# مزو — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B2%D9%88/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D8%B2%D9%88/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [مزو](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B2%D9%88.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: مزو

: ( و ( *!المَزِيَّةُ ، كغَنِيَّةٍ : الفَضِيلةُ ) *!يمتازُ بها على الغَيْر .
قال الجَوْهرِي : يقالُ له على فلانٍ *!مَزِيَّةٌ ، ولا يُبْنَى منه فِعْلٌ ،

والجَمْعُ *!المَزايَا . ( *!كالمازِيَةِ ) ، يقالُ له : عليه *!مازِيَةٌ ، أَي فَضْل .
وممَّا يُسْتدركُ عليه :
المَزِيَّةُ : الطَّعَامُ يُخَصُّ به الرَّجُل ؛ عن ثَعْلَب .
*!وتَمَزَّيْت علينا يا فُلان ، أَي تَفَضَّلْت ، أَي رَأَيْت لك الفَضْل علينا . *!ومَزَّيْت فلاناً : قَرَّظْته وفَضَّلْته .
ومزَّيْتُ مَتاعَه حتى تَفَّقْتُهُ له ؛ كما في الأساس . وهذا يدلُّ على أنَّه قد يُبْنى منه فِعْلٌ خِلافاً لما ذَكَرَه الجَوْهرِي .
وقالَ ابنُ برِّي : *!أَمْزَيْته عليه أَي فَضَّلْته ؛ ونقلَهُ ابنُ سِيدَه عن ابنِ الأعْرابي ؛ قالَ : وأَباها ثَعْلَب .
وفي التهْذيبِ : رَوَى ثَعْلَب عن ابنِ الأعْرابي : له عنْدِي قَفِيَّةٌ *!ومَزِيَّةٌ إذا كانت له مَنْزلَةٌ لَيسَتْ لغيرِهِ . ويقالُ : أَقْفَيْتُه ، ولا يقالُ : *!أَمْزَيْتُه .
*!وتمازَى القَوْمُ : تَفاضَلُوا .
وقالَ الليْثُ : *!المَزِيُّ ، كغَنِيَ ، في كلِّ شيءٍ : تمامٌ وكَمالٌ ، ووقَعَ في نسخِ المُحْكم : الَمزْي ، بالفَتْح والكَسْر معاً .

### Türkçe

: ( ve ( **المَزِيَّةُ** , **غَنِيَّةٍ** gibi : fazilet ) ) **يمتازُ** بها على **الغَيْر** .
**الجَوْهرِي** dedi ki: **فلانٍ** üzerine ona **مَزِيَّةٌ** denir; ondan fiil bina edilmez,

çoğulu **المَزايَا** . ( **المازِيَةِ** gibi ) ona: onun üzerinde **مازِيَةٌ** denir; yani fazlalık.
Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır:
**المَزِيَّةُ** : adamın kendisine tahsis olunduğu yemek; **ثَعْلَب**’dan.
Ve: “**وتَمَزَّيْت** علينا يا **فُلان**” yani: fazilet gösterdin; yani: bizim üzerimizde fazlalığın olduğunu kendin için gördün. Ve “**ومَزَّيْت** **فلاناً**” : onu övdüm ve onu üstün tuttum.
Ve onun için eşyasını “**مزَّيْتُ**” ettim, ta ki onu onun için tefrik edinceye kadar; **الأساس**’ta olduğu gibi. Bu, **الجَوْهرِي**’nin zikrettiğinin hilâfına, ondan fiil bina edilebileceğine delâlet eder.
**ابنُ برِّي** dedi ki: “**أَمْزَيْته** عليه” yani: onu üstün tuttum; ve onu **ابنُ سِيدَه** **ابنِ الأعْرابي**’den nakletti; dedi ki: ve **ثَعْلَب** onu reddetti.
**التهْذيب**’de: **ثَعْلَب** **ابنِ الأعْرابي**’den rivayet etti: “Onun benim yanımda bir **قَفِيَّةٌ** ve bir **مَزِيَّةٌ** vardır”; eğer onun, başkasında olmayan bir menzilesi varsa. Ve: “**أَقْفَيْتُه**” denir; “**أَمْزَيْتُه**” denmez.
Ve “**وتمازَى** **القَوْمُ**” : birbirlerine üstün geldiler.
**الليْثُ** dedi ki: **المَزِيُّ** , **غَنِيَ** gibi, her şeyde: tamamlık ve kemal; ve **المُحْكم** nüshalarında: **الَمزْي** , fetha ve kesre ile birlikte, vâki olmuştur.
