# ملج — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%84%D8%AC/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D9%84%D8%AC/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ملج](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%84%D8%AC.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: ملج

مَلَجَ الصبيُّ أُمه يَمْلُجُها مَلْجاً ومَلِجَها إِذا رضَعَها، وأَمْلَجَتْه هي.
وقيل: المَلْجُ تناوُلُ الشيء، وفي الصحاح: تناوُلُ الثدْي بأَدْنى الفم.ورجل مَلْجانُ مَصَّانُ: يَرْضَعُ الإِبلَ والغنَم من ضُروعِها ولا يَحْلُبُها لئلا يُسْمَع، وذلك من لُؤْمه. وامْتَلَجَ الفصيلُ ما في الضَّرْع: امْتصَّه.
والإِملاجُ: الإِرْضاعُ. وفي الحديث: لا تُحَرِّمُ الإِمْلاجةُ ولا الإِمْلاجَتانِ؛ يعني أَن تُمِصَّه هي لَبَنَها؛ وفي النهاية: لا تُحَرِّمُ المَلْجةُ والمَلْجَتانِ، قال: المَلْجُ المَصُّ، والمَلْجةُ المرّةُ، والإِمْلاجةُ المرَّة أَيضاً مِن أَمْلَجَتْه أُمُّه أَي أَرْضَعَتْهُ؛ يعني أَن المَصَّةَ والمَصَّتَينِ لا يُحَرِّمان ما يُحَرِّمُه الرضاعُ الكامِلُ؛ ومنه الحديث: فجَعَلَ مالكُ بن سِنانٍ يَمْلُجُ الدمَ بفيه من وجه رسول الله، صلى الله عليه وسلم، ثم ازْدَرَدَه أَي مَصَّه ثم ابْتَلَعَه؛ ومنه حديث عمرو ابن سعيد، قال لعبد الملك بن مَرْوانَ يوم قتلَه: أُذَكِّرُكَ مَلْجَ فُلانةَ، يعني امرأَة كانت أَرضعتهما. والمَلِيجُ: الرَّضِيعُ. والمَلِيجُ: الجَلِيلُ من الناسِ أَيضاً. ومَلَجَ المرأَةَ: نَكَحَها كَلَمَجَها.
والمُلْجُ: السُّمْرُ من الناسِ؛ وفي نوادر الأَعراب: أَسودُ أَمْلَجُ، وهو اللَّعِسُ. والأَمْلَجُ: الأصفر الذي ليس بأَسودَ ولا أَبيض، وهو بينهما؛ يقال: ولدَت فلانةُ غلاماً فجاءت به أَمْلَجَ أَي أَصْفَرَ لا أَبيضَ ولا أَسْودَ. والأَمْلَجُ: ضرب من العَقاقِير سمِّي بذلك للَوْنِه.أَبو زيد: والمُلْجُ نَوى المُقْلِ، وجمعه أَمْلاجٌ؛ غيره: والمُلْجُ نواة المُقْلةِ. ومَلَجَ الرجلُ إِذا لاكَ المُلْجَ.
والأُمْلُوجُ: نَوَى المُقْلِ مثل المُلْجِ؛ ومنه حديث طَهْفَةَ: أَن رسول الله، صلى الله عليه وسلم، دخل عليه قوم يشكون القحطَ، وفي نسخة: وفْدٌ من اليمن، فقال قائلهُم: سَقَطَ الأُمْلُوجُ وماتَ العُسْلُوجُ؛ وقيل: الأُمْلُوجُ ورق من أَوراق الشجر كالعيدان، ليس بعريض كورق الطَّرْفاء والسرْو، والجمع الأَمالِيجُ، حكاه الهروي في الغريبين. والأُملُوجُ: الغصن الناعم؛ وقيل: هو العِرْقُ من عُرُوقِ الشجَر يُغْمَسُ في الثرى لِيَلِينَ؛ وقيل: هو ضرب من النبات ورقه كالعيدان. وفي رواية: سقط الأُملوج من البِكارةِ، هو جمع بَكْرٍ، وهو الفَتيُّ السمين من الإِبل، أَي سقط عنها ما علاها من السِّمَنِ برَعْيِ الأُمْلُوج، فسَمَّى السِّمَنَ نفسَه أُمْلُوجاً على سبيل الاستعارة، قال ابن الأَثير: قاله الزمخشري. والمُلُجُ: الجِداءُ الرُّضَّعُ.
والمالَجُ: الذي يُطَيَّن به، فارسي مُعَرَّبٌ.

### Türkçe

مَلَجَ çocuk annesini **يَمْلُجُها** **مَلْجاً** ve **مَلِجَها**: onu emdiği zaman;
ve o (anne) onu **أَمْلَجَتْه**.

Ve denildi: **المَلْجُ** bir şeyi almak/ele almak(tır); ve **الصحاح**’ta: memeyi ağzın en alt kısmıyla almak/ele almak. Ve bir adam **مَلْجانُ** **مَصَّانُ**: develeri ve koyunları memelerinden emer ve onları sağmaz; işitilmesin diye; ve bu onun alçaklığındandır. Ve yavru deve **امْتَلَجَ** memedeki şeyi: onu emdi.

Ve **الإِملاجُ**: emzirmek(tir). Ve hadiste: **الإِمْلاجةُ** ve **الإِمْلاجَتانِ** haram kılmaz; yani onun (annenin) kendi sütünü emmesi; ve **النهاية**’de: **المَلْجةُ** ve **المَلْجَتانِ** haram kılmaz, dedi: **المَلْجُ** emmek(tir), **المَلْجةُ** bir keredir, ve **الإِمْلاجةُ** da bir keredir; yani annesi onu **أَمْلَجَتْه** yani onu emzirdi; yani bir emiş ve iki emiş, tam emzirmenin haram kıldığı şeyi haram kılmaz; ve ondan hadistir: Mâlik b. Sinân, رسول الله’ın (Allah’ın salât ve selâmı onun üzerine olsun) yüzünden kanı ağzıyla **يَمْلُجُ** etmeye başladı, sonra onu **ازْدَرَدَه**; yani onu emdi sonra yuttu; ve ondan Amr b. Saîd hadisi: onu öldürdüğü gün Abdülmelik b. Mervân’a dedi ki: Sana falancanın **مَلْجَ**’ini hatırlatıyorum; yani ikisini emzirmiş olan bir kadın. Ve **المَلِيجُ**: emzirilen çocuk. Ve **المَلِيجُ**: insanlardan iri/heybetli olan da. Ve **مَلَجَ** kadını: onunla cinsel ilişkide bulundu; onu **لَمَجَها** gibi.

Ve **المُلْجُ**: insanlardan esmer olanlar; ve **نوادر الأَعراب**’da: **أَسودُ أَمْلَجُ**; ve o **اللَّعِسُ**’tur. Ve **الأَمْلَجُ**: ne siyah ne beyaz olan sarı; ve o ikisinin arasındadır; denilir: falanca bir oğlan doğurdu da onu **أَمْلَجَ** getirdi; yani ne beyaz ne siyah, sarı. Ve **الأَمْلَجُ**: rengi sebebiyle böyle adlandırılmış bir tür ilaçlar(dır). Ebû Zeyd: **المُلْجُ** **نَوى المُقْلِ**’dir, çoğulu **أَمْلاجٌ**’dır; başkası: **المُلْجُ** **نواة المُقْلةِ**’dir. Ve adam **مَلَجَ** eder: **المُلْجَ** çiğnediği zaman.

Ve **الأُمْلُوجُ**: **نَوَى المُقْلِ**; **المُلْجِ** gibi; ve ondan Tahfe hadisi: رسول الله (Allah’ın salât ve selâmı onun üzerine olsun), kuraklıktan şikâyet eden bir kavmin yanına girdi; bir nüshada: Yemen’den bir heyet; onların sözcüsü dedi ki: **الأُمْلُوجُ** düştü ve **العُسْلُوجُ** öldü; ve denildi: **الأُمْلُوجُ** ağaç yapraklarından, çubuklar gibi bir yapraktır; **الطَّرْفاء** ve **السرْو** yaprağı gibi geniş değildir; çoğulu **الأَمالِيجُ**’dir; bunu Herevî **الغريبين**’de nakletti. Ve **الأُملُوجُ**: yumuşak dal. Ve denildi: ağaç damarlarından bir damardır; yumuşasın diye toprağa batırılır. Ve denildi: yaprağı çubuklar gibi olan bir tür bitkidir. Ve bir rivayette: **الأُملوجُ** **البِكارةِ**’den düştü; o **بَكْرٍ**’ın çoğuludur; ve o, develerden semiz gençtir; yani **الأُمْلُوج**’u otlamakla onun üzerindeki semizlikten olan şey düştü; böylece semizliğin kendisini, mecaz yoluyla **أُمْلُوجاً** diye adlandırdı; İbnü’l-Esîr dedi: bunu Zemahşerî söyledi.

Ve **المُلُجُ**: emzirilen oğlaklar.

Ve **المالَجُ**: onunla çamur sıvanan şey; Farsça olup Arapçalaştırılmıştır.
