# مذع — Mekâyîsü'l-Luğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B0%D8%B9/sozluk/mekayis
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D8%B0%D8%B9/entries/mekayis

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [مذع](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B0%D8%B9.md)
- Mekâyîsü'l-Luğa: İbn Fâris · 11. yy

## Madde başı: مذع

(باب الميم والذال وما يثلثهما)
(مذر) الميم والذال والراء يدلُّ على فسادٍ في شيء. ومَذِرت البيضة: فسدَت. وأمْذَرَتْها الدَّجاجة. والتمذُّر: خُبْث النَّفس. ومَذِرَتْ لـه نفسي. ومَذِرت مَعِدتُه: فَسَدت. والأمْذَر: الكثير الاختلاف إلى الخَلاء، وهو ذلك المعنى.‏
ويجوز أن يقال: إنّ من الباب قولهم تفرَّقُوا شَذَرَ مَذَرَ.‏
(مذع) الميم والذال والعين. يقولون فيه المذَّاع: الكذَّاب، والذي لا يكتُم السِّرَّ أيضاً. ومَذَع ببَوْلِه: رمى ببوله.‏
(مذق) الميم والذال والقاف أصلٌ يدلُّ على خلطِ شيءٍ لا علَى جهة النَّصاحة.‏
من ذلك مَذَق اللّبَنَ بالماء، وإنَّما يراد بذلك تكثيره. واشتُقَّ منه المذَّاق: الذي يَمذق الوُدّ بملَلٍ يكون فيه. والمَذْق: اللَّبَن الممزوج أيضاً، وكذا المَذِيق.‏
(مذل) الميم والذال واللام أصلٌ صحيح يدلُّ على استرخاءٍ وقلّةِ تشدُّدٍ في الشَّيء. منه الامذِلال: الفَتْرة في النَّفس. قال ذُو الرُّمَّة:‏
[وذِكرُ البَينِ يَصدعُ في فؤادي *** ويُعقِبُ في مفاصِلِيَ] امذِلالا(1)‏
والمَذِيلُ: المريضُ(2) الذي لا يتَقَارُّ. وقد يكون من هذا القياسِ المَذِلُ لما عِندَه من مالٍ وسِرٍّ، إذا لم يَقدِرْ على ضبطِ نَفْسِه. ومَذِل من كلامه: قَلِق.‏
(مذي) الميم والذال والحرف المعتلّ يدلُّ على سهولةٍ في جريانِ شيءٍ مائع. منه المَذْي، وهو أرَقُّ ما يكون من النُّطفة، والفِعل منه مَذَيْتُ وَأمْذَيْتُ، [و] فيه الوضوء.‏
ومن هذا القياس المِذَاء: أن يجمع الرّجلُ بين نساءٍ ورجال يُخَلِّيهم يُماذي بعضُهم بعضاً. وفي الحديث: "الغَيْرَة من الإيمان، والمِذَاء من النِّفاق". ويقولون: إنَّ ماذِيَّ العسل أبيَضُهُ. وقياس الباب أنَّ الماذِيَّ السَّهلُ الجِرية اللَّيِّن. وكذا الدُّروعُ(3) الماذِيَّة: السَّلِسَة. والخَمْر ماذِيَّة، إذا سُهلت في حَلْقِ شارِبِها.‏
(مذح) الميم والذال والحاء. يقولون: المَذَح: أن يمشِيَ الرّجلُ فتسحج إحدى [رجليه] الأخرى.‏
--------------ـــ
(1) لم يرد في الأصل إلا هذه الكلمة، ولم يرو في المجمل واللسان (مذل). وتكملة البيت من ديوان ذي الرمة 430.‏
(2) في الأصل: "والمذبل المرض".‏
(3) في الأصل: "الدرماع".‏

ـ

### Türkçe

(باب **الميم** ve **الذال** ve onların üçüncüsü olanlar)

(**مذر**) **الميم** ve **الذال** ve **الراء**, bir şeyde bozulmaya delâlet eder. Ve **مَذِرت** yumurta: bozuldu. Ve tavuğun onu **أمْذَرَتْها**. Ve **التمذُّر**: nefsin kötülüğü. Ve nefsim ona **مَذِرَتْ**. Ve onun midesi **مَذِرت**: bozuldu. Ve **الأمْذَر**: helâya çokça gidip gelendir; ve o, bu mânâdır.‏
Ve denilebilir: kapıdan, onların “**تفرَّقُوا شَذَرَ مَذَرَ**” sözüdür.‏

(**مذع**) **الميم** ve **الذال** ve **العين**. Onda derler: **المذَّاع**: yalancı; ve sırrı da gizlemeyen kimse. Ve **مَذَع** onun idrarıyla: idrarını attı.‏

(**مذق**) **الميم** ve **الذال** ve **القاف**; bir asıl, bir şeyi, saflaştırma cihetine olmaksızın karıştırmaya delâlet eder.‏
Bundan: sütü su ile **مَذَق**; ve bununla ancak onu çoğaltmak kastedilir. Ve ondan **المذَّاق** türetilmiştir: içinde bulunan bir bıkkınlıkla sevgiyi **يَمذق** eden kimse. Ve **المَذْق**: karıştırılmış süt de; ve keza **المَذِيق**.‏

(**مذل**) **الميم** ve **الذال** ve **اللام**; sahih bir asıl, bir şeyde gevşemeye ve az sıkılığa delâlet eder. Ondan **الامذِلال**: nefiste gevşeklik. **ذُو الرُّمَّة** dedi ki:‏
[Ve ayrılığın anılması kalbimde yarar *** ve eklemlerimde] **امذِلالا**(1)‏
Ve **المَذِيلُ**: yerleşip durmayan(2) hasta. Ve bu kıyastan olabilir: yanında mal ve sır bulunan kimse için **المَذِلُ**, nefsini zapt etmeye güç yetiremediği zaman. Ve sözünden **مَذِل**: tedirgin oldu.‏

(**مذي**) **الميم** ve **الذال** ve illetli harf; akıcı bir şeyin akışında kolaylığa delâlet eder. Ondan **المَذْي**; ve o, nutfeden olanın en ince olanıdır; ve fiil ondan: **مَذَيْتُ** ve **وَأمْذَيْتُ**; [ve] onda abdest vardır.‏
Ve bu kıyastan **المِذَاء**: erkeğin kadınlar ile erkekler arasında toplaması; onları, birbirleriyle **يُماذي** eder hâlde serbest bırakmasıdır. Ve hadiste: “**الغَيْرَة** imandandır, **المِذَاء** nifaktandır.” Ve derler: balın **ماذِيَّ**si onun beyazıdır. Ve kapının kıyası: **الماذِيَّ** kolay akışlı, yumuşak olandır. Ve keza **الدُّروعُ**(3) **الماذِيَّة**: akıcı (kolay) olan. Ve şarap **ماذِيَّة**dir; onu içenin boğazında kolaylaştığı zaman.‏

(**مذح**) **الميم** ve **الذال** ve **الحاء**. Derler: **المَذَح**: adamın yürümesi ve [ayaklarından] birinin diğerini sıyırmasıdır.‏

--------------ـــ
(1) Asılda bu kelimeden başkası gelmedi; ve **المجمل** ve **اللسان**’da (**مذل**) rivayet edilmedi. Beytin tamamlanması **ذو الرمة** divanından 430’dur.‏
(2) Asılda: “**والمذبل المرض**”.‏
(3) Asılda: “**الدرماع**”.‏

ـ
