# ممس (م-م-س) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%85%D8%B3
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D9%85%D8%B3

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: م - م - س
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 2 sözlük

## Sözlükler (2)

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%85%D8%B3/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

مامُوسَة: من أَسماء النار؛ قال ابن أَحمر:
تَطايَحَ الطلُّ عن أَردانها صُعُداً،
كما تَطايَح عن مامُوسَةَ الشَّرَر
قيل: أَراد بماموسةً النار، وقيل: هي النار بالرومية، وجعلها معرفة غير منصرفة، ورواه بعضهم: عن مانوسة الشرر؛ وقال ابن الأَعرابي: المانوسة النار.

##### Türkçe

**مامُوسَة**: Ateşin adlarındandır; İbn Aḥmer dedi ki:

Tَطايَحَ الطلُّ عن أَردانها صُعُداً،
كما تَطايَح عن **مامُوسَةَ** الشَّرَر

Denildi: **ماموسةً** ile ateşi kastetti; ve denildi: O, Rumca’da ateştir; onu marife, gayr-i munsarif kıldı; bazısı onu şöyle rivayet etti: عن **مانوسة** الشرر؛ İbnü’l-Aʿrâbî dedi ki: **المانوسة** ateştir.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%85%D8%B3/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الماموسة، أهمله الجوهري والصاغاني في التكملة، وقال في العباب، عن ابن عباد: هي المرأة الحمقاء الخرقاء، ضد الصناع، هكذا ذكره في تركيب م س س، والماموسة: من أسماء النار، رومية، نقله الأزهري في تركيب م م س، ولم يسمع إلا في شعر ابن أحمر، وكان فصيحا، قال يصف مهاة:
  تطايح الطل عن أردانها صعـدا                      كما تطايح عن ماموسة الشرر جعلها معرفة غير منصرفة، قال الصاغاني: والذي في شعره: عن أعطافها. وفي الماموسة. فإن كانت غير مهموزة فموضع ذكرها هنا، وإن كانت مهموزة، فتركيبه أ م س. وقال ابن الأعرابي: المانوسة: النار، وهكذا رواه بعضهم. وقيل: الماموسة موضعها،: عن ابن عباد، كالماموس، فيهما. ومما يستدرك عليه: ممسا بالفتح مقصورا: قرية بالمغرب، نقله ياقوت. والميماس، بالكسر: اسم نهر الرستن، وهو العاصي بعينه. والماموسة: الفلاة، كما في العباب.

##### Türkçe

**الماموسة**: Cevherî onu ihmal etti; Sâgânî de “Tekmile”de (onu ihmal etti). “el-ʿUbâb”da, İbn ʿAbbâd’dan (naklen) dedi: O, ahmak, budala kadındır; **الصناع**’ın zıddıdır. Onu **م س س** terkibinde böyle zikretti.

Ve **الماموسة**: ateşin adlarındandır; Rumcadır. Ezherî onu **م م س** terkibinde nakletti. İbn Aḥmer’in şiirinde işitilenden başka (bir yerde) işitilmedi; o fasih idi. Bir **مهاة**’yi vasfederek dedi ki:
  “Çiğ, onun eteklerinden yukarı doğru sıçrayıp dağılır;
  tıpkı **ماموسة**’den kıvılcımların sıçrayıp dağılması gibi.”

Onu marife, gayr-i munsarif kıldı. Sâgânî dedi: Onun şiirinde olan: “onun omuzlarından”dır. Ve **الماموسة** hakkında: Eğer hemzesiz ise, onu burada zikretmenin yeri (budur); eğer hemzeli ise, onun terkibi **أ م س**’dir.

İbnü’l-Aʿrâbî dedi: **المانوسة**: ateştir; bazıları onu böyle rivayet etti.

Ve denildi ki: **الماموسة** onun yeridir; İbn ʿAbbâd’dan (naklen); **الماموس** gibi; ikisinde de.

Ve ona (yani müellife) istidrâk olunanlardandır: **ممسا** fetha ile, maksûr: Mağrib’de bir köydür; Yâkūt onu nakletti.

Ve **الميماس**, kesra ile: Rasten nehrinin adıdır; o, bizzat **العاصي**’dir.

Ve **الماموسة**: çöldür; “el-ʿUbâb”da olduğu gibi.
