# مسخ — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B3%D8%AE/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D8%B3%D8%AE/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [مسخ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B3%D8%AE.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: مسخ

باب الخاء والسين والميم معهما
خ م س، س خ م، س م خ، م س خ مستعملات خمس: الخُماسيِّ والخُماسِيَّةُ من الوصائف: ما كان طوله خَمْسَة أشبارٍ، ولا يقال: سُداسيٌّ ولا سُباعيٌّ في هذا، وفي غير ذلك: الخماسيّ: ما بلغ خَمْسَةً، وكذلك السُّداسيُّ والعُشارِيُّ.
والخميسيُّ والمَخْمُوسُ من الثوب: الذي طوله خَمْسُ أذرع، ويقال: بل الخمِيسيُّ: ثوبٌ منسوبٌ إلى ملكٍ من ملوك اليمن كان أمر بعملِ هذه الثياب، فنسبت إليه.
والخَمْسُ: تأنيث الخَمْسة. والخَمْسُ: أخذك واحداً من خَمْسةٍ، تقول: خَمَسْتُ مال فلانٍ، وتقول: هذا خامِسُ خَمْسةٍ، أي: واحد من خمسة. والخُمْسُ: جزء من خَمْسة، وخَمَسْتُ القوم، أي: تموا بي خَمْسة.
والخِمْسُ: شرب الإبل يوم الرابع من يوم صدرت، لأنهم يَحْسِبُون يوم الصدر فيه.
والخَمِيسُ: الجيشُ. والخَمِيسُ: الخُمْسُ، كالعشير من العشر.
والأَخْماس: برودٌ من برود اليمن.
والمُخامِسُ: الذي يقاسمك الخُمْسَ وتقاسمهُ.
سخم: السُّخامُ: دخان القدر معروف. والسُّخام: الشيء اللين.
والسَّخِيمةُ: الموجدة في النفس، والسَّخْمُ: مصدره... وقد سَخِمْتُ بصدره، أي: أغضبته، وسَلَلْت سَخِيمتَهُ بقولٍ طيب، وجمعها: سَخائِمُ.
وشعر سُخامٌ، أسود لين. وخمر سُخاميَة: لون يضرب إلى السواد، قال:
فبتُّ كأني شارب بعد هَجْعَةٍ		سُخامِيَّةً حَمْراءَ تُحْسَبُ عَنْدَما
وسَخَّمْتُ وَجْهَهُ: سَوَّدْتُهُ.
والسُّخام: الريش اللين يكون تحت ريش الطائر، الواحدة بالهاء سمخ: السَّماخُ: لغة في الصماخ، وهو والج الأذن عند الدماغ. وسَمَخْتُه أَسْمَخُهُ، إذا أصبت سِماخَهُ فعقرتهُ. وسَمَخَني لشدة صوته وكثرة كلامه. ولغة تميم: الصَّمْخُ والصِّماخ.
مسخ: المَسْخُ: تحويل خلقٍ عن صورته، وكذلك المشوه الخلقِ.
والمَسِيخُ من الناس: الذي لا ملاحة له، ومن الطعام: الذي لا ملح فيه. ومن الفواكه: الذي لا طعم له. وقد مَسُخَ مَساخَةً. قال:
وأنت مَسِيخٌ كلحمِ الحُوار		فلا أنتَ حُلْوٌ ولا أنْتَ مُرَ
والماسِخِيُّ: القَوَاس، ويقالُ: بل القِسِيّ تُنْسَبُ إلى ما سِخةٍ، وهو حي من الأزد، ويقال: بل نُسِبَتْ إلى الذي مَسَخَها.

### Türkçe

باب **الخاء** ve**السين** ve**الميم** onlarla birlikte

**خ م س**، **س خ م**، **س م خ**، **م س خ** kullanılmış beştir: **الخُماسيِّ** ve **الخُماسِيَّةُ** sıfatlardan: uzunluğu beş karış olan şeydir; ve bunda “altılı” denilmez, ne de “yedili”; ve bunun dışında: **الخماسيّ**: beşe ulaşan şeydir; ve كذلك **السُّداسيُّ** ve **العُشارِيُّ**.

Ve **الخميسيُّ** ve **المَخْمُوسُ** elbiseden: uzunluğu beş arşın olan şeydir; ve denilir: bilakis **الخمِيسيُّ**: Yemen krallarından bir krala nisbet edilen bir elbisedir; bu elbiselerin yapılmasını emretmişti, ona nisbet edildi.

Ve **الخَمْسُ**: **الخَمْسة**’nin müennesi. Ve **الخَمْسُ**: beşten birini almandır; dersin: **خَمَسْتُ** falanın malını; ve dersin: bu, beşin beşincisidir, yani: beşten biri. Ve **الخُمْسُ**: beşten bir parçadır; ve **خَمَسْتُ** kavmi, yani: benimle beş tamam oldular.

Ve **الخِمْسُ**: develerin, döndükleri günden dördüncü gün içmesidir; çünkü onlar dönüş gününü onun içinde sayarlar.

Ve **الخَمِيسُ**: ordudur. Ve **الخَمِيسُ**: **الخُمْسُ**tur; tıpkı **العشير**’in **العشر**’den olması gibi.

Ve **الأَخْماس**: Yemen bürdelerinden bürdelerdir.

Ve **المُخامِسُ**: seninle **الخُمْسَ**’ü paylaşan ve senin de onunla paylaştığın kimsedir.

**سخم**: **السُّخامُ**: tencerenin dumanıdır, bilinir. Ve **السُّخام**: yumuşak şeydir.

Ve **السَّخِيمةُ**: nefisteki kin/öfkedir; ve **السَّخْمُ**: onun masdarıdır... ve **سَخِمْتُ** onun göğsüyle, yani: onu öfkelendirdim; ve **سَلَلْت** onun **سَخِيمتَهُ**’ini güzel bir sözle; ve onun cem‘i: **سَخائِمُ**.

Ve saç **سُخامٌ**dur: siyah, yumuşak. Ve şarap **سُخاميَة**: siyahlığa çalan bir renktir; dedi ki:
فبتُّ كأني شارب بعد هَجْعَةٍ		**سُخامِيَّةً** حَمْراءَ تُحْسَبُ عَنْدَما
Ve **سَخَّمْتُ** onun yüzünü: onu kararttım.

Ve **السُّخام**: kuşun tüyünün altında bulunan yumuşak tüydür; bir tanesi **الهاء** ile.

**سمخ**: **السَّماخُ**: **الصماخ** hakkında bir lugattır; ve o, beynin yanında kulağın iç deliğidir. Ve **سَمَخْتُه** **أَسْمَخُهُ**, eğer onun **سِماخَهُ**’ını vurup onu yaralarsam. Ve beni **سَمَخَ**; sesinin şiddetinden ve sözünün çokluğundan. Ve Temîm’in lugatı: **الصَّمْخُ** ve **الصِّماخ**.

**مسخ**: **المَسْخُ**: bir yaratılışı suretinden çevirmektir; ve كذلك yaratılışı çirkin olan.

Ve insanlardan **المَسِيخُ**: güzelliği olmayan; ve yiyecekten: tuzu olmayan; ve meyvelerden: tadı olmayan. Ve **مَسُخَ** **مَساخَةً**. Dedi ki:
وأنت **مَسِيخٌ** كلحمِ الحُوار		فلا أنتَ حُلْوٌ ولا أنْتَ مُرَ
Ve **الماسِخِيُّ**: yaylardır; ve denilir: bilakis yaylar **ما سِخةٍ**’e nisbet edilir; o, Ezd’den bir kabiledir; ve denilir: bilakis onu **مَسَخَ** edene nisbet edilmiştir.
