# نتف — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%AA%D9%81/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%86%D8%AA%D9%81/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [نتف](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%AA%D9%81.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: نتف

نتَفه يَنْتِفه نتفاً ونَتَّفه فانتَتَف وتنَتَّف وتَناتف ونتَّفْت الشٍّعور، شُدّد للكثرة، والنَّتْفُ: نزع الشعر وما أَشبهه. والنُّتاف والنُّتافة: ما انتَتَف وسقط من الشيء المنتوف. ونُتافةُ الإبط: ما نُتف منه. والمِنْتاف: ما نُتِف به. وحكي عن ثعلب: أَنْتَفَ الكَلأُ أَمكن أَن يُنْتَف. والنُّتْفة: ما نَتَفْته بأَصابعك من نبت أَو غيره، والجمع النُّتَف. ورجل نُتَفة، مثال هُمَزة: يَنْتِف من العلم شيئاً ولا يَسْتَقْصِيه. وكان أَبو عبيدة إذا ذُكِر الأَصمعي قال: ذلك رجل نُتَفة؛ قال اَبو منصور: أَراد أَنه لم يستقْصِ كلام العرب إنما حفظ الوَخْز والخَطيئة منه. قال: وسمعت العرب تقول: هذا رجل مِنْتاف إذا كان غير وَساعٍ، يقارب خَطْوه إذا مشى، والبعير إذا كان كذلك كان غير وَطِيء. والنَّتَفُ: ما يتَقَلَّع من الإكلِيل الذي حَوالَي الظفر.

### Türkçe

**نتَفه**: onu yoldu; **يَنْتِفه**: onu yoluyor; **نتفاً**: yolma( olarak); ve **نَتَّفه**: onu çokça yoldu; böylece **فانتَتَف**: o (şey) yolundu; ve **وتنَتَّف**: o (şey) yolunur oldu; ve **وتَناتف**: o (şey) yolunup durdu; ve **ونتَّفْت الشٍّعور**: kılları/saçları çokça yolup durdum; çokluk için şeddeli kılındı. Ve **النَّتْفُ**: kılı ve ona benzer şeyi çekip çıkarma. Ve **النُّتاف** ve **النُّتافة**: yolunan şeyden yolunup düşen şey. Ve **ونُتافةُ الإبط**: ondan yolunan şey. Ve **والمِنْتاف**: onunla yolunan şey. Ve Sa‘leb’den hikâye edildi: **أَنْتَفَ الكَلأُ**: (ot) yolunabilir oldu; **أَمكن أَن يُنْتَف**: yolunması mümkün oldu. Ve **النُّتْفة**: bitkiden yahut başkasından parmaklarınla yolduğun şey; çoğulu **النُّتَف**. Ve **ورجل نُتَفة، مثال هُمَزة**: ilimden bir şeyler yolup alan, fakat onu sonuna kadar araştırmayan adam. Ebû Ubeyde, el-Asma‘î anıldığında derdi ki: bu, **رجل نُتَفة** olan bir adamdır. Ebû Mansûr dedi ki: onunla, Arapların sözünü sonuna kadar araştırmadığını; ancak ondan **الوَخْز** ve **الخَطيئة**’yi ezberlediğini kastetti. Dedi ki: Arapların şöyle dediğini işittim: yürüdüğünde geniş adımlı olmayıp adımını yaklaştıran kimseye **رجل مِنْتاف** denir; deve de böyle olursa yumuşak tabanlı olmayan olur. Ve **النَّتَفُ**: tırnak çevresindeki **الإكلِيل**’den kopup çıkan şey.
