# ميب — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%8A%D8%A8/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D9%8A%D8%A8/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ميب](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%8A%D8%A8.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: ميب

الميبة: أهمله الجماعة: وهو شيء من الأدوية معربة عن فارسي، وأصل تركيبه عن  مى  وهو الشراب، و  به  وهو، السفرجل ثم لما ركب فتحت الباء. وفي  ما لا يسع  : الميبه: اسم فارسي، معناه الشراب السفرجلي، ويكون خاما وغير خام، ومطيبا وغير مطيب ومثله قول ولده وغيره من الأطباء. وقال شيخنا: لو أعاد هنا المشخلب والمخشلب، لكان أولى من إعادة ما قبله ؛ لأن، منهم من قال: الميم هنا أصلية ؛ على رأي من يفتحها، واستعملتهما العرب.

### Türkçe

**الميبة**: Onu cemaat ihmal etti: ve o, ilaçlardan bir şeydir; Farsçadan Arapçalaştırılmıştır. Terkibinin aslı **مى**’den (ve o içecektir) ve **به**’den (ve o ayvadır)dır; sonra terkib edilince **الباء** fetha ile okundu. Ve **ما لا يسع**’da: **الميبه**: Farsça bir isimdir; manası ayvalı içecektir; çiğ olur ve çiğ olmayan olur, güzel kokulandırılmış olur ve güzel kokulandırılmamış olur; ve onun benzeri, oğlunun sözü ve tabiplerden başkasının sözüdür. Şeyhimiz dedi: Burada **المشخلب** ve **المخشلب**’i iade etseydi, öncekini iade etmesinden daha evla olurdu; çünkü onlardan, burada **الميم**’in aslî olduğunu söyleyen vardır; onu fetha ile okuyan kimsenin görüşüne göre; ve Araplar ikisini kullanmıştır.
