# مسح — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B3%D8%AD/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D8%B3%D8%AD/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [مسح](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B3%D8%AD.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: مسح

مَسَحَ برأسه وتَمَسَّحَ بالأرض. ومَسَحَ الأرضَ مِساحَةً، أي ذَرَعَها. ومَسَحَ المرأة: جامعَها. ومَسَحَهُ بالسيف: قطعه. والمَسْحاءُ: الأرض المستوية ذات حصًى صغارٍ ى نباتَ فيها. ومكانٌ أمْسَحُ. قال الفراء: يقال: مررت بخَريقٍ من الأرض بين مَسْحاوَيْنِ. وعلى فلان مَسْحَةٌ من جمال. والمَسْحاءُ: المرأة الرَسْحاءُ. ومَسَحَتِ الإبلُ يومَها، أي سارتْ. والمَسيحَةُ من الشَعَرِ: واحدة المَسائِحِ، وهي الذوائب. والماسِحَةُ: الماشطة. والمَسيحَةُ: القوسُ. قال الشاعر:
لنا مَسائِحُ زورٌ في مراكِضِهالين وليس بها وَهْنٌ ولا رَقَقُ
قال الأصمعيّ: المَسيحُ: القِطعة من الفضَّة. والدرهمُ الأطلسُ مَسيح. والمَسيحُ: العَرَقُ. قال الراجز:
يا رِيَّها وقد بَدا مَسيحي
وابْتَلَّ ثَوْبايَ من النَضيحِ
والمِسْحُ: البَلاسُ، والجمع أمْساحٌ ومُسُحٌ. والأمْسَحُ: الذي تصيب إحدى رَبْلَتَيْهِ الأخرى. تقول منه: مَسِحَ الرجل مَسَحاً.

### Türkçe

**مَسَحَ** başını meshetti ve yer ile **تَمَسَّحَ** etti. Ve **مَسَحَ** yeri **مِساحَةً** (olarak), yani onu ölçtü. Ve **مَسَحَ** kadını: onunla cinsel ilişkide bulundu. Ve onu kılıçla **مَسَحَهُ**: onu kesti. Ve **المَسْحاءُ**: içinde bitki olmayan, küçük çakıllı düz yer. Ve **مَكانٌ أمْسَحُ**. el-Ferrâ dedi: Denilir ki: Yerden iki **مَسْحاوَيْنِ** arasında bir **خَريقٍ**’ten geçtim. Ve falanın üzerinde güzellikten bir **مَسْحَةٌ** vardır. Ve **المَسْحاءُ**: **الرَسْحاءُ** kadın. Ve develer gününü **مَسَحَتِ**; yani yürüdü. Ve kıldan **المَسيحَةُ**: **المَسائِحِ**’in bir tanesi; o da zülüflerdir. Ve **الماسِحَةُ**: saç tarayan (kadın). Ve **المَسيحَةُ**: yay. Şair dedi ki:
Bizim onun koşularında yalan **مَسائِحُ**’imiz vardır; onda ne zayıflık vardır ne de incelik.

el-Asma‘î dedi: **المَسيحُ**: gümüşten parça. Ve parlak olmayan dirhem **مَسيح**tir. Ve **المَسيحُ**: ter. Recez söyleyen dedi ki:
Ey sululuğu! Ve benim **مَسيحي**m ortaya çıkmışken,
Ve iki elbisem **النَضيحِ**’ten ıslanmışken.

Ve **المِسْحُ**: **البَلاسُ**; çoğulu **أمْساحٌ** ve **مُسُحٌ**’tur. Ve **الأمْسَحُ**: iki **رَبْلَتَيْهِ**’nden birine ötekinin isabet ettiği kimse. Ondan şöyle dersin: Adam **مَسِحَ**; **مَسَحاً** (olarak).
