# ميه — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%8A%D9%87/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%85%D9%8A%D9%87/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ميه](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%85%D9%8A%D9%87.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: ميه

ماهَتِ الرَّكِيَّةُ تَمِيهُ مَيْهاً وماهةً ومِيْهَةً: كثر ماؤها، ومِهْتُها أَنا. ومِهْتُ الرجلَ: سقيته ماء، وبعض هذا مُتَّجِهٌ على الواو، وهو مذكور في موضعه. المُؤرِّجُ: مَيَّهْتُ السيفَ تَمْييهاً إذا وضعته في الشمس حتى ذهب ماؤه.

### Türkçe

**ماهَتِ الرَّكِيَّةُ** **تَمِيهُ** **مَيْهاً** ve **ماهةً** ve **مِيْهَةً**: suyu çoğaldı,

ve ben onu **مِهْتُها**. Ve **مِهْتُ الرجلَ**: ona su içirdim; ve bunun bir kısmı **الواو** üzerine yöneliktir ve o, yerinde zikredilmiştir. **المُؤرِّجُ**: **مَيَّهْتُ السيفَ** **تَمْييهاً**; onu güneşe koyduğumda, ta ki suyu gidinceye kadar.
