# نبذ — Müfredât

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%A8%D8%B0/sozluk/mufredat
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%86%D8%A8%D8%B0/entries/mufredat

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [نبذ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%A8%D8%B0.md)
- Müfredât: Râgıb el-İsfahânî · 11. yy

## Madde başı: نبذ

- النبذ: إلقاء الشيء وطرحه لقلة الاعتداد به، ولذلك يقال: نبذته نبذ النعل الخلق، قال تعالى: ﴿لينبذن في الحطمة﴾ [الهمزة/4]، ﴿فنبذوه وراء ظهورهم﴾ [آل عمران/187] لقلة اعتدادهم به، وقال: ﴿نبذه فريق منهم﴾ [البقرة/100] أي: طرحوه لقلة اعتدادهم به، وقال: ﴿فأخذناه وجنوده فنبذناهم في اليم﴾ [القصص/40]، ﴿فنبذناه بالعراء﴾ [الصافات/145]، ﴿لنبذ بالعراء﴾ [القلم/ 49]، وقوله: ﴿فانبذ إليهم على سواء﴾ [الأنفال/58] فمعناه: ألق إليهم السلم، واستعمال النبذ في ذلك كاستعمال الإلقاء كقوله: ﴿فألقوا إليهم القول إنكم لكاذبون﴾ [النحل/86]، ﴿وألقوا إلى الله يومئذ السلم﴾ [النحل/87] تنبيها أن لا يؤكد العقد معهم بل حقهم أن يطرح ذلك إليهم طرحا مستحثا به على سبيل المجاملة، وأن يراعيهم حسب مراعاتهم له، ويعاهدهم على قدر ما عاهدوه، وانتبذ فلان: اعتزل اعتزال من لا يقل مبالاته بنفسه فيما بين الناس. قال تعالى: ﴿فحملته فانتبذت به مكانا قصيا﴾ [مريم/22] وقعد نبذة ونبذة. أي: ناحية معتزلة، وصبي منبوذ ونبيذ كقولك: ملقوط ولقيط، لكن يقال: منبوذ اعتبارا بمن طرحه، وملقوط ولقيط اعتبارا بمن تناوله، والنبيذ: التمر والزبيب الملقى مع الماء في الإناء، ثم صار اسما للشراب المخصوص.

### Türkçe

- **النبذ**: bir şeyi, ona az itibar edilmesinden dolayı atmak ve fırlatmak; bundan dolayı denir ki: **نبذته نبذ النعل الخلق** (onu, eski ayakkabıyı atar gibi attım). Yüce Allah dedi: ﴿**لينبذن في الحطمة**﴾ [الهمزة/4]، ﴿**فنبذوه وراء ظهورهم**﴾ [آل عمران/187] ona az itibar etmelerinden dolayı. Ve dedi: ﴿**نبذه فريق منهم**﴾ [البقرة/100] yani: ona az itibar etmelerinden dolayı onu attılar. Ve dedi: ﴿**فأخذناه وجنوده فنبذناهم في اليم**﴾ [القصص/40]، ﴿**فنبذناه بالعراء**﴾ [الصافات/145]، ﴿**لنبذ بالعراء**﴾ [القلم/ 49]. Ve O’nun sözü: ﴿**فانبذ إليهم على سواء**﴾ [الأنفال/58]; bunun manası: onlara barışı at (sun). Ve **النبذ**’ün bunda kullanımı, ﴿**فألقوا إليهم القول إنكم لكاذبون**﴾ [النحل/86]، ﴿**وألقوا إلى الله يومئذ السلم**﴾ [النحل/87] sözü gibi **الإلقاء**’ın kullanımı gibidir; (bu) onlarla akdi pekiştirmemeye, bilakis onların hakkının, bunu onlara, nezaket yoluyla kendisiyle (onları) teşvik eden bir atışla atmak olduğuna; ve ona gösterdikleri gözetmeye göre onları gözetmesine, onlarla, kendisiyle ahitleştikleri kadar ahitleşmesine dikkat çekmek içindir. Ve **انتبذ** falan: insanlar arasında, kendisi hakkında kayıtsızlığı az olmayan kimsenin uzaklaşması gibi bir uzaklaşma ile uzaklaştı. Yüce Allah dedi: ﴿**فحملته فانتبذت به مكانا قصيا**﴾ [مريم/22]. Ve **نبذة** ve **نبذة** oturdu; yani: uzaklaşılmış bir taraf. Ve **صبي منبوذ** ve **نبيذ**; senin “**ملقوط** ve **لقيط**” demen gibi; ancak **منبوذ** denir, onu atan kimse itibarıyla; **ملقوط** ve **لقيط** ise onu alan kimse itibarıyla. Ve **النبيذ**: kapta su ile birlikte atılmış hurma ve kuru üzüm; sonra, özel içeceğin adı oldu.
