# مغس (م-غ-س) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%BA%D8%B3
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D8%BA%D8%B3

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: م - غ - س
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 6 sözlük

## Sözlükler (6)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%BA%D8%B3/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الغين والسين والميم معهما
س غ م، غ م س، م غ س، غ س م مستعملات سغم: فلان يَسْغَم فلانا أي: يبلغ الأذى إلى قلبه.
وسَغَّمْتُ الفصيل إذا سَمَّنْتُه.
والمُسْغَمُ: الحسن الغذاء، وقد أُسْغِمَ إِسغاماً.
غمس: الغَمْسُ: إِرسالُ الشَّيء في الماء أو غيره.
والغُمامَسَةُ من طير الماء غطاط يغتمسُ كثيراً.
والمُغامَسَةُ: أن يرمي الرجل بنفسه في سطة الخطب. وهي أرضا الطَّعَنةُ النافذة.
والغَميسُ: الغَمير تحت اليَبيس.
واليَمينُ الغَمُوسُ: التي لا استثناء فيها، وقيل التي يقتطع فيها الحق.
والغَمُوسُ: الشاة التي أنفذت شهرا أو أكثر ولم يتبين إيلادها.
وقيل: هي مثل الغَدَويَّةِ، يتبايع بها، وهي في بطن الأم.
والغَميسُ: العالي من الأودية، والجميع: الغُمْسانُ.
وقيل: هو مجرى الماء. والأجمة من القصب غَميسةٌ.
وغَمَسَ النَّجْمُ أي: غاب.
مغس: المَغْسُ لغة في المَغْصِ.
والمَغْسُ: الطَّعْنُ، وطَعْنَةٌ مَغُوسٌ أي مُوجِعةٌ.
غسم: الغَسَمُ: اختِلاطُ الظُّلْمةِ، وأول طُلُوعِ النجم. وأغْسَمَ اللَّيْل.
والغَسَمُ: الغبرة.

##### Türkçe

باب **الغين** و**السين** و**الميم** bunlarla birlikte

**س غ م**، **غ م س**، **م غ س**، **غ س م** kullanılanlardır. **سغم**: Falan, falana **يَسْغَم**; yani eziyeti onun kalbine ulaştırır.
Ve ben **سَغَّمْتُ** sütten kesilmemiş yavru deveyi, onu semirttiğim zaman.
Ve **المُسْغَمُ**: güzel gıda; ve **أُسْغِمَ** **إِسغاماً**.

**غمس**: **الغَمْسُ**: bir şeyi suya veya başkasına salıvermek (daldırmak).
Ve su kuşlarından **الغُمامَسَةُ**: çokça dalıp çıkan bir **غطاط**.
Ve **المُغامَسَةُ**: adamın kendisini işin şiddetine atmasıdır. Ve o, nüfuz eden mızrak darbesinin toprağıdır.
Ve **الغَميسُ**: kuru olanın altında bulunan ıslak (yer).
Ve **اليَمينُ الغَمُوسُ**: içinde istisna bulunmayan; ve denildi ki: onda hak koparılıp alınandır.
Ve **الغَمُوسُ**: bir ay veya daha fazla (gebe) kalmış olup da doğurması belli olmayan koyun.
Ve denildi ki: o, **الغَدَويَّةِ** gibidir; onunla alım satım yapılır; hâlbuki o, ananın karnındadır.
Ve **الغَميسُ**: vadilerin yüksek olanı; ve hepsi: **الغُمْسانُ**.
Ve denildi ki: o, suyun yatağıdır. Ve kamıştan olan sık ağaçlık **غَميسةٌ**’dir.
Ve **غَمَسَ** **النَّجْمُ**; yani kayboldu.

**مغس**: **المَغْسُ** **المَغْصِ**’te bir dildir (lehçedir).
Ve **المَغْسُ**: saplamadır; ve **طَعْنَةٌ مَغُوسٌ**; yani acı verici.

**غسم**: **الغَسَمُ**: karanlığın karışması ve yıldızın doğuşunun başlangıcıdır. Ve gece **أغْسَمَ**.
Ve **الغَسَمُ**: tozdur.

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%BA%D8%B3/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

غ س م
غمس ، غسم ، سغم ، مغس .
سغم : قال الليث : فلانٌ يَسْغَمُ فلاناً أي يُبْلِغُ إلى قلبه الأذى .
وقال الأصمعي : أسْغِمَ فلانٌ إسغاماً إذا أُحْسِنَ غذاؤه وهو مُسْغَمٌ .
وقال رؤبة :
وَيْلٌ له إنْ لمْ تُصِبْه سُلْتُمِهْ
مِن جُرَعِ الغيْظِ الذي يُسَغِّمُهْ
قال ابن الأعرابي : يُسَغِّمُهُ : يُرَبِّيه ، يقال : سَغَّمْتُ فَصِيلِي إذا سمَّنْتُه والمُسَغَّمُ : الحَسنُ الغذاءِ مِثل المُخَرْفَج .
ورَوى ثعلب عنه أنه قال : يُقال للغلام المُمْتَلِىءِ البَدَن نعمَةً مُنَتَّقٌ ومُفَتَّقٌ ومُسغَّمٌ ومُثَدَّنٌ .
وقال ابنُ شميل : سَغَمَ الرَّجلُ جاريتَهُ إذا ناكَها ، قال : والسَّغْمُ كأنه رجُل لا يحِبُّ أن يُنْزِلَ فيها فيُدْخِلُه الإدْخالةَ ثمَّ يُخْرِجُه .
مغس : قال اللحيانيُّ في بَطْنِه مَغْسٌ ومَغَسٌ ومَغْصٌ ومَغَصٌ ، وقد مُغِسَ مَغْساً ومَغِسَ مغَساً ، وبطْنٌ مَمْغوسٌ .
وقال الليث : المَغْسُ : تقطِيعٌ يأْخُذُ في البَطْن .
غمس : قال الليث : الغَمْسُ : إِرْسابُ الشيء في الشيء النَّدِيّ في ماءٍ أو صِبْغٍ حتى اللُّقْمَةِ في الخلِّ ، قال : والمُغامَسَةُ أن يَرْمِي الرَّجلُ بنفسِه في سِطَةِ الخَطْب ، والغَمَّاسَةُ في طَيْرِ الماء غطَّاطٌ يَنْغَمِسُ كثيراً .
ويقال : اخْتَضَبَتِ المرأةُ غَمْساً إذا غمَسَت يَدَيها خِضاباً مستوِياً من غير تصوير ، والغَميسُ : الغَمِير تحت اليَبِيس ، ويمينٌ غمُوسٌ ، وهي التي لا استثناء فيها .
وقال غيرُه : هي اليمين الكاذبةُ يَقتطعُ بها الحالفُ مالَ امرىءٍ مسْلِم .
أبو عبيد : والطَّعنةُ النَّجْلاءُ الواسعة ، والغَمُوس مِثلُها .
قال أبو زُبيد :
بِغَمُوسٍ أو طَعْنةٍ أُخْدُودِ
وقال ابنُ شميل : الغَمُوسُ وجمْعُها غُمُسٌ : الغَدَوِيُّ ، وهي التي في صُلْب الفحْل من الغنم كانوا يَتبايعون بها .
ورَوى الأثْرَمُ عن أبي عبيدة قال : المَجْرُ ما في بَطنِ الناقة ، والثاني حَبَلُ الحَبَلةِ والثالث الغَمِيسُ .
ورُوي عن ابن مسعود أنه قال : أَعظمُ الكبائرِ اليَمِينُ الغَمُوسُ ، وهي أَن يَحلف الرَّجل وهو يَعلمُ أَنَّه كاذِب ليَقْتَطِع بها مالَ أخيه .
وقال شمِر : الغَمُوسُ الشديدُ من الرِّجال الشُّجاع ، وكذلك الْمُغامِس ، يقال : أَسَدٌ مُغامِسٌ ورجُل مُغامِس وقد غامَس في القِتال وغَامَرَ ، وأنشد :
أَخُو الحَرْبِ أَمَّا صادِراً فَوَسِيقُهُ
جميل وأَمَّا وَارِداً فَمُغامِسُ
وقال ابن شميل : الغَمِيسُ الذي لمْ يَظهر للناس ولَمْ يُعْرَف بَعد .
يقال : قصيدة غَمِيسٌ ، والليلُ غَمِيسٌ والأَجَمَةُ وكلُّ مُلْتَفَ يُغْتَمَسُ فيه أي : يُسْتَخْفَى غَمِيسٌ .
وقال أبو زبيد يَصفُ أَسَداً :
رَأَى بِالمُسْتَوِي سَفْراً وَعِيْراً
أُصَيْلالاً وَجُنَّتُهُ الغَمِيسُ
وقيل : الغَمِيسُ : الليلُ ها هنا .
وقال معنُ بنُ سَوَادَةَ : الغَمُوسُ الناقةُ التي يُشَكُّ في مُخِّها ، أَرِيرٌ أَمْ قَصِيد وأنشد :
مُخْلِص وَفِيٌّ لَيْسَ بِالغَمُوسِ
وقال أبو مالك : يقالُ : غامِس في أَمْرِي : أي اعْجَلْ ، قال : والمُغامِسُ : العَجْلانُ ، وقال قعنبُ :
إِذا مُغَمَّسَةٌ قِيلَتْ تَلَقَّفَها
ضَبٌّ وَمِنْ دُونِ مَن يَرمِي به عَدَنُ
أبو داود عن ابن شميل قال : الغَمُوسُ مِن الإبل التي في بطْنِها وَلَدٌ ، وهي لا تَشُولُ فتُبِين .
غسم : قال أبو عَمْرو : الغَسَمُ : السَّوادُ ، ومنه قول رُؤبة :
مُخْتَلِطاً غبارُهُ وغسَمُهُ
وقال الْهُذلِيّ :
فظَلَّ يَرْقُبُه حتى إذا دَمَسَتْ
ذاتُ الأصِيلِ بأَثْناءٍ من الغَسَمِ
يعني : ظُلمةَ الليل ، ولَيْلٌ غاسم : مُظْلم ، وقال رؤبة أيضاً :
عن أَيِّدٍ مِنْ عِزِّكُمْ لا يَغْسِمُهْ
أبو تراب عن الأصمعي : غسَمَ الليلُ وأَغسَمَ إِذا أَظلم .
قال : والغَسَمُ والطَّسَمُ عِند الإِمْسَاءِ ، وفي السماءِ غُسَمٌ من سَحَابٍ وأَغْسَامٌ ، ومِثْلُه أَطْسَامٌ من سَحَابٍ ودُسَمٌ وأدْسامٌ وطَلَسٌ من سَحَابٍ وقد أَغسَمْنَا في آخِرِ العَشِيِّ .

##### Türkçe

غ س م
**غمس** , **غسم** , **سغم** , **مغس** .

**سغم** : Leys dedi ki: Falan, falana **يَسْغَمُ**; yani ona eziyeti kalbine ulaştırır.
Ve Asmaî dedi ki: Falan **أسْغِمَ** **إسغاماً**; kendisine iyi gıdâ verildiği zaman; ve o **مُسْغَمٌ**dur.
Ve Ru’be dedi ki:
Vay hâline, eğer ona **سُلْتُمِهْ** isabet etmezse
Öfke yudumlarından ki onu **يُسَغِّمُهْ**
İbnü’l-A‘râbî dedi ki: **يُسَغِّمُهُ**: onu besler/büyütür; denir ki: yavru devecik(=sütten kesilmemiş deve yavrusu)mu **سَغَّمْتُ فَصِيلِي**; onu semirttiğim zaman; ve **المُسَغَّمُ**: iyi gıdâlı olan; **المُخَرْفَج** gibi.
Ve Sa‘leb ondan rivayet etti ki o şöyle dedi: Bedeni nimetle dolu olan oğlana **مُنَتَّقٌ** ve **مُفَتَّقٌ** ve **مُسغَّمٌ** ve **مُثَدَّنٌ** denir.
İbn Şümeyl dedi ki: Adam cariyesine **سَغَمَ**; onu cima ettiği zaman; dedi ki: ve **السَّغْمُ** sanki, içine boşalmayı sevmeyen bir adamdır; ona bir sokmayı sokar, sonra onu çıkarır.

**مغس** : Lihyânî dedi ki: Karnında **مَغْسٌ** ve **مَغَسٌ** ve **مَغْصٌ** ve **مَغَصٌ** (vardır); ve gerçekten **مُغِسَ** **مَغْساً** ve **مَغِسَ** **مغَساً**; ve **مَمْغوسٌ** bir karın.
Leys dedi ki: **المَغْسُ**: karında tutan bir parçalama/kesip koparma (türü ağrı).

**غمس** : Leys dedi ki: **الغَمْسُ**: bir şeyi, ıslak olan bir şeyin içine; suda veya boyada, hatta lokmayı sirkede (batırıp) daldırmaktır; dedi ki: ve **المُغامَسَةُ**: adamın kendisini işin genişliğine/şiddetine atmasıdır; ve su kuşlarında **الغَمَّاسَةُ**: çokça dalan bir **غطَّاطٌ**dur, sıkça **يَنْغَمِسُ**.
Ve denir ki: Kadın **غَمْساً** **اخْتَضَبَتِ**; ellerini, tasvir olmaksızın eşit bir kınaya batırdığı zaman; ve **الغَميسُ**: kurunun altındaki ıslaklık; ve **يمينٌ غمُوسٌ**: o, içinde istisna olmayan yemindir.
Ve başkası dedi ki: O, yalan yemindir; yemin eden onunla bir Müslüman kişinin malını koparıp alır.
Ebû Ubeyd: ve **الطَّعنةُ النَّجْلاءُ** geniş (olan) mızrak darbesidir; ve **الغَمُوس** onun gibidir.
Ebû Zübeyd dedi ki:
**بِغَمُوسٍ** veya **طَعْنةٍ أُخْدُودِ**
İbn Şümeyl dedi ki: **الغَمُوسُ** ve onun çoğulu **غُمُسٌ**: **الغَدَوِيُّ**dur; o, koyundan koçun belinde olan (şey)dir; onunla alışveriş yaparlardı.
Eşrem, Ebû Ubeyde’den rivayet etti; dedi ki: **المَجْرُ**: devenin karnında olan (şey)dir; ikincisi **حَبَلُ الحَبَلةِ**dir; üçüncüsü **الغَمِيسُ**tur.
İbn Mes‘ûd’dan rivayet olundu ki o dedi: En büyük büyük günahlardan **اليَمِينُ الغَمُوسُ**tur; o, adamın, kendisinin yalancı olduğunu bildiği hâlde yemin etmesidir; onunla kardeşinin malını koparıp almak için.
Şemir dedi ki: **الغَمُوسُ**: yiğit erkeklerden şiddetli (olan)dır; aynı şekilde **الْمُغامِس**; denir ki: **أَسَدٌ مُغامِسٌ** ve **رجُل مُغامِس**; ve gerçekten o, savaşta **غامَس** ve **غَامَرَ**; ve şu beyti okudu:
Savaşın kardeşi; çıkarken onun sürüşü
güzeldir; varırken ise **مُغامِسُ**tur
İbn Şümeyl dedi ki: **الغَمِيسُ**: insanlara görünmemiş ve henüz bilinmemiş olandır.
Denir ki: **قصيدة غَمِيسٌ**; ve gece **غَمِيسٌ**; ve sık ağaçlık (**الأَجَمَةُ**) ve içine dalınıp gizlenilen her sık (yer); yani: içinde gizlenilen (**يُسْتَخْفَى**) (şey) **غَمِيسٌ**dur.
Ebû Zübeyd bir aslanı vasfederek dedi ki:
Düzlükte bir yolcu ve bir yaban eşeği gördü,
ikindi vaktinde; ve onun siperliği **الغَمِيسُ**tur
Ve denildi ki: **الغَمِيسُ**: burada gecedir.
Ma‘n b. Sevâde dedi ki: **الغَمُوسُ**: iliğinde şüphe edilen dişi devedir; **أَرِيرٌ** mi yoksa **قَصِيد** mi; ve şu beyti okudu:
**مُخْلِص** **وَفِيٌّ**; **بِالغَمُوسِ** değildir
Ebû Mâlik dedi ki: Denir ki: **غامِس في أَمْرِي**; yani: acele et; dedi ki: ve **المُغامِسُ**: aceleci olandır; ve Ka‘neb dedi ki:
Ne zaman bir **مُغَمَّسَةٌ** söylense onu kapar
bir keler; ve onunla atılan kimsenin berisinde **عَدَنُ** vardır
Ebû Dâvûd, İbn Şümeyl’den: dedi ki: **الغَمُوسُ** develerden, karnında yavru olan (tür)dür; o, kuyruğunu kaldırıp belirginleşmez (**لا تَشُولُ فتُبِين**).

**غسم** : Ebû Amr dedi ki: **الغَسَمُ**: siyahlıktır; ondan Ru’be’nin sözü:
Onun tozu ve **غسَمُهُ** karışmış olarak
Hüzelî dedi ki:
Onu gözetlemeye devam etti; nihayet **دَمَسَتْ** olunca
ikindi vaktinin sahibi, **الغَسَمِ**den birtakım kıvrımlar içinde
Yani: gecenin karanlığı; ve **لَيْلٌ غاسم**: karanlık. Ve Ru’be yine dedi ki:
Sizin izzetinizden bir dayanak üzerine; onu **يَغْسِمُهْ** etmez
Ebû Turâb, Asmaî’den: Gece **غسَمَ** ve **أَغسَمَ**; karardığı zaman.
Dedi ki: ve **الغَسَمُ** ve **الطَّسَمُ** akşam vaktinde; ve gökte buluttan **غُسَمٌ** ve **أَغْسَامٌ** vardır; ve onun benzeri: buluttan **أَطْسَامٌ** ve **دُسَمٌ** ve **أدْسامٌ** ve buluttan **طَلَسٌ**; ve günün son vaktinde gerçekten **أَغسَمْنَا**.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%BA%D8%B3/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

المَغْسُ: لغة في المَغْص، وهو وجع وتقطيع يأْخذ في البطن، وقد مَغَسَني بطْني. ومغَسَه بالرُّمح مَغْساً: طعَنه. وامَّغَس رأْسه بنصْفَين من بياض وسواد: اخْتَلَط، وبطن مغُوس.
مقس: مَقِسَتْ نفسُه، بالكسر، مقَساً وتمقَّست: غَثَت، وقيل: تَقَزَّزَت وكَرِهَت، وهو نحو ذلك؛ قال أَبو زيد: صادَ أَعرابيٌّ هامَةً فأَكلها فقال: ما هذا؟ فقيل: سُمانى، ففَثَتْ نفسُه فقال:
نَفْسي تَمَقَّسُ من سُماني الأَقْبُرِ
أَبو عمرو: مَقِسَتْ نفسي من أَمر كذا تَمْقَس، فهي ماقِسَة إِذا أَنِفَت، وقال مرة: خَبُثَتْ وهي بمعنى لَقِسَتْ. والمَقْس: الجَوْب والخَرْق. ومَقَس في الأَرض مَقْساً: ذهب فيها. أَبو سعيد: مَقَسْتُه في الماء مَقْساً وَقَمَسْتُه قَمْساً إِذا غَطَطْتَه فيه غَطّاً. وفي الحديث: خرج عبد الرحمن بن زيد وعاصم بن عمر يَتَماقَسان في البحر أَي يَتَغاوَصان. يقال: مَقَسْتُه وقَمَسْتُه على القلب إِذا غَطَطْته في الماء. امرأَة مَقَّاسَة: طَوَّافة.
ومَقَّاس والمَقَّاس، كلاهما: اسم رجل.

##### Türkçe

**المَغْسُ**: **المَغْص** hakkında bir dildir (lehçedir); o, karında meydana gelen bir ağrı ve kesip parçalayıcı bir sancıdır; “karnım beni **مَغَسَ** etti (sancılandı)” denir. “Onu mızrakla **مَغْساً** **مغَسَه**”: onu mızrakladı. “Başının yarısını beyazdan ve siyahdan iki parçayla **امَّغَس** etti”: karıştı; ve “karın **مغُوس**” (sancılı).

مقس: “Nefsi **مَقِسَتْ**”, kesre ile, **مقَساً** ve “**تمقَّست**”: midesi bulandı; “tiksindi ve iğrendi” denildi; bu ona yakındır. Ebû Zeyd dedi: Bir bedevî bir baykuş avladı da onu yedi; sonra dedi: Bu nedir? “**سُمانى**” denildi; bunun üzerine nefsi bulandı ve şöyle dedi:
نَفْسي تَمَقَّسُ من سُماني الأَقْبُرِ

Ebû Amr: “Nefsim falan işten **مَقِسَتْ**; **تَمْقَس**”: o hâlde o, iğrendiği zaman **ماقِسَة**’dir; bir defa da dedi: “Kötüleşti”; ve o, **لَقِسَتْ** mânasındadır. **المَقْس**: yarma ve delme. “Yerde **مَقْساً** **مَقَس** etti”: onda gitti. Ebû Saîd: “Suda onu **مَقْساً** **مَقَسْتُه** ve onu **قَمْساً** **قَمَسْتُه**”: onu orada batırıp daldırdığın zaman. Hadiste: Abdurrahman b. Zeyd ve Âsım b. Ömer denizde **يَتَماقَسان** olarak çıktılar; yani **يَتَغاوَصان** (dalarak suya girerler). “Onu kalp üzerine **مَقَسْتُه** ve **قَمَسْتُه**”: onu suda batırdığın zaman. **مَقَّاسَة** kadın: çok dolaşan.

**مَقَّاس** ve **المَقَّاس**; ikisi de: bir adam adıdır.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%BA%D8%B3/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

مغسه، كمنعه، أهمله الجوهري، وقال ابن القطاع: مغسه بالرمح مغسا: طعنه به، لغة في المهلة. ومغسه الطبيب: جسه، قال رؤبة:
  والدين يحيي هاجسا مهجوسا
  مغس الطبيب الطعنة المغوسا أي الدين يحيي الهم المهم، أي يهيجه. وقد مغس الرجل، كعني وفرح، مغسا ومغسا - فيهما اللف والنشر المرتب، قال اللحياني: في بطنه مغس ومغس، أي إلتواء، وأنكر ابن السكيت التحريك - لغة في الصاد، وقال الليث: المغس: تقطيع يأخذ في البطن: ومما يستدرك عليه: مغس المرأة مغسا: نكحها. نقله ابن القطاع. وبطن مغوس. وأمغس رأسه بنصفين من بياض وسواد: إختلط.

##### Türkçe

**مغسه**; **كمنعه**; Cevherî onu ihmal etti. İbnü’l-Kattâ‘ dedi ki: **مغسه بالرمح مغسا**: onu onunla mızrakladı; **المهلة**’de bir dildir. Ve **مغسه الطبيب**: onu yokladı. Rü’be dedi ki:
  Ve din, vesveseli bir vesveseyi diriltir
  **مغس الطبيب الطعنة المغوسا** yani din, önemsenmiş kederi diriltir; yani onu harekete geçirir. Ve adam **مغس** etti; **كعني** ve **فرح** gibi; **مغسا** ve **مغسا** — ikisinde de tertipli lafz ve neşr vardır. Lihyânî dedi ki: karnında **مغس** ve **مغس** vardır; yani bükülme. İbnü’s-Sikkît harekelendirmeyi inkâr etti — **الصاد**’da bir dildir. Leys dedi ki: **المغس**: karında meydana gelen bir parçalama. Ve ona ilâve olarak istidrâk edilenlerdendir: **مغس المرأة مغسا**: onunla cima etti. Onu İbnü’l-Kattâ‘ nakletti. Ve **بطن مغوس**. Ve **أمغس رأسه بنصفين من بياض وسواد**: karıştı.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%BA%D8%B3/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

See مغص

##### Türkçe

Bkz. **مغص**

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D8%BA%D8%B3/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

مَغَس
مَغَس A ( n. ac. مَغْس 1 )
a.  [ acc. &  Bi ], Pierced with.

b.  Touched, felt.

مَغْس
مَغْس 1 ,
a.  Stomach-ache.

##### Türkçe

مَغَس
مَغَس A ( i. is. **مَغْس** 1 )
a. [ -i hâl & Bi ], Delinmiş olan ile.

b. Dokunulmuş, hissedilmiş.

**مَغْس**
**مَغْس** 1 ,
a. Mide ağrısı.
