# نبت — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%A8%D8%AA/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%86%D8%A8%D8%AA/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [نبت](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%A8%D8%AA.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: نبت

نَبَتَ
1 نَبَتَ ذ , (S, M, K,) aor. نَبُتَ , inf. n. نَبْتٌ and نَبَاتٌ; [which two ns. see mentioned as substs.;] and ↓ تنبّت; (M;) and ↓ انبت; (Fr, S, K;) [respecting which last see below;] It (a thing, M, or a leguminous [or other] plant, S, K,) grew; grew forth; sprouted; vegetated; or germinated. (S, M, K.) As disallows ↓ انبت in this sense; but AO allows it, alleging the words of Zuheyr, البَقْلُ ↓ حَتَّى اِذَا أَنْبَتَ [Until, when the leguminous plants grew]. نَبَتَ and ↓ أَنْبَتَ are said to be like مَطَرَتِ السَّمآءُ and أَمْطَرَت. In the Kur, xxiii. 20, Ibn-Ketheer, Aboo-'Amr and El-Hadremee read تُنْبِتُ: others, تَنْبُتُ: but ISd says, that, accord. to the former reading, some hold ب, which follows تُنْبِتُ, to be redundant; and others hold that مَا تُنْبُتُ is understood after تُنْبِتُ. Fr holds them to be syn. (TA.) ― -b2- نَبَتَ عَلَىَ حَالَةٍ حَسَنَةٍ He, or it, grew in a good manner, condition, or state. (L.) ― -b3- نَبَتَ, inf. n. نُبُوتٌ, (tropical:) It (a girl's breast) became swelling, prominent, or protuberant. (K.) ― -b4- نَبَتَتِ الأَرْضُ, and ↓ أَنْبَتَت, The land produced, or gave growth to, plants, or herbage. (S, K.)

نبّت
2 نبّت ذ , inf. n. تَنْبِيتٌ, (tropical:) He fed or nourished, or reared or brought up, a child: (S, K:) he nourished a girl, and nursed her up well, hoping that she might profit excellently. (TA.) ― -b2- نَبِّتْ أَجَلَكَ بَيْنَ عَيْنَيْكَ [(tropical:) Plant the term of thy life before (lit. between) thine eyes; i. e., keep it ever before thee]. (S.) ― -b3- نبّت, inf. n. تَنْبِيتٌ, He planted a tree. (M, S, K.) ― -b4- He sowed seed, (M,) or grain. (A.)

انبتهُ
4 انبتهُ ذ , (S, K,) inf. n. اِنْبَاتٌ [for which نَبَاتٌ occurs, as shown below], (TA,) He (God) caused it, or made it, (a plant) to grow, vegetate, or germinate. (S, K.) ― -b2- انبت, inf. n. اِنْبَاْتٌ; for which inf. n. نَبَاتٌ occurs in the Kur, iii. 32; and lxxi. 16; (tropical:) He (God) caused a child to grow. (TA.) ― -b3- See 1. ― -b4- انبت His (a boy's) hair of the pubes grew forth; (S, K;) he having nearly attained the age of puberty. (TA.) He (a boy) became hairy: and in like manner a girl. (Msb.)

5 تَنَبَّتَ see 1.

استنبتهُ
10 استنبتهُ ذ [He endeavoured to make it grow, or vegetate, or germinate]. (TA, art. بلس.) استنبتهُ بالبَذْرِ [He grew it, or raised it, by means of seed], and بِالنَّوَى [by means of date-stones], and بالغَرْسِ [by means of planting]. (Mgh, art. حرث.)

نَبْتٌ
نَبْتٌ ذ and ↓ نَبَاتٌ [properly coll. gen. ns.] are syn., (S, K,) [signifying A plant, a herb: and plants, herbs, or herbage:] whatever God causes to grow, vegetate, or germinate, in the earth: (Lth:) the latter is an inf. n. used as a subst.: (Lth:) or it is a subst. which is used in the place of an inf. n. of أَنْبَتَ: (Fr:) n. un. of the former نَبْتَةٌ; (AHn;) [and of the latter نَبَاتَةٌ of which the pl. نَبَاتَاتٌ is mentioned in the K in this art., and frequently occurs in other works]. ― -b2- أَهْلُ بَيْتٍ وَأَهْلُ نَبْتٍ A people of the highest rank, or nobility, and a people whose property has grown to the most flourishing state by means of their own exertions. (L, from a trad.)

نِبْتَةٌ
نِبْتَةٌ ذ The manner, form, state, or condition, in which a thing grows, or germinates. (L.) ― -b2- اِنَّهُ لَحَسَنُ النِّبْتَةِ Verily he, or it, is of a goodly manner, &c., of growth. (L.)

نَبَاتٌ
نَبَاتٌ ذ : see نَبْتٌ. ― -b2- سُكَّر نَبَات [Sugar-candy; so called in the present day;] an admirable kind of sugar, of which are made pieces resembling crystal, intensely white and lustrous: app. Persian, and post-classical. (MF.)

خَبِيتٌ نَبِيتٌ
خَبِيتٌ نَبِيتٌ ذ Vile, and contemptible, or despicable: (Lh, K:) said of a man, and of a thing. (TA.) In some copies of the K, and in the L, instead of حَقِيرٌ, we read فَقِيرٌ, [accord. to which, the meaning is vile, and poor]. (TA.)

نَبِيتَةٌ
نَبِيتَةٌ ذ sing. of نَبَائِتُ, which latter signifies the ridges that are raised along the edges of rivulets such as are called فُلْجَان (in the CK, فَلْجَان) to retain the water: النبائت being expl. by أَعْضَادُ الفُلْجَانِ: so in the L, &c.: in several copies of the K we read, in the place of اعضاد, اغصان: but this is a mistake. (TA.)

نَابِتٌ كُلِّ شَىْءٍ
نَابِتٌ كُلِّ شَىْءٍ ذ What is fresh, or new, of anything, when it is growing forth small. (TA.)

نَبَتَتْ لَهُمْ نَابِتَةٌ
نَبَتَتْ لَهُمْ نَابِتَةٌ ذ There grew up unto them young offspring, (S, K,) that became conjoined to the old, and increased their number. (TA.) Dim. نُوَيْبِتَةٌ. (L.) ― -b2- اِنَّ بَنِى فُلَانٍ لَنَابِتَةُ شَرٍّ [Verily the sons of such a one are an evil offspring]. (S.) ― -b3- مَا أَحْسَنَ نَابِتَةَ بَنِى فُلَانٍ How good is the manner, condition, or state, in which grow (مَا تَنْبُتُ عَلَيْهِ, see 1,) the camels &c., (أَمْوَال) and children of the sons of such a one! ― -b4- نَابِتَةٌ (TA) and نَوَابِتُ [pl. of the former] (S, K) Inexperienced young men. (S, K.) You say, هٰذَا قَوْلُ النَّابِتَةِ, and النَّوَابِتِ, This is the saying of inexperienced young men. (TA.) ― -b5- النَّوَابِتُ The name of a certain sect who introduced strange innovations in El-Islám. (A, TA.) El-Jáhidh couples them with the رَافِضَة. (MF.)

مَنْبَتٌ
مَنْبَتٌ ذ : see مَنْبِتٌ.

مَنْبِتٌ
مَنْبِتٌ ذ (tropical:) Origin, or race, [from which a man springs;] syn. أَصْلٌ. (L.) So in the phrase اِنَّهُ لَفِى مَنْبِتِ صِدْقٍ (tropical:) Verily he belongs to an excellent race; is of an excellent origin]: and so in the phrase فِى أَكْرَمِ المَنَابِتِ [of the most generous of origins, or races.] (TA.) ― -b2- مَنْبِتٌ A place in which plants, or herbs, grow: (S, K:) dev. from the constant course of speech: analogically it should be ↓ مَنْبَتٌ: (K:) as the aor. of the verb from which it is derived is not يَنْبِتُ, with kesreh: but there are other examples like it; as مَسجِدٌ and مَطْلِعٌ &c.: ↓ مَنْبَتٌ, however, also sometimes occurs. (TA.) [Pl. مَنَابِتُ.]

أَرْضٌ مِنْبَاتٌ
أَرْضٌ مِنْبَاتٌ ذ [Land abounding with plants, or herbage]. (K, voce رَحَبَةٌ, &c.)

مَنْبُوتٌ
مَنْبُوتٌ ذ (contr. to analogy, S, [for مُنْبَتٌ,]) A plant caused to grow, or germinate. (S, K.)

مُتَنَبِّتٌ
مُتَنَبِّتٌ ذ Firmly rooted; syn. مُتَأَصِّلٌ. (TA.)

تَنْبِيتٌ
تَنْبِيتٌ ذ and ↓ تِنْبِيتٌ, (K,) the latter so written, not as being so originally, but for the sake of agreement in sound [with respect to the first and second vowels], (AHei,) a subst., signifying What grows or germinates, of slender (i. e. small, TA,) trees, [or shrubs,] and large: (K:) ex.,
بَيْدَآءُ لَمْ يَنْبُتْ بِهَا تَنْبِيتُ
[A desert in which there grew not aught of shrubs or of large trees]: (TA:) young shoots of palmtrees: (IKtt:) the prickles and branches that are cut off from a palm-tree, to lighten it. (AHn, as from 'Eesa Ibn-'Omar.) ― -b2- Pieces of the hump of a camel. (L.)

تِنْبِيثٌ
تِنْبِيثٌ ذ : see تَنْبِيثٌ.

يَنْبُوتٌ
يَنْبُوتٌ ذ [coll. gen. n.] A certain species of trees: (S:) poppy-plants; syn. شَجَرُ الخَشْخَاش: and other trees of a large kind: or the trees called خرّوب [see below]: (K:) or a kind of thorny trees, having branches and leaves, with a fruit of the kind called جِرْو, i. e., round; called in 'Omán غاف: n. un. with ة: AHn says that there are two species of ينبوت; one of these is a kind of thorny and short trees, also called خَرُّوب [q. v.] having a fruit resembling a bubble, in which are red grains, having an astringent effect upon the bowels, used as a medicine; the other species is a large species of trees: ISd says, An Arab of the desert, of the tribe of Rabeea, described to me the ينبوتة as [a tree] resembling a large apple-tree, the leaves of which are smaller than those of the apple, having a fruit smaller than the زُعْرُور, intensely black and intensely sweet, with grains, or stones, which are put into scales, or balances: [evidently meaning the carob, or locust-tree, (see خَرُّوب,) whence our term “ carob, ” applied to a small weight, the twenty-fourth part of a grain]. (L [See غَافٌ and فُرْفُورٌ].)

### Türkçe

**نَبَتَ**
1 **نَبَتَ** ذ , (S, M, K,) muzâri‘i **نَبُتَ** , mastar ismi **نَبْتٌ** ve **نَبَاتٌ**; [ki bu iki isim, isim olarak kullanılmışlar diye zikredilmiş olarak görülür;] ve ↓ **تنبّت**; (M;) ve ↓ **انبت**; (Fr, S, K;) [ki bu sonuncuya dair aşağıya bak;] O (bir şey, M, yahut baklagil [veya başka] bir bitki, S, K,) büyüdü; dışarı çıktı; filizlendi; bitkisel olarak gelişti; yahut çimlendi. (S, M, K.) As bu mânada ↓ **انبت**’i caiz görmez; fakat AO onu caiz görür, Zuheyr’in sözlerini delil getirerek: **البَقْلُ** ↓ **حَتَّى اِذَا أَنْبَتَ** [Baklagiller, ne vakit büyüdü ise, o vakte kadar]. **نَبَتَ** ve ↓ **أَنْبَتَ**, **مَطَرَتِ السَّمآءُ** ve **أَمْطَرَت** gibidir denilmiştir. Kur’ân’da, xxiii. 20’de, İbn-Ketheer, Aboo-’Amr ve El-Hadremee **تُنْبِتُ** okurlar: diğerleri, **تَنْبُتُ**: fakat ISd der ki, birinci kıraate göre, bazıları **تُنْبِتُ**’den sonra gelen ب’nin زائد olduğunu kabul eder; diğerleri ise **تُنْبِتُ**’den sonra **مَا تُنْبُتُ**’un takdir edildiğini kabul eder. Fr bunları müteradif sayar. (TA.) ― -b2- **نَبَتَ عَلَىَ حَالَةٍ حَسَنَةٍ** O, yahut o şey, iyi bir tarzda, hâlde, yahut durumda büyüdü. (L.) ― -b3- **نَبَتَ**, mastar ismi **نُبُوتٌ**, (mecaz:) O (bir kızın memesi) şişkin, belirgin, yahut çıkıntılı oldu. (K.) ― -b4- **نَبَتَتِ الأَرْضُ**, ve ↓ **أَنْبَتَت**, Arazi bitkiler, yahut otlar çıkardı, yahut bitirdi. (S, K.)

**نبّت**
2 **نبّت** ذ , mastar ismi **تَنْبِيتٌ**, (mecaz:) O, bir çocuğu besledi yahut gıdalandırdı, yahut büyüttü yahut yetiştirdi: (S, K:) bir kızı besledi, ve onu iyice büyüttü; onun pek güzelce fayda vermesini umarak. (TA.) ― -b2- **نَبِّتْ أَجَلَكَ بَيْنَ عَيْنَيْكَ** [(mecaz:) Ömrünün ecelini gözlerinin önüne (lafzen: iki gözünün arasına) dik; yani onu daima önünde tut]. (S.) ― -b3- **نبّت**, mastar ismi **تَنْبِيتٌ**, O bir ağaç dikti. (M, S, K.) ― -b4- O tohum ekti, (M,) yahut hububat ekti. (A.)

**انبتهُ**
4 **انبتهُ** ذ , (S, K,) mastar ismi **اِنْبَاتٌ** [ki bunun yerine, aşağıda gösterildiği üzere, **نَبَاتٌ** vâki olur], (TA,) O (Allah) onu, yahut onu (bir bitkiyi) büyüttü, bitkisel olarak geliştirdi, yahut çimlendirdi. (S, K.) ― -b2- **انبت**, mastar ismi **اِنْبَاْتٌ**; bunun yerine Kur’ân’da, iii. 32; ve lxxi. 16’da mastar ismi **نَبَاتٌ** vâki olur; (mecaz:) O (Allah) bir çocuğu büyüttü. (TA.) ― -b3- 1’e bak. ― -b4- **انبت** Onun (bir oğlanın) kasık kılları çıktı; (S, K;) o, bulûğ yaşına yaklaşmış iken. (TA.) O (bir oğlan) kıllandı: ve aynı şekilde bir kız. (Msb.)

5 **تَنَبَّتَ** 1’e bak.

**استنبتهُ**
10 **استنبتهُ** ذ [O, onu büyütmeye, yahut bitkisel olarak geliştirmeye, yahut çimlendirmeye çalıştı]. (TA, md. **بلس**.) **استنبتهُ بالبَذْرِ** [O, onu tohum vasıtasıyla büyüttü yahut yetiştirdi], ve **بِالنَّوَى** [hurma çekirdekleri vasıtasıyla], ve **بالغَرْسِ** [dikme vasıtasıyla]. (Mgh, md. **حرث**.)

**نَبْتٌ**
**نَبْتٌ** ذ ve ↓ **نَبَاتٌ** [aslında cem‘ cins isimlerdir] müteradiftir, (S, K,) [mânası: Bir bitki, bir ot: ve bitkiler, otlar, yahut otlak:] Allah’ın yerde büyüttüğü, bitkisel olarak geliştirdiği, yahut çimlendirdiği her şey: (Lth:) ikincisi, isim olarak kullanılan bir mastar ismidir: (Lth:) yahut o, **أَنْبَتَ**’ın mastar isminin yerine kullanılan bir isimdir: (Fr:) birincinin tekili **نَبْتَةٌ**’dir; (AHn;) [ve ikincinin tekili **نَبَاتَةٌ**’dir; bunun çoğulu **نَبَاتَاتٌ** K’de bu maddede zikredilmiştir ve başka eserlerde sıkça vâki olur]. ― -b2- **أَهْلُ بَيْتٍ وَأَهْلُ نَبْتٍ** En yüksek mertebenin, yahut asaletin ehli olan bir topluluk; ve malları kendi gayretleriyle en müreffeh hâle büyümüş bir topluluk. (L, bir rivayetten.)

**نِبْتَةٌ**
**نِبْتَةٌ** ذ Bir şeyin büyüdüğü, yahut çimlendiği tarz, şekil, hâl, yahut durum. (L.) ― -b2- **اِنَّهُ لَحَسَنُ النِّبْتَةِ** Şüphesiz o, büyümenin iyi bir tarzı vb. üzeredir. (L.)

**نَبَاتٌ**
**نَبَاتٌ** ذ : **نَبْتٌ**’e bak. ― -b2- **سُكَّر نَبَات** [Günümüzde böyle adlandırılan şekerleme şekeri;] pek güzel bir şeker türü; ondan billûra benzeyen parçalar yapılır; pek beyaz ve parlaktır: görünüşe göre Farsça, ve klasik-sonrası. (MF.)

**خَبِيتٌ نَبِيتٌ**
**خَبِيتٌ نَبِيتٌ** ذ Alçak, ve hakir, yahut aşağılık: (Lh, K:) bir adam hakkında ve bir şey hakkında söylenir. (TA.) K’nin bazı nüshalarında ve L’de, **حَقِيرٌ** yerine **فَقِيرٌ** okuruz; [buna göre mânâ, alçak ve fakirdir]. (TA.)

**نَبِيتَةٌ**
**نَبِيتَةٌ** ذ **نَبَائِتُ**’un tekilidir; bu sonuncu, suyu tutmak için **فُلْجَان** (CK’de, **فَلْجَان**) denilen küçük su arklarının kenarları boyunca yükseltilen sırtlar mânasınadır: **النبائت**’in **أَعْضَادُ الفُلْجَانِ** ile açıklanması böyledir: L’de vb. böyledir: K’nin birkaç nüshasında, **أَعْضَاد** yerine **اغصان** okuruz: fakat bu bir hatadır. (TA.)

**نَابِتٌ كُلِّ شَىْءٍ**
**نَابِتٌ كُلِّ شَىْءٍ** ذ Herhangi bir şeyin, küçük olarak dışarı çıkıp büyürken, taze yahut yeni olanı. (TA.)

**نَبَتَتْ لَهُمْ نَابِتَةٌ**
**نَبَتَتْ لَهُمْ نَابِتَةٌ** ذ Onlara genç bir nesil yetişti, (S, K,) ki yaşlılara katıldı ve sayılarını artırdı. (TA.) Küçültmesi **نُوَيْبِتَةٌ**. (L.) ― -b2- **اِنَّ بَنِى فُلَانٍ لَنَابِتَةُ شَرٍّ** [Şüphesiz falanın oğulları kötü bir nesildir]. (S.) ― -b3- **مَا أَحْسَنَ نَابِتَةَ بَنِى فُلَانٍ** Falanın oğullarının develeri vb. ( **أَمْوَال** ) ve çocukları, üzerinde büyüdükleri ( **مَا تَنْبُتُ عَلَيْهِ**, 1’e bak,) tarz, hâl, yahut durum ne güzeldir! ― -b4- **نَابِتَةٌ** (TA) ve **نَوَابِتُ** [birincinin çoğulu] (S, K) Tecrübesiz gençler. (S, K.) Şöyle dersin: **هٰذَا قَوْلُ النَّابِتَةِ**, ve **النَّوَابِتِ**, Bu, tecrübesiz gençlerin sözüdür. (TA.) ― -b5- **النَّوَابِتُ** İslâm’da garip bid‘atlar ortaya koyan belli bir fırkanın adıdır. (A, TA.) El-Jáhidh onları **رَافِضَة** ile birlikte zikreder. (MF.)

**مَنْبَتٌ**
**مَنْبَتٌ** ذ : **مَنْبِتٌ**’e bak.

**مَنْبِتٌ**
**مَنْبِتٌ** ذ (mecaz:) Menşe, yahut soy, [bir adamın ondan çıktığı;] müteradifi **أَصْلٌ**. (L.) Şu ibarede böyledir: **اِنَّهُ لَفِى مَنْبِتِ صِدْقٍ** (mecaz:) Şüphesiz o, pek seçkin bir soya mensuptur; pek seçkin bir menşedendir]: ve şu ibarede de böyledir: **فِى أَكْرَمِ المَنَابِتِ** [menşelerin yahut soyların en keremlisinde.] (TA.) ― -b2- **مَنْبِتٌ** Bitkilerin yahut otların büyüdüğü yer: (S, K:) sözün sürekli gidişinden türetilmiştir: kıyasen onun ↓ **مَنْبَتٌ** olması gerekir: (K:) zira ondan türetildiği fiilin muzâri‘i kesre ile **يَنْبِتُ** değildir: fakat onun benzeri başka örnekler vardır; **مَسجِدٌ** ve **مَطْلِعٌ** vb. gibi: bununla beraber ↓ **مَنْبَتٌ** de bazen vâki olur. (TA.) [Çoğulu **مَنَابِتُ**.]

**أَرْضٌ مِنْبَاتٌ**
**أَرْضٌ مِنْبَاتٌ** ذ [Bitkisi yahut otu bol arazi]. (K, **رَحَبَةٌ** vb. maddesinde.)

**مَنْبُوتٌ**
**مَنْبُوتٌ** ذ (kıyasa aykırı olarak, S, [**مُنْبَتٌ** yerine,]) Büyütülmüş, yahut çimlendirilmiş bitki. (S, K.)

**مُتَنَبِّتٌ**
**مُتَنَبِّتٌ** ذ Sağlamca kök salmış; müteradifi **مُتَأَصِّلٌ**. (TA.)

**تَنْبِيتٌ**
**تَنْبِيتٌ** ذ ve ↓ **تِنْبِيتٌ**, (K,) ikincisi böyle yazılır; aslında böyle olduğundan değil, fakat [birinci ve ikinci hareke bakımından] ses uyumu için, (AHei,) bir isimdir; mânası: ince (yani küçük, TA,) ağaçlardan [yahut çalılardan] ve büyüklerden, büyüyen yahut çimlenen şey: (K:) örn.,
**بَيْدَآءُ لَمْ يَنْبُتْ بِهَا تَنْبِيتُ**
[İçinde ne çalıdan ne de büyük ağaçlardan hiçbir şey bitmeyen bir çöl]: (TA:) hurma ağaçlarının genç sürgünleri: (IKtt:) hurma ağacından, onu hafifletmek için kesilip atılan dikenler ve dallar. (AHn, ‘Eesa İbn-’Omar’dan olarak.) ― -b2- Devenin hörgücünden parçalar. (L.)

**تِنْبِيثٌ**
**تِنْبِيثٌ** ذ : **تَنْبِيثٌ**’e bak.

**يَنْبُوتٌ**
**يَنْبُوتٌ** ذ [cem‘ cins isim] Belli bir ağaç türü: (S:) haşhaş bitkileri; müteradifi **شَجَرُ الخَشْخَاش**: ve büyük türden başka ağaçlar: yahut **خرّوب** denilen ağaçlar [aşağıya bak]: (K:) yahut dalları ve yaprakları olan dikenli ağaçlardan bir tür; **جِرْو** denilen türden, yani yuvarlak, bir meyvesi vardır; ‘Omân’da **غاف** diye adlandırılır: tekili ة ile: AHn der ki, **ينبوت**’un iki türü vardır; bunlardan biri, dikenli ve kısa ağaçlardan bir türdür; ayrıca **خَرُّوب** [bk.] diye de adlandırılır; içinde kırmızı taneler bulunan, kabarcığa benzeyen bir meyvesi vardır; bağırsaklar üzerinde büzücü etkisi vardır; ilaç olarak kullanılır; diğer tür ise büyük bir ağaç türüdür: ISd der ki, Rabeea kabilesinden bir çöl Arabı bana **ينبوتة**’yi, büyük bir elma ağacına benzeyen [bir ağaç] olarak vasfetti; yaprakları elmanınkinden daha küçüktür; meyvesi **زُعْرُور**’dan daha küçüktür; pek siyah ve pek tatlıdır; içinde taneler yahut çekirdekler vardır; bunlar terazi kefelerine yahut tartılara konur: [açıkça **خَرُّوب**’un, yani keçiboynuzu yahut harnup ağacının kastedilmesi, (bk. **خَرُّوب**,) buradan da “carob” terimimizin, küçük bir ağırlık için, bir tanenin yirmi dördüncü parçası olarak kullanılması]. (L [**غَافٌ** ve **فُرْفُورٌ**’a bak].)
