# ملظ — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%84%D8%B8/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D9%84%D8%B8/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ملظ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%84%D8%B8.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: ملظ

المِلْوَظُ: عصا يضرب بها أَو سوط؛ أَنشد ابن الأَعرابي:
ثُمَّتَ أَعْلى رأْسَه المِلْوَظَّا
قال ابن سيده: وإِنما حملته على فِعْوَلّ دون مِفعلّ لأَن في الكلام فِعْوَلأً وليس فيه مِفْعلّ، وقد يجوز أَن يكون مِلْوَظٌ مِفْعلاً ثم يُوقَف عليه بالتشديد فيقال مِلوظّ، ثم إِن الشاعر احتاج فأَجراه في الوصل مُجراه في الوقف فقال المِلوظّا كقوله:
ببازِلٍ وَجْناه أَو عَيْهَلِّ
أَراد أَو عَيْهلٍ، فوقف على لغة من قال خالدّ، ثم أَجراه في الوصل مجراه في الوقف، وعل أَيّ الوجهين وجَّهتَه فإِنه لا يُعرف اشتقاقه.

### Türkçe

**المِلْوَظُ**: kendisiyle vurulan bir değnek yahut bir kamçı; İbnü’l-A‘râbî inşâd etti:

Sonra **المِلْوَظَّا** (ile) başının en üstüne vurdu.

İbn Sîde dedi ki: Onu ancak **فِعْوَلّ** vezni üzerine, **مِفعلّ** vezni üzerine değil, taşıdım; çünkü الكلام’da **فِعْوَلّ** vardır, onda **مِفْعلّ** yoktur. Ve câizdir ki **مِلْوَظٌ** **مِفْعلاً** olsun; sonra üzerinde teşdîd ile vakfedilir de **مِلوظّ** denir; sonra şair ihtiyaç duydu da onu vasılda vakıftaki mecrâsı üzere yürüttü, böylece **المِلوظّا** dedi; şu sözü gibi:

Bir **بازِلٍ** ile, iki yanağımız, yahut bir **عَيْهَلِّ**.

**أَو عَيْهلٍ**’i kastetti; sonra **خالدّ** diyenin lügatı üzere vakfetti; sonra onu vasılda vakıftaki mecrâsı üzere yürüttü. Ve hangi iki vechi ona yöneltirsen yönelt, onun اشتقاقı bilinmez.
