# نبح — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%A8%D8%AD/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%86%D8%A8%D8%AD/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [نبح](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%A8%D8%AD.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: نبح

نَبَحَ
1 نَبَحَ ذ , aor. نَبِحَ and نَبَحَ , [the former of which, accord. to the Msb, seems to be more common,] inf. n. نَبْحٌ and نَبِيحٌ and نُبَاحٌ and نِبَاحٌ (S, K) and نُبُوحٌ (L,) and تَنْبَاحٌ, (K,) the last having an intensive and frequentative signification, (TA,) He (a dog, S, L, K) barked. (L.) ― -b2- Also, (sometimes, S,) (tropical:) said of a gazelle, (T, S, K,) when he has advanced in years, and his horns have branched forth: (T:) and (tropical:) of a he-goat, (K,) in coupling-time: (L:) and (tropical:) of a serpent; (K;) meaning he uttered a cry, or sound: (L:) also (tropical:) of a hoopoe, (هُدْهُد,) inf. n. نُبَاحٌ, signifying it uttered a harsh cry, by reason of age: (L:) and (tropical:) of a lion, inf. n. نُبَاحٌ, signifying he uttered a cry (L, K) like the barking of a whelp. (Aboo-Kheyreh, L.) ― -b3- نَبَحَهِ الكَلْبُ and نَبَحَ عَلَيْهِ, (T, Msb,) and ↓ نابحهُ, (T,) The dog barked at him. (Msb.) ― -b4- فُلَانٌ لَا يُعْوَى وَلَا يُنْبَحُ (assumed tropical:) [Such a one is not howled at nor barked at]: i. e., by reason of his weakness, no account is taken of him, and neither good nor evil is said to him. (L.) ― -b5- نَبَحَ (tropical:) He (a poet) satirized. (A.) ― -b6- نَبَحَتْنِى كِلَابُكَ (tropical:) Thy revilings reached, or overtook, me. (L.)

3 نَاْبَحَ see 1.

انبحهُ
4 انبحهُ ذ and ↓ استنبحهُ, He made him (a dog) to bark: (S, K:) الكَلْبَ ↓ استنبح he excited, or induced, the dog to bark: said of man when, having lost his way, he imitates the bark of that animal, in order that a dog may hear him, and, imagining him to be a dog, may bark, and so guide him. (L.) Said also of a guest, [or one who would be a guest, and who desires to guide himself to a place of entertainment]. (A.) [See an ex. cited, from the poet El-Akhtal, voce اِرْدَبٌّ.]

10 اِسْتَنْبَحَ see 4.

نُبُوحٌ
نُبُوحٌ ذ (tropical:) The clamour, confused noise, or mixture of voices, of a tribe, (S,) or of a people, (K,) and the barkings of their dogs, (S, K,) and the cries of their other animals. (A.) ― -b2- Subsequently put in the place of (tropical:) Multitude, and might, or power: (S:) and signifying (tropical:) a numerous assembly. (K.) El-Akhtal says,
اِنَّ العَرَارَةَ وَالنُّبُوحَ لِدَارِمٍ

 [Verily strength, or eminence, or lordship, and multitude, and might, or power, belong to Dárim]. (S.)

نَبَّاحٌ
نَبَّاحٌ ذ A dog that barks much. (A.) ― -b2- نَبَّاحٌ A man (L) having a vehement, or loud, voice. (L, K.) ― -b3- ↓ نُبَّاحٌ, with dammeh, (K,) or نَبَّاحٌ (as in the L) (tropical:) A hoopoe (هُدْهُد) that cooes (يُقَرْقِر) much. (IAar, K.) ― -b4- نَبَّاحٌ (tropical:) A gazelle that cries much, or often: (IAar:) and ↓ نَبْحَآءُ the same applied to the female. (AA, K.) -A2- نَبَّاحٌ White, small [shells such as are called] صَدَف: (TA:) small, white [shells such as are called] مَنَاقِف, of Mekkeh, (T, K, TA,) i. e. brought from Mekkeh: (TA:) put into [necklaces such as are called] قَلَائِد (K, TA) and وُشُح, and used for repelling the [evil] eye: (TA:) n. un. with ة. (K.)

نُبَّاحٌ
نُبَّاحٌ ذ : see نَبَّاحٌ.

نُبَاحِىٌّ
نُبَاحِىٌّ ذ A dog having a loud bark. (Lh.)

كَلْبٌ نَابِحٌ
كَلْبٌ نَابِحٌ ذ A barking dog: pl. كِلَابٌ نَوَابِحُ, and نُبَّحٌ, and نُبُوحٌ. (L.)

نَبْحَآءُ
نَبْحَآءُ ذ : see نَبَّاحٌ.

رَجُلٌ مَنْبُوحٌ
رَجُلٌ مَنْبُوحٌ ذ A man likened to a dog. (L.) ― -b2- (tropical:) A man reviled. (L.)

### Türkçe

نَبَحَ
1 **نَبَحَ** ذ , muzâri‘ı **نَبِحَ** ve **نَبَحَ** , [bunların ilki, Msb’ye göre, daha yaygın görünüyor,] mastarı **نَبْحٌ** ve **نَبِيحٌ** ve **نُبَاحٌ** ve **نِبَاحٌ** (S, K) ve **نُبُوحٌ** (L,) ve **تَنْبَاحٌ**, (K,) sonuncusu şiddet ve çokluk bildiren bir anlam taşıyarak, (TA,) O (bir köpek, S, L, K) havladı. (L.) ― -b2- Ayrıca, (bazen, S,) (mecaz:) bir ceylan hakkında söylenir, (T, S, K,) yaşlandığında ve boynuzları dallanıp çıktığında: (T:) ve (mecaz:) bir teke hakkında, (K,) çiftleşme vaktinde: (L:) ve (mecaz:) bir yılan hakkında; (K;) yani bir çığlık, yahut ses çıkardı: (L:) ayrıca (mecaz:) bir ibibik hakkında, (**هُدْهُد,**) mastarı **نُبَاحٌ**, yani yaşlılık sebebiyle sert bir çığlık çıkardı: (L:) ve (mecaz:) bir aslan hakkında, mastarı **نُبَاحٌ**, yani bir yavru köpeğin havlaması gibi bir çığlık çıkardı. (L, K) (Aboo-Kheyreh, L.) ― -b3- **نَبَحَهِ الكَلْبُ** ve **نَبَحَ عَلَيْهِ**, (T, Msb,) ve ↓ **نابحهُ**, (T,) Köpek ona havladı. (Msb.) ― -b4- **فُلَانٌ لَا يُعْوَى وَلَا يُنْبَحُ** (varsayılan mecaz:) [Böyle birine ne ulunur ne de havlanır]: yani zayıflığı sebebiyle ona itibar edilmez ve ona ne iyi ne de kötü söylenir. (L.) ― -b5- **نَبَحَ** (mecaz:) O (bir şair) hicvetti. (A.) ― -b6- **نَبَحَتْنِى كِلَابُكَ** (mecaz:) Senin sövmelerin bana ulaştı, yahut bana erişti. (L.)

3 **نَاْبَحَ** bkz. 1.

انبحهُ
4 **انبحهُ** ذ ve ↓ **استنبحهُ**, O, onu (bir köpeği) havlattı: (S, K:) **الكَلْبَ** ↓ **استنبح**: köpeği havlamaya kışkırttı, yahut havlamaya sevk etti: insan hakkında söylenir; yolunu kaybettiğinde, bir köpeğin kendisini işitmesi ve onu köpek sanarak havlaması ve böylece ona yol göstermesi için, o hayvanın havlamasını taklit eder. (L.) Ayrıca bir misafir hakkında da söylenir, [yahut misafir olmak isteyen ve kendisini bir ağırlama yerine yöneltmeyi isteyen kimse hakkında]. (A.) [Şair El-Akhtal’dan, **اِرْدَبٌّ** maddesinde zikredilen bir örneğe bkz.]

10 **اِسْتَنْبَحَ** bkz. 4.

نُبُوحٌ
**نُبُوحٌ** ذ (mecaz:) bir kabilenin, (S,) yahut bir halkın, (K,) gürültüsü, karışık sesi, yahut seslerin karışımı, (S, K,) ve köpeklerinin havlamaları, (S, K,) ve diğer hayvanlarının çığlıkları. (A.) ― -b2- Sonradan (mecaz:) çokluk ve kuvvet, yahut güç yerine konmuştur: (S:) ve (mecaz:) kalabalık bir topluluk anlamında. (K.) El-Akhtal der ki,
اِنَّ العَرَارَةَ وَالنُّبُوحَ لِدَارِمٍ

 [Şüphesiz **العَرَارَةَ** ve **النُّبُوحَ** Dârim’indir]. (S.)

نَبَّاحٌ
**نَبَّاحٌ** ذ Çok havlayan bir köpek. (A.) ― -b2- **نَبَّاحٌ** Şiddetli, yahut yüksek sesli bir sese sahip bir adam. (L) (L, K.) ― -b3- ↓ **نُبَّاحٌ**, damme ile, (K,) yahut **نَبَّاحٌ** (L’de olduğu gibi) (mecaz:) çok **يُقَرْقِر** eden bir ibibik (**هُدْهُد**). (IAar, K.) ― -b4- **نَبَّاحٌ** (mecaz:) çok, yahut sıkça bağıran bir ceylan: (IAar:) ve ↓ **نَبْحَآءُ** dişiye uygulanınca bunun aynısı. (AA, K.) -A2- **نَبَّاحٌ** Beyaz, küçük **صَدَف** [denilen] kabuklar: (TA:) Mekke’nin küçük, beyaz **مَنَاقِف** [denilen] kabukları, (T, K, TA,) yani Mekke’den getirilen: (TA:) **قَلَائِد** (K, TA) ve **وُشُح** [denilen] şeylerin içine konur ve [kötü] gözü defetmek için kullanılır: (TA:) tekili ة ile. (K.)

نُبَّاحٌ
**نُبَّاحٌ** ذ : bkz. **نَبَّاحٌ**.

نُبَاحِىٌّ
**نُبَاحِىٌّ** ذ Yüksek havlaması olan bir köpek. (Lh.)

كَلْبٌ نَابِحٌ
**كَلْبٌ نَابِحٌ** ذ Havlayan bir köpek: çoğulu **كِلَابٌ نَوَابِحُ**, ve **نُبَّحٌ**, ve **نُبُوحٌ**. (L.)

نَبْحَآءُ
**نَبْحَآءُ** ذ : bkz. **نَبَّاحٌ**.

رَجُلٌ مَنْبُوحٌ
**رَجُلٌ مَنْبُوحٌ** ذ Köpeğe benzetilen bir adam. (L.) ― -b2- (mecaz:) Sövgüye uğramış bir adam. (L.)
