# محز — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%AD%D8%B2/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D8%AD%D8%B2/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [محز](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%AD%D8%B2.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: محز

المَحْزُ: النكاح. مَحَزَ المرأَة مَحْزاً: نكحها؛ وأَنشد لجرير: مَحَزَ الفَرَزْدَقُ أُمَّه من شاعر
قال الأَزهري: وقرأَت بخط شمر:
رُبَّ فتاة من بني العِنازِ
حَيَّاكَةٍ، ذاتِ هَنٍ كِنازِ
ذي عَقَدَيْنِ مُكْلَئِزٍّ نازي،
تَأَشُّ للقُبْلَةِ والمِحازِ
(* قوله« ذي عقدين» تثنية عقد، بالتحريك، والذي تقدم في كلز ذي عضدين.) أَراد بالمحاز: النَّيْكَ والجماع.
والمَاحُوزُ: ضرب من الرَّياحين ويقال له: مَرْوُ ماحُوزِي. وفي الحديث: فلم نَزَلْ مُفْطِرين حتى بلغنا ماحُوزَنا؛ قيل: هو موضعهم الذي أَرادوه، وأَهل الشام يُسَمُّونَ المكان الذي بينهم وبين العدوّ وفيه أَساميهم ومَكاتبُهم: ماحُوزاً، وقيل: هو من حُزْتُ الشيءَ أَحْرَزْتُه، وتكون الميم زائدة. قال ابن الأَثير: قال الأَزهري لو كان منه لقيل مَحازَنا ومَحُوزَنا؛ قال: وأَحسبه بلغة غير عربية.

### Türkçe

**المَحْزُ**: nikâh.

**مَحَزَ** kadını **مَحْزاً**: onu nikâhladı; ve Cerîr’den inşâd etti:

Ferezdak, bir şairden annesini nikâhladı

Ezherî dedi: Şemr’in hattıyla okudu:

Nice kız, Benî’l-İnâz’dan,
dokumacı, **هَن**’i kınaz (sıkı) olan,
iki **عَقَد** sahibi, nâzî, büzüşüp-toparlanmış,
öpüşe ve **المِحازِ**’a iştahlanır.

(* Onun “iki **عَقَد** sahibi” sözü: hareke ile **عَقَد**’ın tesniyesidir; ve **كلز**’de daha önce geçen “iki **عَضُد** sahibi”dir.)

**المحاز** ile murad etti: **النَّيْكَ** ve cima.

**والمَاحُوزُ**: reyâhînden bir türdür; ve ona denilir: **مَرْوُ ماحُوزِي**. Hadiste:

“Biz, **ماحُوزَنا**’ya varıncaya dek iftar etmiş olarak durmadan devam ettik”; denildi ki: o, kastettikleri yerleridir; ve Şam ehli, kendileriyle düşman arasındaki ve içinde adları ve mektupları bulunan mekâna: **ماحُوزاً** derler; ve denildi ki: o, “**حُزْتُ** şeyi, onu **أَحْرَزْتُه**”dendir; ve **الميم** زائد olur. İbnü’l-Esîr dedi: Ezherî dedi ki: eğer ondan olsaydı “**مَحازَنا**” ve “**مَحُوزَنا**” denilirdi; dedi ki: ve ben onu Arapça olmayan bir lügat olarak sanıyorum.
