# مذح — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B0%D8%AD/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D8%B0%D8%AD/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [مذح](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B0%D8%AD.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: مذح

المذح محركة: عسل جلنار المظ، وهو الرمان البري. والمذح: اصطكاك الفخذين من الماشي إذا مشى لسمنة، كذا في النموس. وفي اللسان: المذح التواء في الفخذين إذا مشى انسحجت إحداهما بالأخرى. ومذح الرجل يمذح مذحا، إذا اصطكت فخذاه والتوتا حتى تسحجا ومذحت فخذاه. قال الشاعر:
  إنك لو صاحبتنا مذحـت                      وحكك الحنان فانفشحت

  وقال الأصمعي: إذا اصطكت أليتا الرجل حتى ينسحجا قيل: مشق مشقا، وإذا اصطكت فخذاه قيل: مذح يمذح مذحا، ورجل أمذح بين المذح، وقيل: مذح للذي تصطك فخذاه إذا مشى. والمذح في شعر الأعشي، فسروه بالحكة في الأفخاذ، وأكثر ما يعرض للسمين من الرجال. وكان عبد الله بن عمرو أمذح. أو المذح: احتراق ما بين الرفغين والأليتين. وقد مذحت الضأن مذحا عرقت أفخاذها. والمذح أيضا: تشقق الخصية لاحتكاكها بشيء، وقيل: المذح: أن يحتك الشيء بالشيء فيتشقق. قال ابن سيده: وأرى ذلك في الحيوان خاصة. والأمذح: المنتن. ومن ذلك قولهم: ما أمذح ريحه، أي ما أنتن. وتمذحه: امتصه. وتمدحت خاصرتاه: انتفختا ريا. قال الراعي:
  فلما سقيناها العكيس تمـذحـت                      خواصرها وازداد رشحا وريدها والتمذح: التمدد، يقال: شرب حتى تمذحت خاصرته، أي انتفخت من الري، وقد سبق.

### Türkçe

**المذح** (harekeli): **جلنار** balı; **المظ**’dır; o da yabani nardır. Ve **المذح**: şişmanlıktan dolayı yürüyenin yürüdüğünde iki uyluğun sürtüşmesi; **النموس**’ta böyle. **اللسان**’da: **المذح**, yürüdüğünde iki uylukta bir bükülmedir; biri ötekine sürtünüp sıyrılır. Ve **مذح** adam **يمذح** **مذحا**; iki uyluğu birbirine vurup bükülerek, nihayet sıyrılıncaya kadar; ve uylukları **مذحت**. Şair dedi:
  Eğer sen bizimle arkadaşlık etseydin **مذحت** ederdin                      ve **الحنان**’ı ovar da genişlerdin

Ve **الأصمعي** dedi: Adamın iki kalçası birbirine vurup sıyrılıncaya kadar olursa: **مشق** **مشقًا** denir; iki uyluğu birbirine vurursa: **مذح** **يمذح** **مذحا** denir; ve **أمذح** adam, **المذح**ı açık olan (adam). Ve denildi: **مذح**, yürüdüğünde iki uyluğu birbirine vuran kimse içindir. Ve **المذح**, **الأعشى**’nın şiirinde (geçer); onu uyluklarda kaşınma ile tefsir ettiler; erkeklerden şişman olana daha çok arız olur. Ve **عبد الله بن عمرو** **أمذح** idi. Yahut **المذح**: iki **رفغ** ile iki kalça arasının yanmasıdır. Ve koyunu **مذحت** **مذحا**: uylukları terledi. Ve **المذح** ayrıca: bir şeye sürtünmesinden dolayı testisin çatlamasıdır; ve denildi: **المذح**: bir şeyin bir şeye sürtünüp de çatlamasıdır. **ابن سيده** dedi: Ben bunu özellikle hayvanda görüyorum. Ve **الأمذح**: kokmuş olan. Bundan onların sözü: “Kokusu ne **أمذح**!” yani ne kadar kokmuş. Ve **تمذحه**: onu emdi. Ve iki böğrü **تمدحت**: suya kanıp şişti. **الراعي** dedi:
  Ona **العكيس**’i içirdiğimizde **تمذحت**                      böğürleri; ve damarı terlemeyi artırdı. Ve **التمذح**: uzamadır; denir: Böğrü **تمذحت** edinceye kadar içti; yani suya kanmadan şişti; ve daha önce geçti.
