# منح — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%86%D8%AD/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D9%86%D8%AD/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [منح](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%86%D8%AD.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: منح

باب الخاء والنون والميم معهما
ن ح م، ح م ن، م ن ح، م ح ن، مستعملات
نحم:
نَحَمَ الفَهْدُ يَنْحَمُ نَحيماً، ونحوه من السِّباع. وكذلك النَّئيمُ وهو صَوْتٌ شديد.
والنُّحامُ: طائرٌ أحمَرُ على خِلْقَةِ الاِوَزِّ، الواحدة نُحامة.
والرجل نَحّام: بَخيل إذا طُلِبَ إليه كَثُرَ سُعالُه، قال:
أَرَى قَبْرَ نَحّام بَخيلٍ بمـالِـه		كقَبْر غَوِيٍّ في البَطالة مُفْسِدِ
منح:
المِنْحةُ: مَنْفَعَتُكَ أخاكَ بما تَمْنَحُه. وكلُّ شيءٍ يُقْصَدُ به قَصْدُ شيءٍ فقد مَنَحْتَه إيّاه كما تَمْنَحُ المرأةُ وَجْهَها المِرآةَ، قال:
تَمْنَحُ المـرآةَ وَجْـهـاً واضِـحـاً		مِثْلَ قَرْنِ الشَّمس في الصَّحْو ارتفْع
ومَنَحْتُ فلاناً شيئاً ناقةً أو شاةً، فتلكَ المَنيحةُ، ولا تكونُ المَنيحةُ إلاّ لِلَّبَنِ خاصَّةً.
والمَنيحُ فيما زُعِم: الثامِنُ من القِداح.
حمن:
الحَمْنانُ، الواحدةُ حَمْنانَةٌ: صِغارُ القِرْدان، وانتَهَيْنا إلى مَحْمَنةٍ، أي: أرض كثيرةِ الحَمْنان. وتكون حَمْناناً ثّم قمقاماً ثمّ قِرْداناً ثمّ حَلَماً.
محن:
المِحْنَةُ: معنى الكلام الذي يُمْتَحَنُ به، فيُعرف بكلامه ضمير قلبه. وامتَحَنْتُه وامتَحَنْتُ الكلمة أي: نَظَرْتُ إلى ما يَصيرُ صَيْرُها.
وفي صفة الحَرُوريّة: إنَّ لهم محنةً من أَخطَأَها قَتَلَتْه، ومن أصابَها أَضَلَّتْه.

### Türkçe

باب **الخاء** ve **النون** ve **الميم**’in onlarla birlikte olduğu (bab)
**ن ح م**، **ح م ن**، **م ن ح**، **م ح ن**: kullanılanlar

**نحم**:
**نَحَمَ** pars, **يَنْحَمُ** **نَحيماً**; ve onun benzeri yırtıcı hayvanlardan. Yine **النَّئيمُ**; ve o, şiddetli bir sestir.
Ve **النُّحامُ**: **الاِوَزِّ** yaratılışı üzere kırmızı bir kuş; teki **نُحامة**.
Ve adam **نَحّام**: cimri; kendisinden istendiğinde öksürüğü çok olur, dedi ki:
أَرَى قَبْرَ نَحّام بَخيلٍ بمـالِـه		كقَبْر غَوِيٍّ في البَطالة مُفْسِدِ

**منح**:
**المِنْحةُ**: kardeşine, ona verdiğin şeyle menfaat sağlamandır. Ve her şey ki onunla bir şeyin kastedilmesi kastedilir; artık onu ona vermişsindir; nitekim kadın yüzünü aynaya verir, dedi ki:
تَمْنَحُ المـرآةَ وَجْـهـاً واضِـحـاً		مِثْلَ قَرْنِ الشَّمس في الصَّحْو ارتفْع
Ve falana bir şey, bir deve veya bir koyun verdim; işte o **المَنيحةُ**’dır; ve **المَنيحةُ** ancak özellikle süt içindir.
Ve **المَنيحُ** —iddia olunduğu üzere— **القِداح**’tan sekizincidir.

**حمن**:
**الحَمْنانُ**, teki **حَمْنانَةٌ**: **القِرْدان**’ın küçükleri. Ve **مَحْمَنةٍ**’ye vardık; yani: **الحَمْنان**’ı çok olan bir yer. Ve önce **حَمْناناً** sonra **قمقاماً** sonra **قِرْداناً** sonra **حَلَماً** olur.

**محن**:
**المِحْنَةُ**: kendisiyle imtihan olunan sözün manasıdır; böylece sözüyle kalbinin içi bilinir. Ve onu imtihan ettim ve kelimeyi imtihan ettim; yani: onun dönüşünün neye varacağına baktım.
Ve **الحَرُوريّة**’nin vasfında: Şüphesiz onlar için bir **محنة** vardır; onu ıskalayanı öldürür, ona isabet edeni saptırır.
