# مطي (م-ط-ي) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B7%D9%8A
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D8%B7%D9%8A

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: م - ط - ي
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 5 sözlük
- Bu sayfa şu yazımları da kapsar: مطى

## Sözlükler (5)

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B7%D9%8A/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

#### Madde başı: مطى

ط م ( وايء )
طيم ، طما ، أطم ، مطى ، ميط ، ومط .
طيم : يقال : ما أحسنَ ما طامَه الله وطانَه ، أي جَبَلَه ، يَطيمُهُ طَيْماً ويَطِينه طيْناً .
أبو عُبيد عن الأحمر : طانَه الله على الخَيْر وطامَه ، أي جَبَلَه .
طما : قال الليث : يقال طَمَى الماءُ يَطمِي طُمِيّاً ويَطْمُو طُمُوّاً فهو طامٍ ، وذلك إذا امتلأ البحرُ أو النهر أو البئر .
ابن السكّيت عن أبي عُبيدة : طَمَا الماءُ يَطْمُو طموّاً ويَطمِي طُمِيّاً إذا ارتفع ، ومنه يقال : طَمَتْ المرأةُ بزَوجها أي ارتَفَعت به .
مطا : ثعلب عن ابن الأعرابيّ : مَطَى إذا صاحَبَ صَدِيقاً ، وهو مِطْوِي أي صاحبي .
قال : وَمَطى إذا فَتَح عينيه ، وأَصلُ المطو المدُّ في هذا ، ومَطَا إذا تَمَطَّى ، وإذا تَمطّى على الحُمَّى فذلك المُطَوَاء ، وقد مَرَّ تفسيرُ المَطِيطاء في باب المضاعَف ، وهو الْخُيَلاَء والتَّبختُر ، وقوله عز وجل . ) وَتَوَلَّى ثُمَّ ذَهَبَ إِلَى ) ( القيامة : 33 ) أي يتبختر ، يكون من المَطّ والمَطْوِ ، وهما المدّ .
وفي حديث أبي بكر أنه مَرَّ ببلال وقد مُطِيَ في الشّمس ، فاشتراه وأَعتَقه ، معنَى مُطِيَ أي مُدَّ ، وكلّ شيء مَدَدْتَه فقد مَطَوْتَه ؛ ومنه المَطْو في السَّيْر .
وقال ابن الأعرابيّ : مَطَا الرجُل يَمْطو إذا سارَ سَيْراً حَسَناً ، وقال رؤبة :
بِهِ تَمَطّتْ غَوْلَ كلِّ رَسيلَة
بِنَا جَراجيحُ المَطِيِّ النُّفّهِ
تمطّت بنا ، أي سارت بنا سَيْراً طويلاً ممدوداً ، وقال الآخر :
تمطّت به أُمُّه في النِّفاسِ
فليس بِيَتْنٍ ولا تَوأَمِ
أي نَضّجَتْ به وجَرَّت حَمْلَه ، وقال الآخر :
تَمطّت به بيضاءُ فرعٌ نَجِيبَةٌ
هِجانٌ وبعضُ الوَالِداتِ غَرامُ
والمَطّية . الناقةُ الّتي يُركَبَ مَطاها .
أبو عبد عن الأسوى : المَطْوُ الشِّمْراخ بلُغة بَلْحارث بنِ كَعْبٍ ، وجمْعه مِطاء ، وهي الكِناب والعَاسي .
وقال ابن الأعرابيّ : مَطَأَ الرجلُ إذا أكَل الرُّطَب من الكُبَاسَة ، قال : والأُمْطِيُّ الّذي يُعمَل منه العِلْكُ .
قال : واللُّبَايةُ : شجر الأُمْطِيّ ، وقال النضر : الْمِطوُ سَبَلُ الذُّرَة . والمَطَا : مقصورٌ . والمطيّة : البعيرُ يُمْتَطَى ظَهْرُه ، وجمعه المَطايا يقع على الذّكر والأنثى ؛ وقال ابنْ بزرج : سمعتُ الباهليِّين يقولون : مَطَا الرجلُ المرأةَ ومَطأَها بالهمز أي وَطِئَها .
قلت : وشَطَأَها بالشين بهذا المعنى لُغةٌ .
أطم : عمرو عن أبيه ، الأطُوم : سمكةٌ في البحر يقال لها المَلِصَة ، والزالِخة .
وقال أبو عبيد : الأطُوم سَمَكةٌ من البحر وأَنشد :
وجِلْدُها من أَطُومِ ما يؤيِّسُه
طِلْحٌ بضاحِيَة البَيْداء مَهْزُولُ
ثعلب عن ابن الأعرابيّ قال : الأُطُوم : القُصور ؛ والأطُوم : السُّلَحْفَاة .
أبو عبيد : الأطيمةُ مَوْقِدُ النّار ، وجمعها أَطائِم ، وقال الأفْوَه الأوْدِيُّ :
في مَوْطِنٍ ذَرِب الشَّبَا فَكأنما
فيه الرجالُ على الأطائِم واللُّظى
وقال شَمِر : الأطِيمةُ توثق الحمام بالفارسيّة . وقال ابن شميل : الأتُّون والأطيمةُ الدَّاسْتورن .
ابن بُزُرْجَ : أَطَمْتُ على البيت أَطْماً أي أَرْخَيْتُ سُتُورَه ، وأَطَمْتُ أُطُوماً إذا سَكَتَّ ، وتأطّم فلانٌ عليَّ تأطُّماً إذا غَضِبَ ، وأَطَمْتُ البئرَ أَطْماً إذا ضَيَّقْتَ فَاها . ويقال للرّجل إذا عسُرَ عليه بُروزُ غائِطه : قد أُطِم أَطْماً وأْتطِمَ ائْتِطاماً .
أبو عبيد عن الأصمعيّ : هي الآطام والآجام للحصون ، واحدها أطْمٌ وأُجْمٌ .
الليث : تأطّم السَّيْلُ : إذا ارتفَعتْ في وَجْهِه طَحَماتٌ كالأمواج ، قال رؤبة :
إذا ارتَمَى في وَأْدِه تأَطُّمُهْ
وَأْدُهُ : صَوْتُه .
ويقال : أصابه أُطام وإطام إذا احتَبَس بطنُه .
وقال أبو زيد : بعيرٌ مَأْطوم ، وقد أُطِم إذا لم يَبُل من داءٍ يكون به ، والتَّأْطِيمُ في الهَوْدج : أن يُسَتَّرَ بثياب ، يقال : أَطَّمْتُه تَأْطِيماً ، وأنشد :
تَدخُل جَوْزَ الهَوْدَجِ المؤطَّمِ
وقال أبو عمرو : التَّأَطُّمُ سُكُوتُ الرجلُ على ما في نفسِه ، وتَأَطُّمُ اللّيلِ ظُلْمَتُه ،
وقال خليفة : أزَمَ بيَده وأَطَمَ إذا عَضَّ عليها .
ميط : أبو عُبيد عن الكسائيّ : مِطْتُ عنه وأَمَطْتُ إذا تَنَحَّيْتَ عنه ، وكذلك مِطْتُ غيري وأَمَطْتُه أي نَحَّيْتُه .
وقال الأصمعيّ : مِطْت أنا ، وأَمَطْتُ غيري ، ومن قال بخلافه فهو باطلٌ ، وأنشد :
فَمِيطي تَمِيطي بصُلْبِ الفُؤادِ
وَوَصْلِ كَرِيمٍ وكنَّادِها
شَمِر عن ابن الأعرابيّ : مِطْ عَنِّي أَمِطْ وَأَسِط عنِّي بمعنًى ، وَرَوَى بيتَ الأعشى :
أَمِيطي تَمِيطي
أبو عبيد عن الفرّاء : تَهايَط القومُ تَهايُطاً إذا اجتَمَعوا وأَصلَحوا أمرَهم ، وتَمايَطوا تمايُطاً إذا تباعدوا وفَسَد ما بينهم .
وأخبَرَني المنذريّ عن أبي طالب النَّحوي ، عن مسلمة قال : قولُهم ما زِلنا بالهياطِ والمِيَاطِ ، قال الفرّاء : الهياطُ أشدُّ السَّوْق في الوِرد ، والمِياط أشدُّ السَّوق في الصَّدَرِ ، قال : ومَعْنى ذلك بالمجيء والذَّهاب .
وقال اللَّحيانيّ : الهِياط : الإقبال ، والمِياط : الإدبار .
وقال غيره : الهِياط : اجتماعُ الناس للصُّلح ، والمِياط التفرُّق عن ذلك .
وقال الليث : الهِياط المُزَاوَلة ، والمِياط المَيْل ، ويقال : أَماطَ اللَّهُ عنك الأذَى أي نَحَّاه . ويقال : أرادوا بالهِياط الجَلَبة والصَّخَب ، والمِياط التباعُد والتنحّي والمَيْل .
أبو زيد : يقال : أَمِطْ عنّي أي اذهَبْ عنّي واعدِل . وقد أماطَ الرجلُ إماطةً .
وقال أبو الصَّقر : ماطَ عنّي مَيْطاً ومِطْ وأَمِطْ عنّي الأذى إماطةً . لا يكون غيرُه .
ومط : أبو العباس عن ابن الأعرابيّ : الوَمْطةُ الصَّرعةُ من التَّعب .

##### Türkçe

ط م ( **وايء** )
**طيم** , **طما** , **أطم** , **مطى** , **ميط** , **ومط** .
**طيم** : denilir: Allah onu ne güzel **طامَه** ve **طانَه** yaptı; yani onu yoğurdu; onu **يَطيمُهُ** **طَيْماً** ve onu **يَطِينه** **طيْناً** (diye).
Ebû Ubeyd, el-Ahmer’den: Allah onu hayır üzere **طانَه** ve **طامَه**; yani onu yoğurdu.
**طما** : Leys dedi: denilir: su **طَمَى** eder, **يَطمِي** **طُمِيّاً** ve **يَطْمُو** **طُمُوّاً**; o hâlde o **طامٍ**’dir; bu, deniz yahut nehir yahut kuyu dolduğu zaman olur.
İbnü’s-Sikkît, Ebû Ubeyde’den: su **طَمَا** eder, **يَطْمُو** **طموّاً** ve **يَطمِي** **طُمِيّاً**; yükseldiği zaman; bundan denilir: kadın kocasıyla **طَمَتْ**; yani onunla yükseldi.
**مطا** : Sa‘leb, İbnü’l-A‘râbî’den: **مَطَى**; bir dostla arkadaşlık ettiğinde (denir); ve o **مِطْوِي**’dir; yani benim arkadaşım.
Dedi: ve **وَمَطى**; gözlerini açtığında; ve **المطو**’nun aslı bunda uzatmadır; ve **مَطَا**; **تَمَطَّى** ettiğinde; ve humma üzerine **تَمطّى** ederse, işte o **المُطَوَاء**’dır; ve **المَطِيطاء**’nın tefsiri ikizlenen (babında) geçmişti; o, kibir ve salınmadır; ve Aziz ve Celil olanın sözü: ( **وَتَوَلَّى ثُمَّ ذَهَبَ إِلَى** ) (Kıyâme: 33) yani salınarak yürür; **المَطّ** ve **المَطْوِ**’dan olur; ve ikisi uzatmadır.
Ebû Bekir hadîsinde: Bilâl’e uğradı, hâlbuki o güneşte **مُطِيَ** edilmişti; onu satın aldı ve âzat etti; **مُطِيَ**’nin mânâsı: uzatıldı demektir; senin uzattığın her şey, onu **مَطَوْتَه** etmişsindir; bundan **المَطْو** yürüyüştedir.
İbnü’l-A‘râbî dedi: adam **مَطَا** eder, **يَمْطو**; güzel bir yürüyüşle yürüdüğünde; ve Ru’be dedi:
بِهِ تَمَطّتْ غَوْلَ كلِّ رَسيلَة
بِنَا جَراجيحُ المَطِيِّ النُّفّهِ
**تمطّت بنا**; yani bizi uzun, uzatılmış bir yürüyüşle yürüttü; ve diğeri dedi:
تمطّت به أُمُّه في النِّفاسِ
فليس بِيَتْنٍ ولا تَوأَمِ
yani onu olgunlaştırdı ve حملını sürükledi; ve diğeri dedi:
تَمطّت به بيضاءُ فرعٌ نَجِيبَةٌ
هِجانٌ وبعضُ الوَالِداتِ غَرامُ
Ve **المَطّية**: üzerine binilen dişi deve; onun **مَطاها**’sı (yani sırtı) binilir.
Ebû Abd, el-Esve’den: **المَطْوُ**; Belhâris b. Ka‘b’ın diliyle **الشِّمْراخ**’tır; çoğulu **مِطاء**; ve o **الكِناب** ve **العَاسي**’dir.
İbnü’l-A‘râbî dedi: adam **مَطَأَ** ettiğinde; **الكُبَاسَة**’den taze hurma yediğinde; dedi: ve **الأُمْطِيُّ**; ondan sakız yapılan şeydir.
Dedi: ve **واللُّبَايةُ**: **الأُمْطِيّ** ağacı; ve en-Nadr dedi: **الْمِطوُ**; mısırın püskülüdür. Ve **المَطَا**: kısaltılmıştır. Ve **المطيّة**: sırtına binilen deve; çoğulu **المَطايا**; erkeğe ve dişiye vâki olur; ve İbn Büzurc dedi: Bâhilîlerin “adam kadını **مَطَا** etti ve onu hemzeli olarak **مَطأَها** etti” dediklerini işittim; yani ona ayak bastı (cinsel ilişkiye girdi).
Dedim: ve bu mânâ ile şîn ile **شَطَأَها** da bir lügattir.
**أطم** : Amr, babasından: **الأطُوم**; denizde bir balıktır; ona **المَلِصَة** ve **الزالِخة** denilir.
Ebû Ubeyd dedi: **الأطُوم** denizden bir balıktır; ve inşâd etti:
وجِلْدُها من أَطُومِ ما يؤيِّسُه
طِلْحٌ بضاحِيَة البَيْداء مَهْزُولُ
Sa‘leb, İbnü’l-A‘râbî’den dedi: **الأُطُوم**: köşklerdir; ve **الأطُوم**: kaplumbağadır.
Ebû Ubeyd: **الأطيمةُ** ateş yakılan yerdir; çoğulu **أَطائِم**; ve el-Efveh el-Evdî dedi:
في مَوْطِنٍ ذَرِب الشَّبَا فَكأنما
فيه الرجالُ على الأطائِم واللُّظى
Ve Şemir dedi: **الأطِيمةُ**; Farsçada güvercini bağlamak (için olan şey)dir. Ve İbn Şümeyl dedi: **الأتُّون** ve **الأطيمةُ**; **الدَّاسْتورن**’dur.
İbn Büzurc: eve karşı **أَطَمْتُ**; **أَطْماً**; yani perdelerini salıverdim; ve **أَطَمْتُ**; **أُطُوماً**; sustuğumda; ve falan bana karşı **تأطّم** etti; **تأطُّماً**; kızdığı zaman; ve kuyuyu **أَطَمْتُ**; **أَطْماً**; ağzını daralttığında. Ve adama, dışkısının çıkması kendisine zor geldiğinde denilir: **قد أُطِم**; **أَطْماً** ve **أْتطِمَ**; **ائْتِطاماً**.
Ebû Ubeyd, el-Asma‘î’den: hisarlar için bunlar **الآطام** ve **الآجام**’dır; bir tanesi **أطْمٌ** ve **أُجْمٌ**’dür.
Leys: sel **تأطّم** etti: önünde dalgalar gibi **طَحَماتٌ** yükseldiğinde; Ru’be dedi:
إذا ارتَمَى في وَأْدِه تأَطُّمُهْ
Ve onun **وَأْدُهُ**: sesidir.
Ve denilir: ona **أُطام** ve **إطام** isabet etti; karnı tutulduğunda.
Ebû Zeyd dedi: **بعيرٌ مَأْطوم**; ve **قد أُطِم**; kendisinde olan bir hastalıktan dolayı idrar yapmadığında; ve **التَّأْطِيمُ** hevdecde: elbiselerle örtülmesidir; denilir: onu **أَطَّمْتُه**; **تَأْطِيماً**; ve inşâd etti:
تَدخُل جَوْزَ الهَوْدَجِ المؤطَّمِ
Ebû Amr dedi: **التَّأَطُّمُ**; adamın içindekine karşı susmasıdır; ve gecenin **تَأَطُّمُ**’u: onun karanlığıdır,
Ve Halîfe dedi: eliyle **أزَمَ** etti ve **أَطَمَ**; onu ısırdığında.
**ميط** : Ebû Ubeyd, el-Kisâî’den: ondan **مِطْتُ** ve **أَمَطْتُ**; ondan uzaklaştığında; ve yine **مِطْتُ** başkasını ve onu **أَمَطْتُه**; yani onu uzaklaştırdım.
El-Asma‘î dedi: ben **مِطْتُ**; ve başkasını **أَمَطْتُ**; bunun tersini söyleyen bâtıldır; ve inşâd etti:
فَمِيطي تَمِيطي بصُلْبِ الفُؤادِ
وَوَصْلِ كَرِيمٍ وكنَّادِها
Şemir, İbnü’l-A‘râbî’den: **مِطْ عَنِّي** , **أَمِطْ** ve **أَسِط**; aynı mânâdadır; ve A‘şâ’nın beytini rivayet etti:
أَمِيطي تَمِيطي
Ebû Ubeyd, el-Ferrâ’dan: kavim **تَهايَط** etti; **تَهايُطاً**; toplandıklarında ve işlerini ıslah ettiklerinde; ve **تَمايَطوا**; **تمايُطاً**; uzaklaştıklarında ve aralarındaki bozulduğunda.
Ve bana el-Münzirî, Ebû Tâlib en-Nahvî’den, o da Mesleme’den haber verdi: onların “biz hâlâ **الهياطِ** ve **المِيَاطِ** ileyiz” sözleri; el-Ferrâ dedi: **الهياطُ**; suya varışta sevkin daha şiddetlisidir; ve **المِياط**; dönüşte sevkin daha şiddetlisidir; dedi: bunun mânâsı geliş ve gidiş iledir.
El-Lahyânî dedi: **الهِياط**: yönelme; ve **المِياط**: geri dönmedir.
Ve başkası dedi: **الهِياط**: insanların sulh için toplanmasıdır; ve **المِياط**: bundan ayrılıp dağılmadır.
Leys dedi: **الهِياط**; uğraşmadır; ve **المِياط**; meyildir; ve denilir: Allah senden eziyeti **أَماطَ** etti; yani onu uzaklaştırdı. Ve denilir: **الهِياط** ile gürültüyü ve bağırtıyı kastettiler; ve **المِياط**; uzaklaşmayı, çekilmeyi ve meyli.
Ebû Zeyd: denilir: **أَمِطْ عنّي**; yani benden git ve sap. Adam **أماطَ** etti; **إماطةً**.
Ebû’s-Sakr dedi: benden **ماطَ** etti; **مَيْطاً**; ve **مِطْ** ve **أَمِطْ** benden eziyeti; **إماطةً**. Ondan başkası olmaz.
**ومط** : Ebû’l-Abbâs, İbnü’l-A‘râbî’den: **الوَمْطةُ**; yorgunluktan olan düşüştür.

### [Müfredât](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B7%D9%8A/sozluk/mufredat.md) — Râgıb el-İsfahânî · 11. yy

#### Madde başı: مطى

- قال تعالى: ﴿ثم ذهب إلى أهله يتمطى﴾ [القيامة/33] أي: يمد مطاه، أي: ظهره، والمطية: ما يركب مطاه من البعير، وقد امتطيته ركبت مطاه، والمطو: الصاحب المعتمد عليه، وتسميته بذلك كتسميته بالظهر.

##### Türkçe

- Yüce Allah dedi ki: ﴿ثم ذهب إلى أهله يتمطى﴾ [القيامة/33] yani: **مطاه**’ını uzatır; yani: sırtını; ve **المطية**: deveden **مطاه**’ı üzerine binilen şeydir; ve onu **امتطيته**: **مطاه**’ına bindim; **المطو**: kendisine dayanılan, güvenilen arkadaştır; ve onun bununla adlandırılması, onun sırt ile adlandırılması gibidir.

### [Kâmûsü'l-Muhît](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B7%D9%8A/sozluk/kamus.md) — Fîrûzâbâdî · 15. yy

* م ط ي * * المَطَا * مقصور الظهر و * المَطِيَّةُ * واحدة * المَطِيِّ * و * المَطايَا * و * المَطِيُّ * واحد وجمع يُذكر ويُؤنث قال الأصمعي * المَطِيةُ * التي تمُطّ في سيرها قال وهو مأخوذ من * المَطْوُ * وهو المَدِّ في السير و * امْتَطَاهَا * اتخذها مطية و * التَّمَطِّي * التبختر ومد اليدين في المشي وقيل أصله التمطط قُلِبت إحدى الطاءات ياء كما قالوا التَّظني والتَّقضي في التظنن والتقضض قلت ومنه قوله تعالى ﴿ثم ذهب إلى أهله يتمطى﴾

##### Türkçe

* م ط ي * * **المَطَا** * sırtı kısa olandır ve * **المَطِيَّةُ** * * **المَطِيِّ** *nin bir tanesidir; ve * **المَطايَا** *; ve * **المَطِيُّ** * bir tekildir ve bir cem‘dir; müzekker de zikredilir müennes de. el-Asma‘î dedi: * **المَطِيةُ** * yürüyüşünde uzayıp giden (temtî eden) olandır. Dedi ki: o, * **المَطْوُ** *dan alınmıştır; o da yürüyüşte uzatmadır. Ve * **امْتَطَاهَا** *: onu binek edindi. Ve * **التَّمَطِّي** *: salınarak yürüme ve yürüyüşte iki eli uzatmadır. Ve denildi ki: aslı * **التمطط** *tır; ط’lardan biri yâ’ya çevrilmiştir; onların * **التَّظني** * ve * **التَّقضي** * demeleri gibi, * **التظنن** * ve * **التقضض** * hakkında. Dedim: Ondandır, Yüce Allah’ın sözü: ﴿ثم ذهب إلى أهله يتمطى﴾

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B7%D9%8A/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

#### Madde başı: مطى

مَطَا
1 مَطَا ذ signifies He drew, or pulled, a thing; as, for instance, a well-rope: for] مَدٌّ and مَطٌّ and مَطْوٌ are all one. (Az and TA in art. مط.) See an ex. from Zuheyr, voce ثِنَايَةٌ.

تَمَطَّى
5 تَمَطَّى ذ He stretched, in a neuter sense: as also تَمَطَّطَ and تَمَدَّدَ.

مُطَأءُ
مُطَأءُ ذ [for مُطَوَآءُ?] A stretching, through weariness, &c.? (TA, art. ثأب.)

مَطِيَّةٌ
مَطِيَّةٌ ذ A camel: (Msb:) a camel, or beast, that one rides; a beast that goes with energy and speed: (K:) or a she-camel, or he-camel, that is used for riding; (TA;) [and so a horse, &c.;] a saddle-camel, or camel that one rides. (KL.) ― -b2- See two exs. of a metaphorical meaning voce زَعَمَ.

مُطَوَآءُ
مُطَوَآءُ ذ The stretching oneself by reason of fever. (As in TA, voce بُرَحَاءُ.) ― -b2- See ثُوَبَآءُ.

##### Türkçe

مَطَا
1 **مَطَا** ذ Şunu gösterir: O, bir şeyi çekti yahut çekip uzattı; meselâ bir kuyu ipini: zira **مَدٌّ** ve **مَطٌّ** ve **مَطْوٌ** hepsi birdir. (Az ve TA, **مط** maddesinde.) **ثِنَايَةٌ** lafzı altında Zuheyr’den bir örneğe bak.

تَمَطَّى
5 **تَمَطَّى** ذ O, geçişsiz mânada gerindi: **تَمَطَّطَ** ve **تَمَدَّدَ** da böyledir.

مُطَأءُ
**مُطَأءُ** ذ [**مُطَوَآءُ** yerine mi?] Yorgunluk vb. sebebiyle bir gerinme? (TA, **ثأب** maddesi.)

مَطِيَّةٌ
**مَطِيَّةٌ** ذ Bir deve: (Msb:) binilen bir deve yahut binek; kuvvet ve süratle giden bir binek: (K:) yahut binmek için kullanılan bir dişi deve yahut erkek deve; (TA;) [ve böylece bir at vb.;] eyer devesi, yahut binilen deve. (KL.) ― -b2- **زَعَمَ** lafzı altında mecazî bir mânanın iki örneğine bak.

مُطَوَآءُ
**مُطَوَآءُ** ذ Hummâ sebebiyle kişinin kendini germesi. (TA’da, **بُرَحَاءُ** lafzı altında olduğu üzere.) ― -b2- **ثُوَبَآءُ**’a bak.

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%B7%D9%8A/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

مَطِيَ
مَطِيَ A ( n. ac. مَطًا [ 4A ] ),
a.  Stretched himself.

أَمْطَيَ
أَمْطَيَ IV ,
a.  Mounted, rode.

b.  Made to ride.

تَمَطَّيَ
تَمَطَّيَ V ,
a.  see ( مَطِيَ )

b.  [ Fī ], Strode along.

c.  Was long ( day ).

اِمْتَطَيَ
اِمْتَطَيَ VIII ,
a.  see IV (a) .

مَطْو
مَطْو [ 1 ] , ( pl. مِطَآء [ 23A ] ,  مَطِيّ [ 25 ] ,  أَمْطَآء [ 38A ] ),
a.  Long.

b.  Stick.

مَطْوَة
مَطْوَة [ 1t ],
a.  Hour; moment.

مِطْو
مِطْو [ 2 ] , ( pl. مِطَآء [ 23A ] )
a.  Equal, fellow; companion.

b.  Stalk of a raceme of dates.

c.  . Ear of millet.

d.  see 1 (b) .

مَطًا
مَطًا [ 4A ] , ( pl. أَمْطَآء [ 38A ] ),
a.  Back.

مَطِيَّة
مَطِيَّة [ 25t ] , ( pl. مَطَيَا مَطِيّ 25 , &  أَمْطَاْي 38A ),
a.  Beast of burden; steed, hack.

مَطْوَآء
مَطْوَآء [ 42 ],
a.  Length; extent.

مُطَوَآء
مُطَوَآء [ 43 ],
a.  Extension; stretching.

أُمْطِيّ
أُمْطِيّ
a.  A kind of edible gum.

b.  A certain tree.

c.  Tall & straight.

##### Türkçe

**مَطِيَ**
**مَطِيَ** A (isim-aksiyonu **مَطًا** [ 4A ] ),
a. Kendini gerdi.

**أَمْطَيَ**
**أَمْطَيَ** IV ,
a. Bindi, sürdü.

b. Bindirdi; binmeye sebep oldu.

**تَمَطَّيَ**
**تَمَطَّيَ** V ,
a. bkz. ( **مَطِيَ** )

b. [ Fī ], uzun adımlarla yürüdü.

c. Uzun oldu (gün).

**اِمْتَطَيَ**
**اِمْتَطَيَ** VIII ,
a. bkz. IV (a) .

**مَطْو**
**مَطْو** [ 1 ] , (çoğulu **مِطَآء** [ 23A ] , **مَطِيّ** [ 25 ] , **أَمْطَآء** [ 38A ] ),
a. Uzun.

b. Sopa.

**مَطْوَة**
**مَطْوَة** [ 1t ],
a. Saat; an.

**مِطْو**
**مِطْو** [ 2 ] , (çoğulu **مِطَآء** [ 23A ] )
a. Denk, eş; yoldaş.

b. Hurma salkımının sapı.

c. Darı başağı.

d. bkz. 1 (b) .

**مَطًا**
**مَطًا** [ 4A ] , (çoğulu **أَمْطَآء** [ 38A ] ),
a. Sırt.

**مَطِيَّة**
**مَطِيَّة** [ 25t ] , (çoğulu **مَطَيَا مَطِيّ** 25 , & **أَمْطَاْي** 38A ),
a. Yük hayvanı; binek, binek hayvanı.

**مَطْوَآء**
**مَطْوَآء** [ 42 ],
a. Uzunluk; kapsam.

**مُطَوَآء**
**مُطَوَآء** [ 43 ],
a. Uzatma; germe.

**أُمْطِيّ**
**أُمْطِيّ**
a. Yenilebilir bir çeşit zamk.

b. Belli bir ağaç.

c. Uzun ve düzgün.
