# ميح — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%8A%D8%AD/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D9%8A%D8%AD/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ميح](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%8A%D8%AD.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: ميح

المائِحُ: الذي ينزل البئر فيملأ الدلوَ، وذلك إذا قلَّ ماؤها. والجمع ماحَةُ. وقد ماحُ يَميحُ. وماحَ في مشيته: تبختر، وهو مشيٌ كمشي البطَّةِ. أبو عمرو: يقال: ماحَ فاه بالمسواك يَميحُ، إذا اسْتاكَ. ومِحْتُ الرجلَ: أعطيته. واسْتَمَحْتُهُ: سألته أن يشفع لي عنده. والامتِياحُ مثل المَيْحِ. وتَمايَحَ السكرانُ والغصنُ: تمايَلَ.

### Türkçe

**المائِحُ**: kuyuya inip kovayı dolduran kimse; bu, suyu azaldığı zaman olur. Çoğulu **ماحَةُ**’dur. Ve **ماحُ يَميحُ**. Ve yürüyüşünde **ماحَ**: salınarak yürüdü; o, ördeğin yürüyüşü gibi bir yürüyüştür. Ebû Amr: “**ماحَ** ağzını misvakla **يَميحُ**” denir; **اسْتاكَ** ettiği zaman. Ve **مِحْتُ** adamı: ona verdim. Ve **اسْتَمَحْتُهُ**: ondan, onun yanında benim için şefaat etmesini istedim. Ve **الامتِياحُ** **المَيْحِ** gibidir. Ve sarhoş ve dal **تَمايَحَ**: sallandı.
