# نثط — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%AB%D8%B7/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%86%D8%AB%D8%B7/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [نثط](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%AB%D8%B7.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: نثط

النَّثْطُ: خُروج النباتِ والكمأَةِ من الأَرض. والنَّثْطُ: النباتُ نفسُه حين يَصْدَعُ الأَرض ويظهر. والنثْطُ: غَمْزُك الشيء بيدك، وقد نَثَطَه بيده: غَمزَه، وفي الحديث: كانت الأَرض تَمُوجُ تَمِيدُ (* قوله
«تموج تميد» كذا في الأصل، وهو في النهاية بدون تموج.) فوق الماء فنَثَطها اللّهُ بالجِبالِ فصارت لها أَوتاداً. وفي الحديث أَيضاً: كانت الأَرض هِفّاً على الماء فنَثَطَها اللّه بالجِبال أَي أَثْبَتَها وثَقَّلَها. والنثطُ: غمزُك الشيء حتى يثبُت. ونثَط الشيءُ نُثُوطاً: سكن، ونَثَطْته: سكَّنته. ابن الأَعرابي: النثْطُ التَّثقِيلُ؛ ومنه خبر كعب: أَن اللّه عزّ وجلّ لما مَدَّ الأَرض مادت فثَنَطها بالجبال أَي شَقّها فصارت كالأَوتاد لها، ونثطها بالآكام فصارت كالمُثْقِلات لها. قال الأَزهري: فرق ابن الأَعرابي بين الثَّنْط والنثْطِ، فجعل الثَّنْط شَقّاً، وجعل الثَّنْط إِثقالاً، قال: وهما حرفان غريبان، قال: ولا أَدري أعرابيان أَم دخيلان.

### Türkçe

**النَّثْطُ**: bitkinin ve **الكمأَةِ**’nin yerden çıkması. Ve **النَّثْطُ**:
yer yarılıp göründüğü vakit bizzat bitkinin kendisi. Ve **النثْطُ**: bir şeyi elinle sıkıp bastırmandır; ve onu eliyle **نَثَطَه**: onu sıktı, bastırdı. Ve hadiste: yer suyun üstünde **تَمُوجُ تَمِيدُ**
(* onun sözü
«تموج تميد» asılda böyledir; o ise **النهاية**’de **تموج** olmaksızın’dır.) dalgalanır, sallanır idi; sonra Allah onu dağlarla **نَثَطها**
ve ona kazıklar oldular. Ve hadiste ayrıca: yer su üzerinde **هِفّاً** idi; sonra Allah onu dağlarla **نَثَطَها** yani onu sabitledi ve ağırlaştırdı.
Ve **النثطُ**: bir şeyi sabit oluncaya kadar sıkıp bastırmandır. Ve şey **نثَط** **نُثُوطاً**: sakinleşti; ve onu **نَثَطْته**: onu sakinleştirdim. İbnü’l-A‘râbî: **النثْطُ** ağırlaştırmadır; ve ondan Ka‘b’ın haberi: Allah عزّ وجلّ yeri uzatınca sallandı; sonra onu dağlarla **فثَنَطها** yani onu yardı; böylece ona kazıklar gibi oldular; ve onu tepelerle **ونثطها**; böylece ona ağırlıklar gibi oldular. el-Ezherî dedi: İbnü’l-A‘râbî **الثَّنْط** ile **النثْطِ** arasında ayırdı; böylece **الثَّنْط**’ı bir yarma kıldı, ve **الثَّنْط**’ı bir ağırlaştırma kıldı; dedi ki: ve onlar iki garip harftir; dedi ki: ve ben bilmem, Arapça mıdırlar yoksa yabancı mıdırlar.
