# ملذ — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%84%D8%B0/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D9%84%D8%B0/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ملذ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%84%D8%B0.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: ملذ

الملاذ: المطرمذ المتصنع، له كلام وليس له فعال، كذا في الصحاح وقد ملذه يملذه ملذا: أرضاه بكلام لطيف وأسمعه ما يسره ولا فعل له معه، وقال أبو إسحاق: الذال فيها بدل من الثاء. والملاذ. الذي لا تصح مودته، كالملوذ، كمنبر. والملذان، والملذاني، محركتين، والملاذاني، وقيل: الملاذ: هو الذي لا يصدق أثره، يكذبك من أين جاء، قال الشاعر:
  جئت فسلمت على معاذ
  تسليم ملاذ على مـلاذ وأنشد ثعلب:
  أو كيذبان ملذان ممسح

  والممسح: الكذاب، والملذان: الذي يظهر النصح ويضمر غيره. والملذ: الملث، وهو الكذب، والملث، وهو الكذب، والملذ: الطعن بالرمح، وقد ملذه بالرمح ملذا. الملذ: المسح على اليد، عن الصاغاني، الملذ: مد الفرس ضبعيه حتى لا يجد مزيدا للحاق وحبسه رجليه حتى لا يجد مزيدا للحاق في غير اختلاط. الملذ: السرعة في عدوه وأصل الملذ: السرعة في المجيء والذهاب. الملذ، بالتحريك: اختلاط الظلام، ويقال ذئب ملاذ، ككتان: خفي خفيف. وامتلذت منه كذا: أخذت منه عطية، نقله الصاغاني. ومما يستدرك عليه: الملاذة، وهو مصدر ملذه ملذا وملاذة، وقد جاء في حديث عائشة رضي الله عنها وتمثلت بشعر لبيد:
  متحدثون ملاذة ومـخـانة                      ويعاب قائلهم وإن لم يشعب

### Türkçe

**الملاذ**: yapmacık, yapay; onun sözü vardır, fakat onun fiili yoktur; **الصحاح**’ta böyledir. Ve **ملذه يملذه ملذا**: onu latif bir sözle razı etti ve ona sevineceği şeyi işittirdi; onunla beraber hiçbir fiil yoktur. Ebû İshâk dedi: onda **الذال** **الثاء**’dan bedeldir. Ve **الملاذ**: muhabbeti sahih olmayan kimse; **الملوذ** gibi, **منبر** vezninde. Ve **الملذان** ve **الملذاني**, ikisi de harekeli; ve **الملاذاني**. Ve denildi ki: **الملاذ**: eseri doğru olmayan kimsedir; “nereden geldi?” diye sana yalan söyler. Şair dedi ki:
  Geldim de **معاذ**’a selâm verdim
  **ملاذ**’ın **ملاذ** üzerine selâmı gibi. Ve Sa‘leb inşad etti:
  yahut iki **ملذان** yalan söyler, **ممسح**.

Ve **الممسح**: yalancı. Ve **الملذان**: nasihati (öğüdü) izhar edip başkasını içte gizleyen kimse. Ve **الملذ**: **الملث**; o da yalandır. Ve **الملث**; o da yalandır. Ve **الملذ**: mızrakla saplama; ve onu mızrakla **ملذه** etti, **ملذا**. **الملذ**: ele mesh etmek; Sâgânî’den. **الملذ**: atın iki pazusunu uzatması; ta ki yetişmeye daha fazlasını bulamasın; ve iki ayağını tutması; ta ki karışma olmaksızın yetişmeye daha fazlasını bulamasın. **الملذ**: koşusunda sürat; **الملذ**’ün aslı: geliş ve gidişte sürattir. **الملذ** (hareke ile): karanlığın karışması. Ve denilir: **ذئب ملاذ**; **كتان** gibi: gizli, hafif. Ve **امتلذت منه كذا**: ondan bir atıyye aldım; Sâgânî nakletti. Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır: **الملاذة**; o, **ملذه ملذا وملاذة**’nin masdarıdır. Ve Âişe (Allah ondan razı olsun) hadîsinde gelmiştir; Lebîd’in şiiriyle temessül etti:
  Konuşanlar **ملاذة** ve **مـخـانة** (ile)
  Söyleyenleri ayıplanır, ayrılmamış olsa bile.
