, salyası akan bir kimsedir: (S:) ve böylece, sadece **مَاجٌّ**: yahut aptal yahut ahmak ve düşkün: dişili ة iledir: (TA:) çoğulu **مَاجُّونَ** (IAar) ve **مُجَّاجٌ**’dır. (TA.) ― -b2- Ayrıca, yaşlı dişi deve: (K:) yahut boğazından suyu dışarı atan kadar yaşlı bir dişi deve: (S:) ve aynı şekilde yaşlı ve salyası akan erkek deve: dişili ة iledir: (TA:) çoğulu **مَجَجَةٌ**’dir. (IAar.)

**قَوْلٌ مَمْجُوجٌ**
**قَوْلٌ مَمْجُوجٌ** ذ (mecaz:) kulağın reddettiği bir söz. (TA.)
