# مذع (م-ذ-ع) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B0%D8%B9
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D8%B0%D8%B9

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: م - ذ - ع
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 7 sözlük

## Sözlükler (7)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B0%D8%B9/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب العين والذّال والميم معهما
ع ذ م، م ذ ع يستعملان فقط
عذم:
عَذَمَ يَعْذِم عَذْماً، والاسم العذيمة وهو الأخذ باللسان، واللوم. قال الرّاجز:
يظَلُّ مَنْ جاراه في عذائمِ
من عُنفوانِ جَرْيِهِ العُفاهمِ
أي: في ملامات.
وفرسٌ عَذُومٌ، وعَذِمٌ، أي: عضوض.
والعُذّامُ: شَجَرٌ من الحَمْضِ يَنْتَمِىءُ، وانتماؤه انشداخه إذا مَسسْتَه. له ورق كورق القاقُلّ، الواحدة عُذّامة.
مذع:
مَذَعَ لي فلانُ مَذْعَةً من الخَبَر إذا أخبرك عن الشيء ببعضِ خَبَره ثم قَطَعَهُ، وأخذ في غيره، ولم يتمّمه.
والمُذّاعُ: الكذّابُ يكذِبُ لا وفاءَ له. ولا يحفَظُ أحداً بالغيب.

##### Türkçe

**باب العين والذّال والميم معهما**
**ع ذ م**، **م ذ ع** yalnızca kullanılırlar.

**عذم:**
**عَذَمَ يَعْذِم عَذْماً**; isim **العذيمة**’dir; o, dil ile alma ve kınamadır. Râciz dedi ki:
يظَلُّ مَنْ جاراه في **عذائمِ**
من عُنفوانِ جَرْيِهِ العُفاهمِ
Yani: kınamalarda.

Ve **فرسٌ عَذُومٌ** ve **عَذِمٌ**; yani: ısırıcı.

Ve **العُذّامُ**: **الحَمْضِ**’dan bir ağaçtır; **يَنْتَمِىءُ**; onun **انتماؤه**’su, ona dokunduğunda yarılmasıdır. Onun, **القاقُلّ** yaprağı gibi yaprağı vardır; teki **عُذّامة**’dır.

**مذع:**
**مَذَعَ** bana falan kimse, haberden bir **مَذْعَةً** (verdi): bir şey hakkında sana haberinin bir kısmıyla haber verdiği zaman, sonra onu kesti; başkasına daldı ve onu tamamlamadı.

Ve **المُذّاعُ**: yalancı; yalan söyler; ona vefa yoktur. Ve hiç kimseyi gıyapta korumaz.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B0%D8%B9/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

الكسائي: مَذَعَ لي الخبر، إذا حدَّثك ببعضه وكتَم البعض. قال: والمَذَّاعُ الذي لا يكتم السر، ويقال الكذَّاب. ومَذَعَ ببوله، أي رمى به.

##### Türkçe

الكسائي: **مَذَعَ** bana haberi; sana onun bir kısmıyla haber verdiği ve bir kısmını gizlediği zaman. Dedi ki: ve **المَذَّاعُ** sırrı gizlemeyen kimsedir; ve **الكذَّاب** denir. Ve **مَذَعَ** idrarıyla; yani onu fırlattı.

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B0%D8%B9/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

باب العين والذال مع الميم
عذم ، مذع
استعمل من وجوهه : عذم ، مذع .
عذم : قال ابن المظفّر : العَذْم : الأخذ باللسان واللومُ ، وقد عَذَم يَعْذِم عَذْما إذا عَنَف في لومه . والعَذِيمة : الملامة .
وقال الراجز :
يظلّ من جاراه في عذائم
من عُنْفُوان جَرْيه العُفاهِم
وفرس عَذُوم أي عَضُوض . قال : والعُذّام : شجر من الْحَمْض يَنْتمىء ، وانتماؤه : انشداخ ورقه إذا مسِسَتْه ، وله ورق كورق القاقلّ ، والواحدة عُذَّامة . وأخبرني المنذريّ عن الصَيْداويّ عن الرياشيّ أنه قال : العَذْم : العَضُ . وذكر عن عُمَارة بإسناد له أنه قال : العَذْم : المَنْع ، يقال : لأعْذِمنَّك عن ذلك . قال : والمرأة تَعْذِم الرجل إذا أربع لها بالكلام أي تشتمه إذا سألها المكروه ، وهو الإرباع . أبو العباس عن ابن الأعرابيّ قال : العُذُم : البراغيث ، واحدها عَذُوم . والعُذُم : اللوّامون والمعاتِبون . وفي ( النوادر ) : عَذَمته عن كذا وكذا وأعذمته أي منعته .
مذع : أهمله الليث . وقال أبو عبيد : قال الكسائي : إذا أخبر الرجل ببعض الخبر وكتم بعضاً قلت : مَذَع يَمْذَع مَذْعاً وماش
يميش مَيْشاً . وقال غيره : يقال للكذّاب : المَذَّاع ، وقد مَذَع إذا كَذَب . وقال المفضل مَذَع فلان يميناً إذا حَلَف . أبو العباس عن ابن الأعرابي : المَذْع : سيلان المزادة . المَذْع : السيلان من العيونِ التي تكون في شَغَفَات الجبال . وقال أبو زيد : المَذّاع ، الكذوب الذي لا وفاء له ولا يَحفظ أحداً بظهر الغَيْب .

##### Türkçe

باب العين والذال مع الميم
**عذم** ، **مذع**

Şu vecihlerinden kullanılmıştır: **عذم** ، **مذع** .

**عذم** : İbnü’l-Muzaffer dedi: **العَذْم**: dil ile alma ve kınamadır; ve kınamasında sert davrandığı zaman **عَذَم يَعْذِم عَذْما** (eder). **العَذِيمة**: kınamadır.

Râciz dedi ki:
يظلّ من جاراه في **عذائم**
من عُنْفُوان جَرْيه العُفاهِم

Ve **فرس عَذُوم**: yani ısırıcı. Dedi: **العُذّام**: **الْحَمْض**’dan bir ağaçtır; kabarır; ve onun kabarması: ona dokunulduğu zaman yaprağının çatlayıp yarılmasıdır; ve onun, **القاقلّ** yaprağı gibi yaprağı vardır; tekili **عُذَّامة**’dır. Ve bana Münzirî, Saydâvî’den, o da Riyâşî’den haber verdi ki o dedi: **العَذْم**: ısırmadır. Ve Umâre’den, ona ait bir isnad ile, zikretti ki o dedi: **العَذْم**: men’dir; denir ki: **لأعْذِمنَّك** عن ذلك (seni bundan mutlaka men edeceğim). Dedi: Kadın, kendisine sözle dörtlediği zaman erkeğe **تَعْذِم** eder; yani, kendisinden hoş olmayanı sorduğu zaman ona söver; ve o, **الإرباع**’dır. Ebü’l-Abbâs, İbnü’l-A‘râbî’den: **العُذُم**: pirelerdir; tekili **عَذُوم**’dur. Ve **العُذُم**: kınayanlar ve azarlayanlardır. Ve (**النوادر**)’de: **عَذَمته** عن كذا وكذا ve **أعذمته**: yani onu men ettim.

**مذع** : Leys onu ihmal etti. Ebû Ubeyd dedi: Kisâî dedi: Adamın bir haberin bir kısmını haber verip bir kısmını gizlediği zaman, dedim ki: **مَذَع يَمْذَع مَذْعاً**; ve **ماش يميش مَيْشاً**. Başkası dedi: Yalancıya **المَذَّاع** denir; ve yalan söylediği zaman **مَذَع** etmiştir. Mufaddal dedi: Falan, yemin ettiği zaman **مَذَع** فلان يميناً (eder). Ebü’l-Abbâs, İbnü’l-A‘râbî’den: **المَذْع**: kırbanın akmasıdır. **المَذْع**: dağların **شَغَفَات**’ında bulunan gözelerden akmadır. Ebû Zeyd dedi: **المَذّاع**: vefası olmayan ve hiç kimseyi gıyabında gözetmeyen çok yalancı.

### [Mekâyîsü'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B0%D8%B9/sozluk/mekayis.md) — İbn Fâris · 11. yy

(باب الميم والذال وما يثلثهما)
(مذر) الميم والذال والراء يدلُّ على فسادٍ في شيء. ومَذِرت البيضة: فسدَت. وأمْذَرَتْها الدَّجاجة. والتمذُّر: خُبْث النَّفس. ومَذِرَتْ لـه نفسي. ومَذِرت مَعِدتُه: فَسَدت. والأمْذَر: الكثير الاختلاف إلى الخَلاء، وهو ذلك المعنى.‏
ويجوز أن يقال: إنّ من الباب قولهم تفرَّقُوا شَذَرَ مَذَرَ.‏
(مذع) الميم والذال والعين. يقولون فيه المذَّاع: الكذَّاب، والذي لا يكتُم السِّرَّ أيضاً. ومَذَع ببَوْلِه: رمى ببوله.‏
(مذق) الميم والذال والقاف أصلٌ يدلُّ على خلطِ شيءٍ لا علَى جهة النَّصاحة.‏
من ذلك مَذَق اللّبَنَ بالماء، وإنَّما يراد بذلك تكثيره. واشتُقَّ منه المذَّاق: الذي يَمذق الوُدّ بملَلٍ يكون فيه. والمَذْق: اللَّبَن الممزوج أيضاً، وكذا المَذِيق.‏
(مذل) الميم والذال واللام أصلٌ صحيح يدلُّ على استرخاءٍ وقلّةِ تشدُّدٍ في الشَّيء. منه الامذِلال: الفَتْرة في النَّفس. قال ذُو الرُّمَّة:‏
[وذِكرُ البَينِ يَصدعُ في فؤادي *** ويُعقِبُ في مفاصِلِيَ] امذِلالا(1)‏
والمَذِيلُ: المريضُ(2) الذي لا يتَقَارُّ. وقد يكون من هذا القياسِ المَذِلُ لما عِندَه من مالٍ وسِرٍّ، إذا لم يَقدِرْ على ضبطِ نَفْسِه. ومَذِل من كلامه: قَلِق.‏
(مذي) الميم والذال والحرف المعتلّ يدلُّ على سهولةٍ في جريانِ شيءٍ مائع. منه المَذْي، وهو أرَقُّ ما يكون من النُّطفة، والفِعل منه مَذَيْتُ وَأمْذَيْتُ، [و] فيه الوضوء.‏
ومن هذا القياس المِذَاء: أن يجمع الرّجلُ بين نساءٍ ورجال يُخَلِّيهم يُماذي بعضُهم بعضاً. وفي الحديث: "الغَيْرَة من الإيمان، والمِذَاء من النِّفاق". ويقولون: إنَّ ماذِيَّ العسل أبيَضُهُ. وقياس الباب أنَّ الماذِيَّ السَّهلُ الجِرية اللَّيِّن. وكذا الدُّروعُ(3) الماذِيَّة: السَّلِسَة. والخَمْر ماذِيَّة، إذا سُهلت في حَلْقِ شارِبِها.‏
(مذح) الميم والذال والحاء. يقولون: المَذَح: أن يمشِيَ الرّجلُ فتسحج إحدى [رجليه] الأخرى.‏
--------------ـــ
(1) لم يرد في الأصل إلا هذه الكلمة، ولم يرو في المجمل واللسان (مذل). وتكملة البيت من ديوان ذي الرمة 430.‏
(2) في الأصل: "والمذبل المرض".‏
(3) في الأصل: "الدرماع".‏

ـ

##### Türkçe

(باب **الميم** ve **الذال** ve onların üçüncüsü olanlar)

(**مذر**) **الميم** ve **الذال** ve **الراء**, bir şeyde bozulmaya delâlet eder. Ve **مَذِرت** yumurta: bozuldu. Ve tavuğun onu **أمْذَرَتْها**. Ve **التمذُّر**: nefsin kötülüğü. Ve nefsim ona **مَذِرَتْ**. Ve onun midesi **مَذِرت**: bozuldu. Ve **الأمْذَر**: helâya çokça gidip gelendir; ve o, bu mânâdır.‏
Ve denilebilir: kapıdan, onların “**تفرَّقُوا شَذَرَ مَذَرَ**” sözüdür.‏

(**مذع**) **الميم** ve **الذال** ve **العين**. Onda derler: **المذَّاع**: yalancı; ve sırrı da gizlemeyen kimse. Ve **مَذَع** onun idrarıyla: idrarını attı.‏

(**مذق**) **الميم** ve **الذال** ve **القاف**; bir asıl, bir şeyi, saflaştırma cihetine olmaksızın karıştırmaya delâlet eder.‏
Bundan: sütü su ile **مَذَق**; ve bununla ancak onu çoğaltmak kastedilir. Ve ondan **المذَّاق** türetilmiştir: içinde bulunan bir bıkkınlıkla sevgiyi **يَمذق** eden kimse. Ve **المَذْق**: karıştırılmış süt de; ve keza **المَذِيق**.‏

(**مذل**) **الميم** ve **الذال** ve **اللام**; sahih bir asıl, bir şeyde gevşemeye ve az sıkılığa delâlet eder. Ondan **الامذِلال**: nefiste gevşeklik. **ذُو الرُّمَّة** dedi ki:‏
[Ve ayrılığın anılması kalbimde yarar *** ve eklemlerimde] **امذِلالا**(1)‏
Ve **المَذِيلُ**: yerleşip durmayan(2) hasta. Ve bu kıyastan olabilir: yanında mal ve sır bulunan kimse için **المَذِلُ**, nefsini zapt etmeye güç yetiremediği zaman. Ve sözünden **مَذِل**: tedirgin oldu.‏

(**مذي**) **الميم** ve **الذال** ve illetli harf; akıcı bir şeyin akışında kolaylığa delâlet eder. Ondan **المَذْي**; ve o, nutfeden olanın en ince olanıdır; ve fiil ondan: **مَذَيْتُ** ve **وَأمْذَيْتُ**; [ve] onda abdest vardır.‏
Ve bu kıyastan **المِذَاء**: erkeğin kadınlar ile erkekler arasında toplaması; onları, birbirleriyle **يُماذي** eder hâlde serbest bırakmasıdır. Ve hadiste: “**الغَيْرَة** imandandır, **المِذَاء** nifaktandır.” Ve derler: balın **ماذِيَّ**si onun beyazıdır. Ve kapının kıyası: **الماذِيَّ** kolay akışlı, yumuşak olandır. Ve keza **الدُّروعُ**(3) **الماذِيَّة**: akıcı (kolay) olan. Ve şarap **ماذِيَّة**dir; onu içenin boğazında kolaylaştığı zaman.‏

(**مذح**) **الميم** ve **الذال** ve **الحاء**. Derler: **المَذَح**: adamın yürümesi ve [ayaklarından] birinin diğerini sıyırmasıdır.‏

--------------ـــ
(1) Asılda bu kelimeden başkası gelmedi; ve **المجمل** ve **اللسان**’da (**مذل**) rivayet edilmedi. Beytin tamamlanması **ذو الرمة** divanından 430’dur.‏
(2) Asılda: “**والمذبل المرض**”.‏
(3) Asılda: “**الدرماع**”.‏

ـ

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B0%D8%B9/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

مَذَعَ يَمْذَعُ مَذْعاً: أَخبر ببعض الأَمر ثم كَتَمَه، وقيل: قَطَعَه وأَخذ في غيره. ورجل مَذَّاعٌ: مُتَمَلِّقٌ كَذَّابٌ لا يَقِي ولا يَحْفَظُ أَحداً بظهر الغَيْبِ. وقد مَذَعَ إِذا كَذَبَ. ومَذَعَ فلان يميناً إِذا حلف. والمَذَّاعُ أَيضاً: الذي لا يَكْتُم سِرًّا. ومِذْعى: حَفْرٌ بالحَزِيز حَزِيزَ رامةَ، مؤنث مقصور؛ قال جرير: سَمَتْ لَكَ منها حاجةٌ بَيْنَ ثَهْمَدٍ
ومِذْعى، وأَعناقُ المَطِيِّ خَواضِعُ
والمَذْعُ: سَيَلانُ المَزادةِ. والمَذْعُ: السَّيَلانُ من العيون التي تكون في شَعَفاتِ الجبالِ. ومَذَعَ ببوله أَي رَمى به. وقال الأَزهري في ترجمة بذع: البَذْعُ قَطْرُ حُبِّ الماءِ، قال: وهو المَذْعُ أَيضاً، يقال بَذَعَ ومَذَعَ إِذا قَطَرَ.

##### Türkçe

**مَذَعَ** **يَمْذَعُ** **مَذْعاً**: İşin bir kısmını haber verdi, sonra onu gizledi; ve denildi ki: Onu kesti ve başkasına başladı. Ve bir adam **مَذَّاعٌ**: yağcılık eden, yalancı; ne korur ne de hiç kimseyi gıyabında gözetir ve muhafaza eder. Ve yalan söylediği zaman **مَذَعَ** etmiştir. Ve falan bir yemin **مَذَعَ** etti: yemin ettiği zaman. Ve **المَذَّاعُ** ayrıca: bir sırrı gizlemeyen kimse.

Ve **مِذْعى**: **رامةَ**’nin **حَزِيزَ**’inde, **الحَزِيز**’de bir kazıktır; müennes, maksûr; Cerîr dedi ki:
Sana ondan bir ihtiyaç belirdi, **ثَهْمَدٍ** ile
**ومِذْعى** arasında; ve bineklerin boyunları eğilmişlerdir.

Ve **المَذْعُ**: **المَزادةِ**’nin akmasıdır. Ve **المَذْعُ**: dağların yamaçlarında bulunan gözelerden akmadır. Ve **مَذَعَ** idrarıyla: yani onu fırlattı. Ve el-Ezherî, **بذع** maddesinin tercümesinde dedi ki: **البَذْعُ** su sevgisinin damlamasıdır; dedi ki: ve o, **المَذْعُ** da ayrıca; denilir: damladığı zaman **بَذَعَ** ve **مَذَعَ**.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B0%D8%B9/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

مذع له، كمنع مذعا، ومذعة: حدثه ببعض الخبر، وكتم بعضا، نقله أبو عبيد عن الكسائي، كمنا في الصحاح وقيل: أخبره ببعضه، ثم قطعه وأخذ في غيره.
 ومذع ببوله، أي: رمى به، نقله الجوهري.
 وقال المفضل الضبي: مذع يمينا، أي: حلف.
 وقال ابن الأعرابي المذع: سيلان المزادة، وقيل: هو السيلان من العيون التي تكون في شعفات الجبال، وقال الأزهري في ترجمة ب-ذ-ع البذع: قطر حب الماء، قال: وهو المذع أيضا يقال بذع ومذع: إذا قطر.
 والمذاع، كشداد: الكذاب، وقد مذع: إذا كذب، نقله الجوهري.
 وقيل: هو من لا وفاء له، وهو المتملق الذي لا يفي، ولا يحفظ أحدا بالغيب، أي بظهره.
 وقيل: هو من لا يكتم السر نقله الجوهري: عن أبي عبيد.
 وقيل: هو الذي يدور ولا يثبت، عن ابن عباد، قال: ومنه: ظل مذاع.
 قال: والمذاع أيضا: من يرسل نزله، أي: منيه أو بوله قبل حينه يقال: مذع الفحل بمائه، أي: قذف به.
 ومذعى، كذكرى: ماء لبني جعفر بن كلاب بالحزيز، حزيز رامة، مؤنث مقصور، قال الشاعر:
  تهددني لتأخذ جفر مذعـى                      ودون الجفر غول للرجال وقال جرير:
  سمت لك منها حاجة بين ثهـمـد                      ومذعى، وأعناق المطي خواضع

  قلت: ومذعى أيضا: ماء لغني ابن أعصر، كما في المعجم.
 ومما يستدرك عليه: تمذعت الشراب: شربته قليلا قليلا، كما في التكملة.
 ومذع الضرع مذعا: حلب نصف ما فيه، نقله ابن القطاع.

##### Türkçe

**مذع** ona, **منع** gibi, **مذعا**; ve **مذعة**: ona haberin bir kısmını anlattı ve bir kısmını gizledi; bunu Ebû Ubeyd, Kisâî’den nakletti; Sıhâh’ta **منا** gibi. Ve denildi ki: ona onun bir kısmını haber verdi, sonra onu kesti ve başkasına başladı.

Ve **مذع** onun idrarıyla; yani: onu fırlattı; bunu Cevherî nakletti.

Mufaddal ed-Dabbî dedi: **مذع** bir yemin; yani: yemin etti.

İbnü’l-A‘râbî dedi: **المذع**: kırbanın akmasıdır; ve denildi ki: o, dağların tepelerinde bulunan gözelerden olan akmadır. Ezherî, **ب-ذ-ع** maddesinde **البذع**: su kabının damlamasıdır, dedi; dedi ki: o, **المذع** dadır; **بذع** ve **مذع** denir: damladığı zaman.

Ve **المذاع**, **شداد** gibi: yalancı; ve **مذع**: yalan söylediği zaman; bunu Cevherî nakletti.

Ve denildi ki: o, vefası olmayan kimsedir; o, yaltaklanan, vefa göstermeyen ve kimseyi gıyabında, yani arkasından, gözetmeyendir.

Ve denildi ki: o, sırrı gizlemeyen kimsedir; bunu Cevherî, Ebû Ubeyd’den nakletti.

Ve denildi ki: o, dönen ve sabit durmayan kimsedir; İbn Abbâd’dan; dedi ki: ve ondan: **ظل مذاع**.

Dedi ki: ve **المذاع** ayrıca: azığını salıveren kimsedir; yani: menisini veya idrarını vaktinden önce salıveren; **مذع الفحل بمائه** denir; yani: onunla fırlattı.

Ve **مذعى**, **ذكرى** gibi: Huzeyz’de, Râme’nin Huzeyz’i, Benî Ca‘fer b. Kilâb’a ait bir sudur; kısaltılmış müennes; şair dedi ki:
تهددني لتأخذ جفر مذعـى                      ودون الجفر غول للرجال
Cerîr dedi ki:
سمت لك منها حاجة بين ثهـمـد                      ومذعى، وأعناق المطي خواضع

Dedim ki: ve **مذعى** ayrıca: Mu‘cem’de olduğu üzere, Ganî b. A‘sar’a ait bir sudur.

Ve ona ilâve olarak istidrâk olunanlardandır: **تمذعت الشراب**: onu azar azar içtim; Tekmile’de olduğu gibi.

Ve **مذع الضرع مذعا**: içindekinin yarısını sağdı; bunu İbnü’l-Kattâ‘ nakletti.

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B0%D8%B9/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

مَذَعَ
مَذَعَ A ( n. ac. مَذْع 1 ,  مَذْعَة 1t ),
a.  Trickled, dripped.

b.  [ acc. &  La ], Hinted, intimated to.

c.  [ Bi ], Sprinkled.

d.  Swore.

e.  Dissembled.

مَذْع
مَذْع 1 ,
a.  Running water.

مَذَّاْع
مَذَّاْع 28 ,
a.  Indiscreet.

b.  Liar.

c.  Restless.

##### Türkçe

**مَذَعَ**
**مَذَعَ** A (mastarı: **مَذْع** 1, **مَذْعَة** 1t),
a. Damladı, sızdı.

b. [mef‘ûl ile ve **لِ** ile], -e imada bulundu, -e üstü kapalı bildirdi.

c. [**بِ** ile], serpti.

d. Yemin etti.

e. Olduğundan başka göründü.

**مَذْع**
**مَذْع** 1,
a. Akan su.

**مَذَّاْع**
**مَذَّاْع** 28,
a. Ağzı gevşek, sır tutmaz.

b. Yalancı.

c. Huzursuz.
