# مندد (م-ن-د-د) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%86%D8%AF%D8%AF
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D9%86%D8%AF%D8%AF

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: م - ن - د - د
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 1 sözlük

## Sözlükler (1)

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%86%D8%AF%D8%AF/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

التهذيب: مَنْدَدٌ
(* قوله «مندد» قال ياقوت بالفتح ثم السكون
وفتح الدال وضبط في القاموس وشرحه بضم الميم) اسم موضع، ذكره تميم بن أَبي مقبل
(* قوله «تميم بن أَبي مقبل» كذا بالأصل، والذي في شرح القاموس وكذا في معجم ياقوت ابن أَبيّ بن مقبل).
فقال:
عَفَا الدّارَ مِنْ دَهْماءَ، بَعْدَ إِقامةٍ،
عَجاجٌ، بِخَلْفَيْ مَنْدَدٍ، مُتناوِحُ
خَلْفاها: ناحيتاها من قولهم فأْس لها خَلْفان. ومَنْدَدٌ: موضع.

التهذيب: مَنْدَدٌ
(* قوله «مندد» قال ياقوت بالفتح ثم السكون
وفتح الدال وضبط في القاموس وشرحه بضم الميم) اسم موضع، ذكره تميم بن أَبي مقبل
(* قوله «تميم بن أَبي مقبل» كذا بالأصل، والذي في شرح القاموس وكذا في معجم ياقوت ابن أَبيّ بن مقبل).
فقال:
عَفَا الدّارَ مِنْ دَهْماءَ، بَعْدَ إِقامةٍ،
عَجاجٌ، بِخَلْفَيْ مَنْدَدٍ، مُتناوِحُ
خَلْفاها: ناحيتاها من قولهم فأْس لها خَلْفان. ومَنْدَدٌ: موضع.

##### Türkçe

**التهذيب**: **مَنْدَدٌ**
(* sözü «**مندد**»: Yakut “fetha sonra sükûn ve **الدال**’ın fethası” dedi; **القاموس**’ta ve onun şerhinde **الميم**’in zammıyla ضبط edilmiştir) bir yer adıdır; onu Temîm b. Ebî Mukbil zikretti.
(* sözü «**تميم بن أَبي مقبل**»: asılda böyledir; **شرح القاموس**’ta olan ve yine Yakut’un **معجم**’inde olan ise İbn Ebîyy b. Mukbil’dir).
Şöyle dedi:
Evi, Dehmâ’dan, bir ikametten sonra, silip süpürdü;
Toz, **مَنْدَدٍ**’in iki arka tarafında, birbirine karşı esen.
**خَلْفاها**: iki tarafıdır; “ona iki **خَلْفان**’ı olan bir balta” sözlerinden. Ve **مَنْدَدٌ**: bir yer.

**التهذيب**: **مَنْدَدٌ**
(* sözü «**مندد**»: Yakut “fetha sonra sükûn ve **الدال**’ın fethası” dedi; **القاموس**’ta ve onun şerhinde **الميم**’in zammıyla ضبط edilmiştir) bir yer adıdır; onu Temîm b. Ebî Mukbil zikretti.
(* sözü «**تميم بن أَبي مقبل**»: asılda böyledir; **شرح القاموس**’ta olan ve yine Yakut’un **معجم**’inde olan ise İbn Ebîyy b. Mukbil’dir).
Şöyle dedi:
Evi, Dehmâ’dan, bir ikametten sonra, silip süpürdü;
Toz, **مَنْدَدٍ**’in iki arka tarafında, birbirine karşı esen.
**خَلْفاها**: iki tarafıdır; “ona iki **خَلْفان**’ı olan bir balta” sözlerinden. Ve **مَنْدَدٌ**: bir yer.
