# موز — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%88%D8%B2/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D9%88%D8%B2/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [موز](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%88%D8%B2.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: موز

الليث: إِذا أَراد الرجل أَن يضرب عُنُقَ آخر فيقول: أَخْرِجْ رأْسَك، فقد أَخطأَ، حتى يقول مازِ رأْسك، أَو يقول: مازِ ويسكت، معناه مُدَّ رأْسك؛ قال الأَزهري: لا أَعرف مازِ رأْسك بهذا المعنى إِلاَّ أَن يكون بمعنى مايِزْ فأَخر الياء فقال: مازِ، وسقطت الياء في الأَمر (* زاد في
القاموس ابن الأَعرابي: أصله أن رجلاً اراد قتل رجل اسمه مازن، فقال: ماز رأسك والسيف، ترخيم مازن، فصار مستعملاً وتكلمت به الفصحاء).والمَوْزُ: معروف، الواحدة مَوْزَةٌ. قال أَبو حنيفة: المَوْزة تَنْبُتُ نباتَ البَرْدِيِّ ولها ورقة طويلة عريضة تكون ثلاثة أَذرع في ذراعين وترتفع قامة، ولا تزال فراخها تنبت حولها كا واحد منها أَصغر من صاحبه، فإِذا أَجْرَتْ قطعت الأُم من أَصلها وأَطْلَعَ فَرْخُها الذي كان لحق بها فيصير أُمًّا، وتبقى البواقي فِراخاً ولا تزال هكذا، ولذلك قال أَشْعَبُ لابنه فيما رواه الأَصمعي: لم لا تكون مثليففقال: مَثَلي كَمَثَلِ المَوْزَةِ لا تَصْلُحُ حتى تموت أُمها؛ وبائعه: مَوَّازٌ.

### Türkçe

**الليث**: Adam bir başka adamın boynunu vurmak istediğinde şöyle der: “Başını çıkar”; hata etmiştir; ta ki “**مازِ** başını” deyinceye kadar; yahut “**مازِ**” der ve susar; mânâsı: başını uzat; **الأزهري** dedi: Bu mânâ ile “**مازِ** başını”yı, ancak “**مايِزْ**” mânâsında olması hâlinde bilirim; sonra **الياء**’yı geri bıraktı da “**مازِ**” dedi; ve emir kipinde **الياء** düştü.
(* **القاموس**’ta **ابن الأَعرابي** şunu ekledi: Aslı şudur: Bir adam, adı **مازن** olan bir adamı öldürmek istedi; “**ماز** başını ve kılıç” dedi; **مازن**’in ترخيم’i; böylece kullanılır oldu ve fasihler onunla konuştular).

Ve **المَوْزُ**: bilinen (şey); bir tanesi **مَوْزَةٌ**. **أَبو حنيفة** dedi: **المَوْزة** **البَرْدِيِّ** bitişi gibi biter; ve onun uzun geniş bir yaprağı vardır; üç arşın boyunda iki arşın eninde olur; ve boyca yükselir; ve yavruları onun etrafında bitmeye devam eder; her biri arkadaşından daha küçüktür; sonra, meyve verdiğinde, ana kökünden kesilir; ve ona yetişmiş olan yavrusu çıkar, böylece ana olur; ve geri kalanlar yavrular olarak kalır; ve böyle olmaya devam eder; bundan dolayı **أَشْعَبُ**, **الأَصمعي**’nin rivayet ettiği üzere, oğluna dedi: “Niçin iki mislin olmazsın?”; o da dedi: “Benim mislim **المَوْزَة** misali gibidir; anası ölmedikçe işe yaramaz.”; ve onun satıcısı: **مَوَّازٌ**.
