# مين — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%8A%D9%86/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D9%8A%D9%86/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [مين](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%8A%D9%86.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: مين

المَيْنُ: الكذب. قال عديُّ بن زيد:
فَقَدَّمْتِ الأديمَ لِراهِشَيْهِوأَلفى قولها كذباً ومَيْنا
والجمع مُيونٌ. يقال: أكثر الظُنون مُيونٌ. وقد مانَ الرجلُ يَمينُ مَيْناً، فهو مائِنٌ ومَيونٌ. ووُدُّ فلانٍ مُتَمايِنٌ.

### Türkçe

**المَيْنُ**: yalan. Adî b. Zeyd dedi ki:
“Deriyi iki yamayıcısına sundun da, onun sözünü yalan ve **مَيْن** olarak buldu.”

Çoğulu **مُيونٌ**’dur. Denilir ki: zanların çoğu **مُيونٌ**’dur. Ve adam **مانَ** eder; **يَمينُ** **مَيْناً**; o hâlde o **مائِنٌ** ve **مَيونٌ**’dur. Ve falanın sevgisi **مُتَمايِنٌ**’dir.
