# مصطر — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B5%D8%B7%D8%B1/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D8%B5%D8%B7%D8%B1/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [مصطر](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B5%D8%B7%D8%B1.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: مصطر

المصطار والمصطارة، بضمهما: الحامض من الخمر. قال عدي بن الرقاع:
  مصطارة ذهبت في الرأس نشوتها                      كأن شاربها مـمـا بـه لـمـم وقال أيضا فاستعاره للبن:
  نقري الضيوف إذا ما أزمة أزمت                      مصطار ماشية لم يعد أن عصرا قال أبو حنيفة: جعل اللبن بمنزلة الخمر، فسماه مصطارا، يقول: إذا أجدب الناس سقيناهم اللبن الصريف، وهو أحلى اللبن وأطيبه، كما يسقى المصطار، قال أبو حنيفة: إنما أنكر قول من قال إن المصطار الحامض، لأن الحامض غير مختار ولا ممدوح، وقد اختير المصطار، كما ترى، من قول عدي بن الرقاع وغيره. وقال الأزهري: المصطار: الحديثة المتغيرة الطعم، وأحسب الميم فيها أصلية، لأنها كلمة رومية ليست بعربية محضة، وإنما يتكلم بها أهل الشام، ووجد أيضا في أشعار من نشأ بتيك الناحية.

### Türkçe

**المصطار** ve **المصطارة**; ikisinin de dammesiyle: şaraptan ekşi olan.

عدي بن الرقاع dedi:
  **مصطارة**; sarhoşluğu başta gitti,                      sanki içeni, onda bir **لمم** varmış gibi

Ve yine dedi; onu süte ödünç aldı:
  Misafirleri, bir kıtlık kıtlık ettiğinde, sularız                      sağılmış olmaktan geri kalmamış davarın **مصطار**’ını

أبو حنيفة dedi: Sütü şarap menzilesine koydu da ona **مصطار** adını verdi; der ki: İnsanlar kuraklığa düştüğünde onlara saf süt içirdik; o, sütün en tatlısı ve en hoşudur; tıpkı **المصطار** içirildiği gibi.

أبو حنيفة dedi: **المصطار**’ın ekşi olduğu sözünü söyleyenin sözünü ancak inkâr etti; çünkü ekşi olan ne seçilmiş olur ne de övülmüş; hâlbuki **المصطار** seçilmiştir; gördüğün üzere, عدي بن الرقاع’ın ve başkasının sözünden.

الأزهري dedi: **المصطار**: tadı değişmiş yeni (olan); ve sanırım içindeki **الميم** aslîdir; çünkü o, Arapça saf olmayan, Rumca bir kelimedir; onunla ancak Şam ehli konuşur; ve ayrıca o nahiyede yetişmiş olanların şiirlerinde de bulundu.
