# مير — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%8A%D8%B1/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D9%8A%D8%B1/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [مير](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%8A%D8%B1.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: مير

الميرة، بالكسر: الطعام يمتاره الإنسان. وفي المحكم: الميرة: جلب الطعام، زاد في التهذيب: للبيع، وهم يمتارون لأنفسهم، ويميرون غيرهم ميرا. وقد مار عياله يمير ميرا، وقال الأصمعي: يقال: ماره يموره، إذا أتاه بميرة، أي بطعام. وأمارهم وامتار لهم: جلب لهم. ويقال: مارهم يميرهم، إذا أعطاهم الميرة. ويقال: ما عنده خير ولا مير. والميار: كشداد: جالب الميرة، وفي اللسان: جالب المير. الميار، بالضم، كرمان: جلابه ليس بجمع ميار، إنما هو جمع مائر، ككفار جمع كافر، كالميارة، كرجالة، يقال: نحن ننتظر ميرتنا وميرنا. ويقال للرفقة التي تنهض من البادية إلى القرى لتمتار: ميارة. وتماير ما بينهم: فسد، كتماءر، بالهمز، وقد ذكره في محله. وأمار أوداجه: قطعها، قال ابن سيده: على أن ألف أمار قد يجوز أن تكون منقلبة عن واو لأنها عين. أمار الشيء: أذابه. وأمار الزعفران: صب فيه الماء ثم دافه. قال الشماخ يصف قوسا:
  كأن عليها زعفرانا تمـيره                      خوازن عطار يمان كوانز ويروى ثمان على الصفة للخوازن. ومرت الصوف مورا وميرا: نفشته. والموارة، بالضم: ما سقط منه، وواوه منقلبة عن ياء للضمة التي قبلها. وميار، كشداد: فرس شرسفة بن حليف، كزبير، هكذا بالمهملة، وفي بعضها بالمعجمة، وقال الصاغاني هو ابن خليف، كأمير، بالمعجمة المازني. من المجاز: سايره ومايره، مسايرة وممايرة: حكاه ففعل مثل ما فعل، قاله الأصمعي وأنشد:
  يمايرها في جريه وتمايره

  ومما يستدرك عليه: الممايرة: المعارضة. وفي الحديث:  والحمولة المائرة لهم لاغية  يعني الإبل التي تحمل عليها الميرة مما يجلب للبيع ونحوه لا تؤخذ منها زكاة لأنها عوامل. وميار، أيضا: فرس قرط بن التوأم. ومار ميرا: سار. والمير، بالفتح، كالميرة، ويطلق ويراد به القوت. وميارة جد شيخ مشايخنا الإمام المعمر المحدث أبي عبد الله محمد بن محمد الفاسي، أخذ عن إمام المحدثين عبد القادر الفاسي وطبقته، وعنه شيوخنا أبو عبد الله محمد بن الطيب الفاسي تغمده الله برضوانه، ومحمد بن أيوب التلمساني، وعلي بن محمد السوسي ومحمد بن الطالب بن سودة الفاسي، وغيرهم.

### Türkçe

**الميرة**، kesre ile: insanın kendisine azık edindiği yiyecek. Ve **المحكم**’de: **الميرة**: yiyecek getirmek; **التهذيب**’de bir ziyade: satmak için; ve onlar kendileri için azık edinirler, ve başkalarına **ميرا** olarak azık getirirler. Ve gerçekten o, ailesine azık getirdi; **يمير** **ميرا**. Ve **الأصمعي** dedi: denilir: **ماره يموره**; ona bir **ميرة** ile geldiği zaman; yani bir yiyecek ile. Ve **أمارهم** ve **امتار لهم**: onlara getirdi. Ve denilir: **مارهم يميرهم**; onlara **الميرة** verdiği zaman. Ve denilir: onun yanında ne hayır vardır ne de **مير**. Ve **الميار**: **كشداد**: **الميرة**’nin getiricisi; ve **اللسان**’da: **المير**’in getiricisi. **المِيار**، damme ile, **كرمان** gibi: onun çoğulu; **ميار**’ın çoğulu değildir; ancak o, **مائر**’in çoğuludur; **كفار**’ın **كافر**’in çoğulu olması gibi; **كالميارة** gibi; **كرجالة** gibi; denilir: biz **ميرتنا**mızı ve **ميرنا**mızı bekliyoruz. Ve, kırdan köylere azık edinmek için kalkan yoldaş topluluğa denilir: **ميارة**. Ve **تماير** aralarında: bozuldu; **كتماءر** gibi, hemze ile; ve onu yerinde zikretmiştir. Ve **أمار أوداجه**: onları kesti. İbn Sîde dedi: **أمار**’ın elifinin, onun عين olması sebebiyle, vavdan dönmüş olması caiz olabilir. **أمار** الشيء: onu eritti. Ve **أمار الزعفران**: içine su döktü, sonra onu yoğurdu. **الشماخ** bir yayı vasfederken dedi:
  Sanki onun üzerinde, onu **تمـيره** eden, Yemenli bir attarın haznedarları, haznedarlar, safran var.
Ve, **خوازن** için sıfat üzere **ثمان** diye rivayet olunur. Ve **مرت الصوف** **مورا** ve **ميرا**: onu kabarttı. Ve **الموارة**، damme ile: ondan düşen şey; ve vavı, kendisinden önceki damme sebebiyle yâ’dan dönmüştür. Ve **ميار**، **كشداد** gibi: **شرسفة بن حليف**’in atı; **كزبير** gibi; işte böyle, muhmela ile; ve bazısında mu‘ceme ile; ve **الصاغاني** dedi: o, **ابن خليف**’tir; **كأمير** gibi; mu‘ceme ile, **المازني**. Mecazdan: onunla yürüdü ve onunla **مايره**; **مسايرة** ve **ممايرة** olarak: onu hikâye etti; o da onun yaptığı gibi yaptı; **الأصمعي** söyledi ve inşad etti:
  Onun koşusunda ona **يمايرها** eder ve o da ona **تمايره** eder.

Ve, onun üzerine istidrâk olunan şeylerden: **الممايرة**: muaraza. Ve hadiste:  **والحمولة المائرة لهم لاغية**  yani, satmak için ve benzeri için getirilen **الميرة**’yi üzerine yükledikleri develerden zekât alınmaz; çünkü onlar iş görenlerdir. Ve **ميار** dahi: **قرط بن التوأم**’un atı. Ve **مار ميرا**: yürüdü. Ve **المير**، fetha ile, **كالميرة**; ve ıtlak olunur ve onunla **القوت** kastedilir. Ve **ميارة**: şeyhimiz, imam, uzun ömürlü muhaddis, Ebû Abdullah Muhammed b. Muhammed el-Fâsî’nin dedesi; muhaddislerin imamı Abdülkâdir el-Fâsî’den ve onun tabakasından aldı; ve ondan şeyhlerimiz Ebû Abdullah Muhammed b. et-Tayyib el-Fâsî—Allah onu rızasıyla kuşatsın—ve Muhammed b. Eyyûb et-Tilimsânî, ve Ali b. Muhammed es-Sûsî ve Muhammed b. et-Tâlib b. Sûde el-Fâsî ve başkaları rivayet etti.
