# منأ — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%86%D8%A3/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D9%86%D8%A3/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [منأ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%86%D8%A3.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: منأ

الـمَنِيئَةُ، على فَعِيلةٍ: الجِلْدُ أَوَّلَ ما يُدْبَغُ ثم هو أَفِيقٌ ثم أَدِيمٌ. مَنَأَه يَمْنَؤُه مَنْأً إِذا أَنْقَعه في الدِّباغِ. قال حميد بن ثور:
إِذا أَنتَ باكَرْتَ الـمَنِيئةَ باكَرَتْ  * مَداكاَ لَها، من زَعْفَرانٍ وإِثْمِدا ومَنأْتُه: وافَقْتُه، على مثل فَعَلْتُه.
والـمَنِيئةُ، عند الفارِسيِّ، مَفْعِلةٌ من اللَّحم النِّيءِ، أَنْبأَ بذلك عنه أَبُو العَلاء، ومَنَأَ تَأْبَى ذلك. والـمَنِيئةُ: الـمَدْبَغةُ. والـمَنِيئةُ: الجِلد ما كان في الدِّباغ. وبَعَثَتِ امرأَةٌ من العرب بنتاً لها إِلى جارتها فقالت: تقول لَكِ أُمـّي أَعْطِيني نَفْساً أَو نَفْسَيْن أَمـْعَسُ به مَنِيئَتِي، فإِنِّي أَفِدةٌ. وفي حديث عمر، رضي اللّه عنه: وآدِمةٌ في الـمَنِيئةِ أَي في الدِّباغ. ويقال للجلد ما دام في الدِّباغ: مَنِيئةٌ. وفي حديث أَسْماءَ بنت عُمَيْسٍ: وهي تَمْعَسُ مَنِيئةً لها. والـمَمْنَأَةُ: الأَرض السَّوْداءُ، تهمز ولا تهمز. والمَنِيَّةُ، من المَوْت، معتل.

### Türkçe

**الـمَنِيئَةُ**, **فَعِيلة** vezni üzere: deri; ilkin tabaklanır, sonra o **أَفِيقٌ** olur, sonra **أَدِيمٌ** olur. **مَنَأَه يَمْنَؤُه مَنْأً**: onu tabaklamada ıslatıp beklettiği zaman.

حميد b. Sevr dedi:
إِذا أَنتَ باكَرْتَ الـمَنِيئةَ باكَرَتْ  * مَداكاَ لَها، من زَعْفَرانٍ وإِثْمِدا

**ومَنأْتُه**: ona muvafakat ettim; **فَعَلْتُه** misali üzere.

**والـمَنِيئةُ**, Fârisî’nin yanında, çiğ etten **مَفْعِلةٌ**’dir; bunu ondan Ebû’l-Alâ haber verdi; **ومَنَأَ** bunu kabul etmez. **والـمَنِيئةُ**: tabakhane. **والـمَنِيئةُ**: tabaklamada bulunduğu müddetçe deri.

Araplardan bir kadın, kızını komşusuna gönderdi de dedi: sana der ki:
أُمـّي أَعْطِيني نَفْساً أَو نَفْسَيْن أَمـْعَسُ به مَنِيئَتِي، فإِنِّي أَفِدةٌ.
Ömer’in hadîsinde, Allah ondan razı olsun: **وآدِمةٌ في الـمَنِيئةِ** yani tabaklamada. Deriye, tabaklamada kaldığı müddetçe: **مَنِيئةٌ** denir. Esmâ bint Umeys’in hadîsinde: ve o, kendisine ait bir **مَنِيئةً**’yi ovup yumuşatıyordu.

**والـمَمْنَأَةُ**: kara toprak; hemzeli de yapılır hem hemzesiz de. **والمَنِيَّةُ**, ölümden; illetlidir.
