# ملث — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%84%D8%AB/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D9%84%D8%AB/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ملث](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%84%D8%AB.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: ملث

المَلْثُ: أَن يَعِدَ الرجلُ الرجلَ عِدَةً لا يريد أَن يَفِيَ بها.ابن سيده: مَلَثَه يَمْلُثه مَلْثاً: وعده عِدَةً كأَنه يردّه عنها، وليس يَنوي له وفاء. ومَلَثَهُ بكلام: طَيَّبَ به نفْسَه ولا وفاء له؛ ومَلَذَهُ يَمْلُذُه مَلْذاً. والمَلْثُ: اختلاطُ الظُّلمة، وقيل: هو بعدَ السَّدَف. وأَتيته مَلَثَ الظَّلامِ ومَلَسَ الظلام وعند مَلَثِه أَي حين اخْتلط الظلام، ولم يشتدَّ السوادُ جدّاً حتى تقول: أَخوك أَم الذئبُ؟ وذلك عند صلاة المغرب وبعدها؛ وأَنشد الجَندل بن المُثَنَّى الطُّهَوي: ومَنْهَلٍ من الأَنِيس نائي،
دَاويتُه بِرُجَّعٍ أَبْلاءِ،
إِذا انغَمَسْنَ مَلَثَ الإِمْساءِ
ويُستعمل ظرفاً واسماً غير ظرف. أَبو زيد: مَلَثُ الظلامِ اختلاطُ الضَّوء بالظلمة، وهو عند العشاء وعند طلوع الفجر؛ وقال ابن الأَعرابي: المَلْثَةُ والمَلْثُ أَولُ سواد المغرب، فإِذا اشتدَّ حتى يأْتيَ وقتُ العشاء الأَخيرة، فهو المَلَسُ، فلا يميز هذا من هذا لأَنه قد دخل المَلْثُ في الملَسِ، ومِثله اختلطَ الخاثِرُ بالزُّبَّادِ.
والمِلاثُ: المُلاعَبة؛ قال:
تَضْحَك ذاتُ الطَّوْقِ والرِّعاثِ
من عَزَبٍ، ليس بذي مِلاثِ
كذا أَنشده ابن الأَعرابي بكسر الميم.

### Türkçe

**المَلْثُ**: erkeğin, bir erkeğe, onunla vefâ etmeyi istemediği bir vaadi vaad etmesidir. İbn Sîde: **مَلَثَه يَمْلُثه مَلْثاً**: ona bir vaadi vaad etti; sanki onu ondan geri çeviriyormuş gibi, hâlbuki onun için bir vefâ niyet etmez. Ve **مَلَثَهُ بكلام**: onunla nefsini hoş etti, fakat onun için vefâ yoktur; ve **مَلَذَهُ يَمْلُذُه مَلْذاً**. Ve **المَلْثُ**: karanlığın karışmasıdır; ve denildi ki: o, **السَّدَف**’den sonradır. Ve ona, karanlığın **مَلَثَ**’inde ve karanlığın **مَلَسَ**’inde ve onun **مَلَثِ**’i yanında geldim; yani karanlık karıştığı vakit, ve siyahlık pek şiddetlenmediği vakit; öyle ki “kardeşin mi yoksa kurt mu?” dersin. Ve bu, akşam namazı yanında ve ondan sonradır; ve el-Cendel b. el-Müsennâ et-Tuhavî inşâd etti:

Ve ünsiyetten uzak bir menhel,
Onu, yıpranmış bir **رُجَّع** ile tedâvi ettim,
Akşamlamanın **مَلَثَ**’ine daldıkları vakit.

Zarf olarak ve zarf olmayan isim olarak kullanılır. Ebû Zeyd: karanlığın **مَلَثُ**’i, ışığın karanlıkla karışmasıdır; ve o, yatsı yanında ve fecrin doğuşu yanındadır; ve İbnü’l-A‘râbî dedi: **المَلْثَةُ** ve **المَلْثُ**, akşamın siyahlığının evvelidir; artık şiddetlenip son yatsının vakti gelinceye kadar, o **المَلَسُ**’tir; şu, bundan ayırt edilmez; çünkü **المَلْثُ**, **الملَسِ**’in içine girmiştir; ve onun misli, pıhtılaşmışın köpükle karışmasıdır.

Ve **المِلاثُ**: şakalaşmadır; dedi ki:

Gerdanlıklı ve küpeli olan güler,
Bir bekârdan; **مِلاثِ** sahibi olmayan.

Böylece İbnü’l-A‘râbî onu, mîm’in kesresiyle inşâd etti.
