# مسس — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B3%D8%B3/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D8%B3%D8%B3/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [مسس](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B3%D8%B3.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: مسس

مَسِسْتُ الشيء، بالكسر: أمَسُّهُ مَسًّا، فهذه اللغة الفصيحة. وحكى أبو عبيدة: مَسَسْتُ الشيءَ بالفتح أمُسُّهُ بالضم. وربَّما قالوا مِسْتُ الشيء يحذفون منه السين الأولى، ويحوِّلون كسرتها إلى الميم، ومنهم من لا يجوِّل ويترك الميم على حالها مفتوحة. وأنشد الأخفش:
مِسْنا السماءَ فنِلْناها وطالَهُـمُحتَّى رأوْا أحُداً يَهْوي وثَهْلانا
وأمْسَسْتُهُ الشيءَ فمَسَّهُ. والمَسيسُ: المَسُّ، وكذلك المِسِّيسى. والمَمْسوسُ: الذي به مَسٌّ من جنون. والمُماسَّةُ: كنايةٌ عن المُباضَعة؛ وكذلك التماسُّ. وقوله تعالى: "من قبل أن يتَماسَّا". وقوله تعالى: "أن تقول لا مَساسَ"، أي لا أمسُّ ولا أُمَسُّ. وأمَّا قول العرب لا مَساسِ، مثل قطامِ، فإنَّما بُني على الكسر لأنَّه معدولٌ عن المصدر، وهو المَسُّ. ويقال: بينهما رَحِمٌ ماسَّةٌ، أي قرابةٌ قريبةٌ. وقد مَسَّتْ بك رَحِمُ فلانٍ، إذا كان بينكما قرابةٌ قريبةٌ. وحاجةٌ ماسَّةٌ، أي مهمَّةٌ. وقد مَسَّتْ إليه الحاجة. والمَسوسُ من الماء: الذي بين العذب والملح. قال الشاعر:
لو كنتَ ماءً كـنـتَ لاعَذْبَ المذاق ولا مَسوسا

### Türkçe

**مَسِسْتُ** şeyi, kesre ile: onu **أمَسُّهُ** **مَسًّا** (diye) (yaparım); işte bu fasih dildir. Ebû Ubeyde nakletti: **مَسَسْتُ** şeyi fetha ile, onu **أمُسُّهُ** damme ile (diye) (yaparım). Ve belki **مِسْتُ** şeyi derler; ondan birinci **السين**’i hazfederler ve onun kesresini **الميم**’e çevirirler; onlardan kimi de çevirmeyip **الميم**’i hâli üzere fethalı bırakır. Ahfeş inşad etti:
**مِسْنا السماءَ فنِلْناها وطالَهُـمُحتَّى رأوْا أحُداً يَهْوي وثَهْلانا**
Ve **أمْسَسْتُهُ** şeyi, böylece onu **فمَسَّهُ**. **المَسيسُ**: **المَسُّ**; ve كذلك **المِسِّيسى**. **المَمْسوسُ**: kendisinde delilikten bir **مَسٌّ** bulunan. **المُماسَّةُ**: **المُباضَعة** hakkında bir kinayedir; وكذلك **التماسُّ**. Ve O’nun sözü (yüce): “**من قبل أن يتَماسَّا**”. Ve O’nun sözü (yüce): “**أن تقول لا مَساسَ**”; yani “dokunmam ve dokunulmam”. Ama Arapların “**لا مَساسِ**” sözüne gelince, **قطامِ** gibi, ancak kesre üzerine bina edildi; çünkü o masdardan, yani **المَسُّ**’tan, عدول edilmiştir. Ve denir: ikisi arasında **رَحِمٌ ماسَّةٌ** vardır; yani yakın bir akrabalık. Ve “**مَسَّتْ** sana falanın **رَحِمُ**’i” (denir); eğer ikiniz arasında yakın bir akrabalık varsa. Ve **حاجةٌ ماسَّةٌ**; yani önemli. Ve ihtiyaç ona **مَسَّتْ**. Sudan **المَسوسُ**: tatlı ile tuzlu arasında olan. Şair dedi:
**لو كنتَ ماءً كـنـتَ لاعَذْبَ المذاق ولا مَسوسا**
