# ميع — Esâsü'l-Belâğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%8A%D8%B9/sozluk/esas
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D9%8A%D8%B9/entries/esas

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ميع](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%8A%D8%B9.md)
- Esâsü'l-Belâğa: Zemahşerî · 12. yy

## Madde başı: ميع

م ي ع
السمن جامس ومائع وقد ماع يميعن وأمعته إماعة‏.‏
وهو في ميعة الشباب‏.‏
والفرس في ميعة حضره وهي أوله وأنشطه‏.‏
وتطيب بالميعة‏.‏
والفضّة تتميع في البوطة‏.‏
ومن المجاز‏:‏ السراب يميع‏:‏ يجري وينبسط‏.‏
وماعت ناصية الفرس‏:‏ سالت‏.‏
قال عديّ‏:‏ مضمّم أطراف العظام محنّباً يهزهز غصناً ذا ذوائب مائعاً

### Türkçe

م ي ع
**السمن** katı ve akıcıdır; ve “**ماع**” (akıcı oldu) “**يميع**” (akıcı olur) ve “**أمعته**” (onu akıcı kıldım) “**إماعة**” (akıcı kılma)dır.‏
O, gençliğin **ميعة**sindedir.‏
At, hazır oluşunun **ميعة**sindedir; o, onun başlangıcı ve en dinciğidir.‏
**الميعة** ile güzel koku sürünür.‏
Gümüş, **البوطة** içinde **تتميع** eder (akıcı hâle gelir).‏
Mecazdandır: **السراب يميع**: akar ve yayılır.‏
Atın perçemi **ماعت**: aktı.‏
Adiyy dedi ki:
Kemiklerin uçlarını bir araya getirmiş, yanları eğik; onu, akıcı **ذوائب**leri olan bir dalı sallar gibi sallıyor.
