# مذذ — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B0%D8%B0/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D8%B0%D8%B0/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [مذذ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B0%D8%B0.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: مذذ

مذمذ الرجل، أهمله الجوهري، وقال الأصمعي: إذا كذب، ويقال هو مذميذ، بالكسر ومذيذ، كأمير  كذاب. والمذماذ: الصياح الكثير الكلام، حكاه اللحياني عن أبي ظبية، والأنثى، بالهاء، وعنه أيضا: رجل مذماذ وطواط، إذا كان صياحا، وكذلك بربار فجفاج بجباج عجعاج. عن أبي زيد: المذمذي: الظريف المختال، وهو المذماذ.

### Türkçe

**مذمذ** adam: el-Cevherî onu ihmal etti; el-Asma‘î dedi ki: “Yalan söylediği zaman.” Ve “O, **مذميذ**” denir; kesre ile; ve **مذيذ**; **أمير** gibi: yalancı.

Ve **المذماذ**: çok bağırma, çok konuşma; el-Lihyânî bunu Ebû Zabye’den hikâye etti; ve dişisi, **الهاء** ile. Ve ondan ayrıca: “**رجل مذماذ وطواط**”: bağıran olduğu zaman; ve yine **بربار**; **جفاج**; **بجباج**; **عجعاج**.

Ebû Zeyd’den: **المذمذي**: zarif, kurumlu; ve o, **المذماذ**dır.
