# نجذ — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%AC%D8%B0/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%86%D8%AC%D8%B0/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [نجذ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%AC%D8%B0.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: نجذ

الناجِذُ: آخرُ الأضراسِ، وللإنسان أربعة نواجذَ في أقصى الأسنانِ بعد الارحاء، ويسمَّى ضِرْسَ الحُلُمِ، لأنه ينبت بعد البلوغ وكمال العقل. يقال: ضَحِكَ حتَّى بَدَتْ نواجذُه، إذا استغرب فيه. وقد تكون النواجذُ للفرس. ورجلٌ مُنَجَّذٌ: مجرَّبٌ أحكمتهُ الأمور. وقال الشاعر سحيم بن وثيل:
أخو خَمسينَ مُجْتَمعٌ أشدِّيونَجَّذَني مُداوَرَةُ الشُؤونِ

### Türkçe

**الناجِذُ**: azı dişlerinin sonuncusu; insanda, **الارحاء**’dan sonra dişlerin en uç kısmında dört **نواجذَ** vardır; ve **ضِرْسَ الحُلُمِ** diye adlandırılır; çünkü ergenlikten ve aklın kemale ermesinden sonra biter. Denir ki: “Güldü, ta ki **نواجذُه** göründü”; onda hayret ettiğinde. **النواجذُ** at için de olabilir. Ve **مُنَجَّذٌ** adam: tecrübeli; işler onu sağlamlaştırmıştır. Şair Suhaym b. Vethîl dedi ki:
أخو خَمسينَ مُجْتَمعٌ أشدِّيونَجَّذَني مُداوَرَةُ الشُؤونِ
