# مسأ — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B3%D8%A3/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D8%B3%D8%A3/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [مسأ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B3%D8%A3.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: مسأ

مسأ، كمنع يمسأ مسأ بالفتح ومسوءا بالضم إذا مجن والماسئ: الماجن. ومسأ الطريق: ركب وسطه أو متنه، ذكره ابن بري، وهو قول أبي زيد، وسيأتي للمصنف في المعتل. ومسأ الطريق: وسطه، ومسأ بينهم: حرش وأفسد، كأمسأ رباعيا، مثل مأس قاله الصاغاني في الكل ومسأ فلان: أبطأ، ومسأ خدع، ومسأ على الشيء مسأ إذا مرن عليه، ومسأ حقه: أنسأه أي أخره، ومسأ القدر: فثأها، وقد تقدم معناه ومسأ الرجل بالقول: لينه، وذكر الرجل مثال، كما تفيده بعض العبارات. وتمسأ الثوب إذا تفسأ أي بلي، كل ذلك ذكره ابن بري والصاغاني، وقال أبو عبيد عن الأصمعي: الماس، خفيف غير مهموز، وهو الذي لا يلتفت إلى موعظة أحد ولا يقبل قوله، يقال رجل ماس، وما أمساه، قاله أبو منصور، كأنه مقلوب، كما قالوا: هار وهار وهائر، قال أبو منصور: ويحتمل أن يكون الماس في الأصل ماسئا، وهو مهموز في الأصل، كذا في لسان العرب، وسيأتي ذكره في السين إن شاء الله تعالى، وفي المعتل أيضا.

### Türkçe

**مسأ**; **منع** gibi: **يمسأ**; fetha ile **مسأ** ve damme ile **مسوءا**; eğer sefihlik ettiyse. Ve **الماسئ**: sefih olan. Ve **مسأ الطريق**: onun ortasına yahut sırtına bindi; bunu İbn Berrî zikretti; ve bu, Ebû Zeyd’in sözüdür; ve musannif için **المعتل**’de gelecektir. Ve **مسأ الطريق**: onun ortasıdır. Ve **مسأ بينهم**: kışkırttı ve bozdu; dörtlü olarak **أمسأ** gibi; **مأس** misali; bunu Sâgânî “el-Kull”da söyledi. Ve **مسأ فلان**: ağır davrandı. Ve **مسأ**: aldattı. Ve **مسأ على الشيء**: eğer onun üzerinde alıştırma yaptıysa **مسأ**. Ve **مسأ حقه**: onu **أنسأه** etti; yani onu geciktirdi. Ve **مسأ القدر**: onu yardı; ve onun manası daha önce geçti. Ve **مسأ الرجل بالقول**: onu yumuşattı; ve “adam”ı örnek olarak zikretti; bazı ibarelerin ifade ettiği üzere. Ve **تمسأ الثوب**: eğer **تفسأ** ettiyse; yani eskidi; bunların hepsini İbn Berrî ve Sâgânî zikretti. Ebû Ubeyd, Asmaî’den şöyle dedi: **الماس**, hafif, hemzesizdir; o, hiç kimsenin öğüdüne dönüp bakmayan ve onun sözünü kabul etmeyendir; “**رجل ماس**” denir; ve “**ما أمساه**”; bunu Ebû Mansûr söyledi; sanki ters çevrilmiş gibidir; onların “**هار**” ve “**هار**” ve “**هائر**” dedikleri gibi. Ebû Mansûr dedi: ve **الماس**’ın aslında **ماسئا** olması da muhtemeldir; ve o, aslında hemzelidir; Lisânü’l-ʿArab’da böyledir; ve inşallah Teâlâ **السين**’de onun zikri gelecektir; ve **المعتل**’de de.
