# مزح — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B2%D8%AD/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D8%B2%D8%AD/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [مزح](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B2%D8%AD.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: مزح

المَزْحُ: الدُّعابةُ، وفي المحكم: المَزْحُ نقيضُ الجِدِّ؛ مَزَحَ يَمْزَحُ مَزْحاً ومِزاحاً ومُزاحاً ومُزاحةً
(* قوله «ومزاحة» بضم
الميم كما ضبطه المجد، وفتحها الفيومي. نقل شارح القاموس: ان المزاح المباسطة إلى الغير على جهة التلطف والاستعطاف دون أذية.) وقد مازَحه مُمازَحةً ومِزاحاً والاسم المُزاح، بالضم، والمُزاحة أَيضاً.
وأَرَى أَبا حنيفة حكى: أَمْزِحْ كرْمَك، بقطع الأَلف، بمعنى عَرِّشْه. الجوهري: المِزاح، بالكسر: مصدر مازَحه. وهما يَتَمازَحانِ. الأَزهري: المُزَّحُ من الرجال الخارجون من طَبْعِ الثُّقَلاء، المتميزون من طبع البُغَضاء.

### Türkçe

**المَزْحُ**: şaka; ve el-Muḥkem’de: **المَزْحُ** **الجِدِّ**’in zıddıdır; **مَزَحَ**
**يَمْزَحُ** **مَزْحاً** ve **مِزاحاً** ve **مُزاحاً** ve **مُزاحةً**
(* onun sözü “ve **مُزاحة**” **الميم**’in dammesiyle, Mecd’in ضبط ettiği gibi; Feyyûmî ise onu fetha ile ضبط etti. el-Kāmûs şârihi nakletti: **المزاح** başkasına karşı, incelik ve gönlünü alma yönü üzere, eziyet olmaksızın, laubalilik/şakalaşmadır.) Ve gerçekten o, onunla **مُمازَحةً**
ve **مِزاحاً** olarak şakalaştı; isim **المُزاح**’dır, damme ile; ve **المُزاحة** da ayrıca.
Ve ben, Ebû Hanîfe’nin naklettiğini görüyorum: **أَمْزِحْ** **كرْمَك**; elifi kesmekle, **عَرِّشْه** anlamında.
el-Cevherî: **المِزاح** (kesre ile): onunla **مازَحه**’nin masdarıdır. Ve ikisi **يَتَمازَحانِ**.
el-Ezherî: erkeklerden **المُزَّحُ**, ağır tabiatlıların tabiatından çıkmış olanlar; kin güdenlerin tabiatından ayrışmış olanlardır.
