# مشج — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B4%D8%AC/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D8%B4%D8%AC/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [مشج](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B4%D8%AC.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: مشج

باب الجيم والشين والميم معهما
ج ش م، ج م ش، م ش ج، ش م ج مستعملات
جشم:
جَشِمتُ الأمر جَشماً وجَشامةً أي تكلفتُه وتجشمته.
وتَجَشَّمَني فلانٌ وأجشَمَني أي كلفني.
وجُشَمُ البعير: صدره، وما يغشى به القِرنَ من خلقه.
يقال: غَنَّه بجُشَمِهِ أي ألقى صدره عليه.
ويقال: جَشِمتُ جِشمةً غليظةً.
وبنو جُشَم قبيلة من هوازِن.
جمش:
الجَمشُ: خلق النُّورة قال:
حلقاً كحَلقِ النُّورةِ الجَميشِ
والرَّكب الجَميشُ: المحلوقُ.
والجَمشُ: ضرب من الحلبِ بأطراف الأصابع كلَّها.
والجَمشُ: المُغازلةُ، وهو يَجمِشُها أي يقرِصُها ويُلاعِبُها.
شمج:
شَمَجُوا من الشَّعير ومن الأرزِّ ونحوه أي اختبرزوا شبه قُرصٍ غِلاظٍ.
يقال: ما أكلت خبزاً ولا شَماجاً ولا لمَاجاً.
مشج:
المَشجُ: اختلاط حُمرةٍ ببياضٍ، والمَشَجُ منه، وكلُّ لونٍ من ذلك مَشَجٌ، والجميع أمشاجُ، ولا يُفرد، قال أبو ذُؤيب:
كأنَّ النَّصل والفُوقَين مـنـه		خلالَ الريش، سِيط به مَشيجُ
والمَشيجُ: كلُّ لونٍ مُستنكرٍ خلطه غيره.

### Türkçe

باب **الجيم** ve**الشين** ve**الميم** onlarla beraber

ج ش م، ج م ش، م ش ج، ش م ج kullanımdadırlar.

**جشم**:
**جَشِمتُ** işi **جَشماً** ve **جَشامةً** (olarak), yani onu üstlendim ve onu zahmetle yüklendim.
Ve falan kimse beni **تَجَشَّمَ** etti ve beni **أجشَمَ** etti; yani bana yükledi.
Ve **جُشَمُ** devenin: göğsüdür; ve yaratılışından boynuzu örttüğü şeydir.
Denir: onu **جُشَمِهِ** ile örttü; yani göğsünü onun üzerine attı.
Ve denir: kalın bir **جِشمةً** (olarak) **جَشِمتُ**.
Ve **بنو جُشَم** Hevâzin’den bir kabiledir.

**جمش**:
**الجَمشُ**: kirecin yaratılışıdır; dedi ki:
“kirecin **الجَميشِ** halkası gibi halkalar”
Ve **الرَّكب الجَميشُ**: tıraş edilmiş olandır.
Ve **الجَمشُ**: bütün parmak uçlarıyla sağmanın bir türüdür.
Ve **الجَمشُ**: cilveleşmedir; ve o, onu **يَجمِشُها**; yani onu çimdikler ve onunla oynaşır.

**شمج**:
Arpadan ve pirinçten ve benzerinden **شَمَجُوا**; yani kalın çörek benzeri (şeyler) yaptılar.
Denir: ne ekmek yedim ne **شَماجاً** ne de **لمَاجاً**.

**مشج**:
**المَشجُ**: beyazlığa bir kızıllığın karışmasıdır; ve ondan **المَشَجُ** (vardır); ve bunun her rengi **مَشَجٌ**’dur; ve hepsi **أمشاجُ**’dır; tekil yapılmaz. Ebû Züeyb dedi ki:
“Sanki ok ucu ve iki tüy (parçası) ondan,
tüylerin arasından, onunla bir **مَشيجُ** karıştırılmıştır.”
Ve **المَشيجُ**: başka bir şeyin onunla karıştırdığı, yadırganan her renktir.
