# مصع — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B5%D8%B9/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D8%B5%D8%B9/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [مصع](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B5%D8%B9.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: مصع

مَصَعَتِ الدابَّة بذنَبها: حرَّكته. قال رؤبة:
يَمْصَعْنَ بالأذناب من لَوْحٍ وَبَقْ
والمَصْعُ: الضرب بالسيف. والمُماصَعَةُ: المجالدةُ في الحرب. ورجلٌ مَصِعٌ. ومَصَعْتُ ضرع الناقة الحلوبة، إذا ضربته بالماء البارد. ومَصَعَتِ الأمُّ بالولد: رَمَتْ به. ويقال: مرَّ يَمْصَعُ، أي يسرع، مثل يَمْزَعُ. ومَصَعَ البرقُ، أي ومض. وشيءٌ ماصِعٌ، أي برَّاقٌ. قال ابن مقبل:
فأفْرَغْتُ من ماصِعٍ لوْنُهُ		على قُلُصٍ يَنْتَهِبْنَ السِجالا
أبو عمرو: مَصَعَ لبن الناقة مُصوعاً، إذا ولَّى وذهب، فهي ماصِعَةُ الدَرِّ. وكلُّ شيء ولَّى وذهب فقد مَصَعَ. قال أبو عبيدة: أمْصَعَ الرجلُ، إذا ذهب لبنُ إبله. ومَصَعَتْ إبله، إذا ذهبتْ ألبانها. قال: ومَصَعَ البردُ، أي ذهب. قال الفراء: مَصَعَ الرجلُ في الأرض وامْتَصَعَ، أي ذهب. والمُصْعَةُ: طائرٌ. والمُصْعَةُ أيضاً: ثمرةُ العوسج، والجمع مُصَعٌ.

### Türkçe

**مَصَعَتِ** binek hayvanı kuyruğuyla: onu hareket ettirdi. Rü’be dedi ki:
Kuyruklarla, bir **لَوْحٍ** ve **وَبَقْ**’tan, **يَمْصَعْنَ**

Ve **المَصْعُ**: kılıçla vuruştur. Ve **المُماصَعَةُ**: savaşta çarpışmadır. Ve **مَصِعٌ** bir adam. Ve sağılır devenin memesini **مَصَعْتُ**, onu soğuk suyla vurduğum zaman. Ve anne çocukla **مَصَعَتِ**: onu attı. Ve denilir: **مرَّ يَمْصَعُ**; yani hızlanır; **يَمْزَعُ** gibi. Ve şimşek **مَصَعَ**; yani parladı. Ve **ماصِعٌ** bir şey; yani parlaktır. İbn Mukbil dedi ki:
Derken renginin **ماصِعٍ**’inden boşalttım		**قُلُصٍ** üzerine; **السِجالا**’yı kapışıp alanlar

Ebû Amr: Devenin sütü **مَصَعَ** **مُصوعاً**, döndü ve gittiği zaman; o da **ماصِعَةُ الدَرِّ**’dir. Ve her şey döndü ve gitti ise, muhakkak **مَصَعَ**. Ebû Ubeyde dedi ki: Adam **أمْصَعَ**, develerinin sütü gittiği zaman. Ve develeri **مَصَعَتْ**, sütleri gittiği zaman. Dedi ki: Ve soğuk **مَصَعَ**; yani gitti. Ferrâ dedi ki: Adam yerde **مَصَعَ** ve **امْتَصَعَ**; yani gitti. Ve **المُصْعَةُ**: bir kuştur. Ve **المُصْعَةُ** ayrıca: **العوسج** meyvesidir; çoğulu **مُصَعٌ**.
