# نحر — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%AD%D8%B1/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%86%D8%AD%D8%B1/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [نحر](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%AD%D8%B1.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: نحر

نَحَرَ
1 نَحَرَ ذ , (A, Msb, K,) aor. نَحَرَ , (Msb, K,) inf. n. نَحْرٌ (S, Msb, K) and مَنْحَرٌ (Msb) and تَنْحَارٌ [an intensive form], (K,) He stabbed, or stuck, (A, K,) a camel, (A, TA,) or a beast, (Msb,) [but generally the former,] in his نَحْر, (A,) or in his مَنْحَر, (TA,) where the windpipe (حُلْقُوم) commences in the uppermost part of the breast; (K, TA;) [i. e., in the لَبَّة; for] نَحْرٌ in the لَبَّة is like ذَبْحٌ in the throat. (S.) [Hence,] يَوْمٌ النَّحْرِ [The day of the stabbing of the camels &c.]; (K;) and عِيدُ النَّحْرِ [the festival of the stabbing of the camels &c.]; (Msb;) the tenth of [the month] Dhu-l-Hijjeh; (K;) because then the camels and cows and bulls brought as offerings to Mekkeh, for sacrifice, are stabbed. (TA.) ― -b2- He slew. (TA.) ― -b3- نَحَرَهُ, aor. and inf. ns. as above, He hit, or hurt, his نَحْر. (K.) You say نَحَرْتُ الرَّجُلَ I hit, or hurt, the نَحْر of the man. (S.) -A2- [Hence,] نَحَرَ الأُمُورَ عِلْمًا (tropical:) [He mastered affairs, or the affairs, by knowledge, or science]: (A): he knew affairs soundly, or thoroughly. (Har, 2nd ed. of Paris, p. 95, Com.) And يَنْحَرُ العِلْمَ نَحْرًا (tropical:) [He masters knowledge, or science, indeed]. (A, K.) Jereer was asked respecting the Islلmee poets, and answered, نَبْعَةُ الشُّعَرَآءِ لِلْفَرَزْدَقِ [meaning, “ The bow, ” or “ the arrow, of the poets belongs to El-Farezdak; ” applying the term نبعة in this manner because bows and arrows were made of the tree called نَبْع]: so it was said, “ Then what hast thou left for thyself? ” and he answered, أَنَا نَحَرْتُ الشِّعْرَ نَحْرًا (tropical:) [I have mastered poetry indeed]. (A.) You say also, نَحَرْتُ الشَّىْءَ عِلْمًا (assumed tropical:) I knew the thing thoroughly, or superlatively well; as also قَتَلْتُهُ عِلْمًا. (Bd in iv. 156.) -A3- [Hence also,] نَحَرَ الصَّلَاةَ (tropical:) He performed, or recited, the prayer in the first part of its time. (TA.) ― -b2- نَحَرَهُمُ اللّٰهُ, occurring in a trad., may mean either (assumed tropical:) May God hasten to do them good, or may God slay them. (IAth.) -A4- [Hence also,] نَحَرْتُ الرَّجُلَ, (S, A,) inf. n. نَحْرٌ, (A,) (tropical:) I became opposite to the man; syn. صِرْتُ فِى نَحْرِهِ; (S;) I faced, or fronted, him; syn. قَابَلْتُهُ. (A, TA.) And نَحَرَ الدَّارُ الدَّارَ, [or نَحَرَت,] (K,) aor. نَحَرَ , (TA,) (tropical:) The house faced, or fronted, the house; (K, TA;) as also ↓ نَاحَرَت. (TA.) And دِيَارُهُمْ تَنْحَرُ الطَّرِيقَ (tropical:) Their houses face, or front, the road. (A.) [See also 6.] And Abu-lGheyth says, that the last night of the month, with its day, is called النَّحِيرَةُ for this reason, لِأَنَّهَا تَنْحَرُ الشَّهْرَ الَّذِى بَعْدَهَا, i. e., Because it becomes opposite to the month that is after it: or because it reaches the first part of the month that is after it. (S.)

3 نَاْحَرَ see 1, near the end.

تَنَاحَرُوا فِى القِتَالِ
6 تَنَاحَرُوا فِى القِتَالِ ذ (S, TA) They stabbed one another in the نَحْر, or slew one another, in fight. Here the verb is used in its proper sense. (TA.) ― -b2- [Hence,] تَنَاحَرَ القَوْمُ عَلَى الأَمْرِ, (A, K,) and عَلَيْهِ ↓ انتحروا, (S, A, K,) (tropical:) The people were mutually niggardly, or tenacious, or avaricious, of the thing, (S, A, K,) so that they almost slew one another. (K, * TA.) -A2- الدَّارَانِ تَتَنَاحَرَانِ (tropical:) The two houses face, or front, each other. (K.) [The like is also said in the A.] Fr. says, I have heard some of the Arabs say مَنَازِلُهُمْ تَنَاحَرُ, [for تَتَنَاحَرُ,] (tropical:) Their places of abode face, or front, one another; this is opposite to this. (TA.)

انتحر
8 انتحر ذ He (a man, S) stabbed himself in the نَحْر, (S,) or slew himself. (K.) It is said in a proverb, سُرِقَ السَّارِقُ فَانْتَحَرَ [The robber was robbed, and in consequence slew himself]: (S:) or سَرَقَ السَّارِقُ فَانْتَحَرَ [app. meaning, (tropical:) The robber robbed, and so occasioned his own slaughter: for it is said that the verb is here used tropically]. (TA; and so in a copy of the S, and of the A.) [The former reading, which I prefer, is given in Freytag's Arab. Prov, q. v., vol. i. p. 618.] ― -b2- (tropical:) It (a cloud) burst with much water. (A.) -A2- See also 6.

النَّحْرُ
النَّحْرُ ذ , (S, Msb,) or نَحْرُ الصَّدْرِ, (A, K,) The uppermost part of the breast, or chest; (A, K;) as also ↓ المُنْحُورُ: (Sb, IB, K:) or the place of the collar or necklace: (A, K:) or that part of the breast or chest which is the place of the collar or necklace; (S, Msb;) so accord. to A'Obeyd: (TA, art. ترب:) which is also called ↓ المَنْحَرُ: (S:) or the breast or bosom or chest itself: (TA:) or النُّحُورُ, the pl., is also applied to the breasts or chests: (Msb:) and النَّحْرُ, (A,) or ↓ المَنْحَرُ, (S, A, Msb, K, TA,) also signifies the part in which a camel is stabbed, or stuck; (A, TA; where the windpipe (حُلْقُوم) commences, in the uppermost part of the breast: (TA:) or the place where the هَدْى [or animal brought as an offering to Mekkeh or to the Kaabeh or to the Haram, such as a camel, cow, bull, sheep, or goat, to be sacrificed,] &c., is stabbed, or stuck: (S, K:) or the place, in the throat, where a beast is stabbed, or stuck: (Msb:) نَحْرٌ is masc., (Lh, K,) only: (Lh:) [or sometimes fem.: see an ex., voce تَرِبَ:] its pl. is نُحُورٌ, (A, Msb, K,) only: (TA:) and the pl. of ↓ مَنْحَرٌ is مَنَاحِرُ. (A.) -A2- نَحْرٌ also signifies (tropical:) The first, the first part, or the commencement, of the day; (S, K;) and of the month, (K,) as also ↓ نَاحِرٌ; (TA;) and of the ظَهِيرَة, which is when the sun has reached its highest point, [especially in summer,] as though it had reached the نَحْرٌ, as also ↓ نَاحِرَةٌ: (TA:) pl. نُحُورٌ. (K.) You say جَآءَ فِى نَحْرِ النَّهَارِ, &c., (tropical:) He came in the first part of the day, &c. (TA.) See also نَحِيرَةٌ. -A3- Also, قَعَدَ فُلَانٌ فِى نَحْرِ فُلَانٍ (tropical:) Such a one sat in front of such a one; facing him; opposite to him. (A.) And صَارَ فِى نَحْرِهِ [(tropical:) He, or it, became in front of, or opposite to, him, or it]. (S.) And هٰذَا بِنَحْرِ هٰذَا (tropical:) This is in front of, facing, or opposite to, this. (Fr, TA.)

نِحْرٌ
نِحْرٌ ذ : see نِحْرِيرٌ.

لَقِيتُهُ صَحْرَةً بَحْرَةً نَحْرَةً
لَقِيتُهُ صَحْرَةً بَحْرَةً نَحْرَةً ذ , with tenween, (assumed tropical:) I met him in open view. (Sgh, K.) See بَحْرَة and صَحْرَة.

نِحْرِيرٌ
نِحْرِيرٌ ذ (S, A, K) and ↓ نِحْرٌ (K) (tropical:) Soundly, or thoroughly, learned; (S;) or skilled or skilful, intelligent, experienced, (A, K, TA,) or, as some say, (TA,) sound in what he does, skilful and intelligent, knowing and skilful in everything: because he masters (يَنْحَرُ) knowledge or science: (A, K, TA:) pl. of the former, نَحَارِيرُ. (A.)

نَحِيرٌ
نَحِيرٌ ذ A camel [or other beast] stabbed, or stuck, (K. TA,) in the مَنْحَر, (TA,) where the windpipe (حُلْقُوم) commences, in the uppermost part of the breast; (K, TA;) and ↓ مَنْحُورٌ signifies [the same: and] slaughtered: (TA:) the former is masc. and fem., and the fem. is also نَحِيرَةٌ: (TA:) pl. of نحير, (K,) and of نحيرة, (TA,) نَحْرَى and نُحَرَآءُ and نَحَائِرُ. (K, TA.) ― -b2- (tropical:) A son devoted to be sacrificed: of the measure فَعِيلٌ in the sense of the measure مَفْعُولٌ. (Mgh.) -A2- ↓ النَّحِيرَةُ (tropical:) The first day of the month; [as also, app., الشَّهْرِ ↓ نَحْرُ, and ↓ نَاحِرَتُهُ, and ↓ نَحِيرَتُهُ:] or the last thereof; (K;) as also ↓ النَّاحِرُ: (TA:) or the last night thereof; (S, K;) as also النَّحِيرٌ: (K:) or the last night thereof with its day [i. e. the day immediately following]; as also ↓ النَّاحِرَةُ; because it becomes opposite to that which is next after it, or because it reaches to the first part thereof [or of the following month]: (Abu-l-Gheyth, S:) pl. نَوَاحِرُ (S, K) and نَاحِرَاتٌ, (K,) both extr. [as pls. of نَحِيرَةٌ, but reg. as pls. of نَاحِرَةٌ], (TA,) [and app. نَحَائِرُ, being agreeable with rule as pl. of نَحِيرَةٌ: or] نَحَائِرُ الشَّهْرِ signifies i. q. نُحُورُهُ: see نَحْرٌ. (TA.) You say also جَآءَ فِى نَحْرِ الشَّهْرِ, and نَاحِرَتِهِ, and نَحِيرَتِهِ, (tropical:) [app. signifying He came on the first day of the month.] And مَا أَرَاهُ اِلَّا فِى نُحُورِ الشُّهُورِ, and نَوَاحِرِهَا, and نَحَائِرِهَا, (tropical:) [app., I see him not save on the first days of the months.] (A.)

نَحِيرَةٌ
نَحِيرَةٌ ذ : see نَحِيرٌ.

نَحَّارٌ
نَحَّارٌ ذ : see مِنْحَارٌ.

نَاحرٌ
نَاحرٌ ذ and نَاحِرَةٌ: see نَحْرٌ and نَحِيرٌ. -A2- نَوَاحِرُ الأَرْضِ, [pl. of نَاحِرَةٌ,] (tropical:) The parts facing, in front of, or opposite to, the earth or land. (TA.)

المَنْحَرُ
المَنْحَرُ ذ : see النَّحْرُ, in two places.

مِنْحَارٌ
مِنْحَارٌ ذ an intensive epithet applied to a man, [A great slaughterer of camels; as also ↓ نَحَّارٌ:] and signifying (assumed tropical:) Liberal; bountiful; munificent; or generous. (S, TA.) You say اِنَّهُ لَمِنْحَارُ بَوَائِكِهَا Verily he is a [great] slaughterer of the fat camels: (S, K:) and هُمْ نَحَّارُونَ لِلْجُزُرِ [They are great slaughterers of camels]. (A.)

مَنْحُورٌ
مَنْحُورٌ ذ : see نَحِيرٌ. -A2- (tropical:) Faced, or fronted. (TA.)

المُنْخُورُ
المُنْخُورُ ذ : see النَّحْرُ.

### Türkçe

نَحَرَ
1 **نَحَرَ** ذ , (A, Msb, K,) muzâri‘ı **نَحَرَ** , (Msb, K,) mastarı **نَحْرٌ** (S, Msb, K) ve **مَنْحَرٌ** (Msb) ve **تَنْحَارٌ** [mübalağa sigası], (K,) bir deveyi, (A, TA,) yahut bir hayvanı, (Msb,) [fakat genellikle birincisini,] onun **نَحْر**’inde, (A,) yahut onun **مَنْحَر**’inde, (TA,) yani nefes borusunun (**حُلْقُوم**) göğsün en üst kısmında başladığı yerde; (K, TA;) [yani **لَبَّة**’de; çünkü] **لَبَّة**’deki **نَحْرٌ**, boğazdaki **ذَبْحٌ** gibidir. (S.) [Bundan dolayı,] **يَوْمٌ النَّحْرِ** [develerin vb. **نَحْر** edilmesi günü]; (K;) ve **عِيدُ النَّحْرِ** [develerin vb. **نَحْر** edilmesi bayramı]; (Msb;) [ay] Zülhicce’nin onuncusu; (K;) çünkü o vakit kurban edilmek üzere Mekke’ye getirilen develer, inekler ve boğalar **نَحْر** edilir. (TA.) ― -b2- Öldürdü. (TA.) ― -b3- **نَحَرَهُ**, muzâri‘ı ve mastarları yukarıdaki gibi, onun **نَحْر**’ine vurdu yahut onu incitti. (K.) **نَحَرْتُ الرَّجُلَ** dersin: Adamın **نَحْر**’ine vurdum yahut onu incittim. (S.) -A2- [Bundan dolayı,] **نَحَرَ الأُمُورَ عِلْمًا** (mecaz:) işleri ilimle kavradı: (A): işleri sağlamca yahut bütünüyle bildi. (Har, 2nd ed. of Paris, p. 95, Com.) Ve **يَنْحَرُ العِلْمَ نَحْرًا** (mecaz:) ilmi gerçekten kavrar. (A, K.) Cerîr’e İslâmî şairler hakkında soruldu ve o da cevap verdi: **نَبْعَةُ الشُّعَرَآءِ لِلْفَرَزْدَقِ** [mânâsı: “Şairlerin yayı” yahut “şairlerin oku” Ferazdak’ındır; **نَبْع** denilen ağaçtan yaylar ve oklar yapıldığı için **نبعة** lafzını bu şekilde kullanarak]: bunun üzerine “Öyleyse kendin için ne bıraktın?” denildi; o da cevap verdi: **أَنَا نَحَرْتُ الشِّعْرَ نَحْرًا** (mecaz:) Ben şiiri gerçekten kavradım. (A.) Yine dersin: **نَحَرْتُ الشَّىْءَ عِلْمًا** (farazî mecaz:) şeyi bütünüyle yahut fevkalâde iyi bildim; bunun gibi **قَتَلْتُهُ عِلْمًا**. (Bd in iv. 156.) -A3- [Yine bundan dolayı,] **نَحَرَ الصَّلَاةَ** (mecaz:) namazı vaktinin ilk kısmında eda etti yahut okudu. (TA.) ― -b2- **نَحَرَهُمُ اللّٰهُ**, bir rivayette vârid olup iki mânâya gelebilir: (farazî mecaz:) Allah onlara iyiliği çabuklaştırsın; yahut Allah onları öldürsün. (IAth.) -A4- [Yine bundan dolayı,] **نَحَرْتُ الرَّجُلَ**, (S, A,) mastarı **نَحْرٌ**, (A,) (mecaz:) adamın karşısına geçtim; eş anlamlısı **صِرْتُ فِى نَحْرِهِ**; (S;) ona yüz yüze geldim; eş anlamlısı **قَابَلْتُهُ**. (A, TA.) Ve **نَحَرَ الدَّارُ الدَّارَ**, [yahut **نَحَرَت**], (K,) muzâri‘ı **نَحَرَ** , (TA,) (mecaz:) ev eve karşı oldu; (K, TA;) bunun gibi ↓ **نَاحَرَت**. (TA.) Ve **دِيَارُهُمْ تَنْحَرُ الطَّرِيقَ** (mecaz:) onların evleri yola karşıdır. (A.) [Bkz. ayrıca 6.] Ve Ebu’l-Gays der ki: ayın son gecesi, gündüzüyle birlikte, şu sebeple **النَّحِيرَةُ** diye adlandırılır: **لِأَنَّهَا تَنْحَرُ الشَّهْرَ الَّذِى بَعْدَهَا**, yani: Çünkü kendisinden sonra gelen aya karşı olur: yahut çünkü kendisinden sonra gelen ayın ilk kısmına ulaşır. (S.)

3 **نَاْحَرَ**: 1’e, sonlara yakın, bak.

تَنَاحَرُوا فِى القِتَالِ
6 **تَنَاحَرُوا فِى القِتَالِ** ذ (S, TA) savaşta birbirlerini **نَحْر**’den **نَحَر** ettiler yahut birbirlerini öldürdüler. Burada fiil hakikî mânâsında kullanılmıştır. (TA.) ― -b2- [Bundan dolayı,] **تَنَاحَرَ القَوْمُ عَلَى الأَمْرِ**, (A, K,) ve onun üzerine ↓ **انتحروا**, (S, A, K,) (mecaz:) kavim o şey üzerinde birbirlerine karşı cimri/eli sıkı yahut inatla tutucu yahut hırslı oldular, (S, A, K,) öyle ki neredeyse birbirlerini öldüreceklerdi. (K, * TA.) -A2- **الدَّارَانِ تَتَنَاحَرَانِ** (mecaz:) iki ev birbirine karşıdır. (K.) [Benzeri A’da da söylenmiştir.] Fr. der ki: Araplardan bazılarının **مَنَازِلُهُمْ تَنَاحَرُ**, [**تَتَنَاحَرُ** yerine,] (mecaz:) onların meskenleri birbirine karşıdır; bu, şu şunun karşısındadır, sözünü işittim. (TA.)

انتحر
8 **انتحر** ذ o (bir adam, S) kendini **نَحْر**’inden **نَحَر** etti, (S,) yahut kendini öldürdü. (K.) Bir darbımeselde şöyle denir: **سُرِقَ السَّارِقُ فَانْتَحَرَ** [Hırsız soyuldu da bunun sonucunda kendini öldürdü]: (S:) yahut **سَرَقَ السَّارِقُ فَانْتَحَرَ** [görünüşe göre mânâsı, (mecaz:) Hırsız çaldı da böylece kendi boğazlanmasına sebep oldu: çünkü burada fiilin mecazî kullanıldığı söylenmiştir]. (TA; ve S’nin ve A’nın bir nüshasında da böyledir.) [Birinci kıraat, ki ben onu tercih ederim, Freytag’s Arab. Prov’da verilmiştir, bkz., c. i. s. 618.] ― -b2- (mecaz:) O (bir bulut) çok su ile yarıldı. (A.) -A2- 6’ya da bak.

النَّحْرُ
**النَّحْرُ** ذ , (S, Msb,) yahut **نَحْرُ الصَّدْرِ**, (A, K,) göğsün yahut sadrın en üst kısmı; (A, K;) bunun gibi ↓ **المُنْحُورُ**: (Sb, IB, K:) yahut gerdanlığın yahut kolyenin yeri: (A, K:) yahut göğsün yahut sadrın, gerdanlığın yahut kolyenin yeri olan kısmı; (S, Msb;) A‘Obeyd’e göre böyledir: (TA, art. ترب:) buna ayrıca ↓ **المَنْحَرُ** da denir: (S:) yahut göğsün yahut bağrın yahut sadrın kendisi: (TA:) yahut çoğulu **النُّحُورُ**, göğüslere yahut sadırlara da uygulanır: (Msb:) ve **النَّحْرُ**, (A,) yahut ↓ **المَنْحَرُ**, (S, A, Msb, K, TA,) ayrıca devenin **نَحْر** edildiği yer mânâsına gelir; (A, TA; nefes borusunun (**حُلْقُوم**) göğsün en üst kısmında başladığı yer: (TA:) yahut **هَدْى**’nin [yahut Mekke’ye veya Kâbe’ye veya Harem’e adak olarak getirilen, deve, inek, boğa, koyun veya keçi gibi, kurban edilecek hayvanın] vb.’nin **نَحْر** edildiği yer: (S, K:) yahut boğazda, bir hayvanın **نَحْر** edildiği yer: (Msb:) **نَحْرٌ** yalnız müzekkerdir, (Lh, K,) sadece: (Lh:) [yahut bazen müennestir: bir örnek için, **تَرِبَ** maddesinde bak:] çoğulu yalnız **نُحُورٌ**’dur, (A, Msb, K,) sadece: (TA:) ve ↓ **مَنْحَرٌ**’ın çoğulu **مَنَاحِرُ**’dir. (A.) -A2- **نَحْرٌ** ayrıca (mecaz:) günün ilki, ilk kısmı yahut başlangıcı mânâsına gelir; (S, K;) ve ayın, (K,) bunun gibi ↓ **نَاحِرٌ**; (TA;) ve güneşin en yüksek noktasına ulaştığı vakit olan **ظَهِيرَة**’nin (özellikle yazın) başlangıcı; sanki **نَحْرٌ**’e ulaşmış gibi; bunun gibi ↓ **نَاحِرَةٌ**: (TA:) çoğulu **نُحُورٌ**. (K.) **جَآءَ فِى نَحْرِ النَّهَارِ** vb. dersin, (mecaz:) günün ilk kısmında geldi, vb. (TA.) **نَحِيرَةٌ**’ye de bak. -A3- Yine, **قَعَدَ فُلَانٌ فِى نَحْرِ فُلَانٍ** (mecaz:) falan, falanın önünde oturdu; ona yüz yüze; ona karşı. (A.) Ve **صَارَ فِى نَحْرِهِ** [(mecaz:) o yahut o şey, onun yahut onun karşısında/önünde oldu]. (S.) Ve **هٰذَا بِنَحْرِ هٰذَا** (mecaz:) bu, bunun önündedir, yüz yüzedir yahut karşısındadır. (Fr, TA.)

نِحْرٌ
**نِحْرٌ** ذ : **نِحْرِيرٌ**’e bak.

لَقِيتُهُ صَحْرَةً بَحْرَةً نَحْرَةً
**لَقِيتُهُ صَحْرَةً بَحْرَةً نَحْرَةً** ذ , tenvin ile, (farazî mecaz:) onu açıkça, göz önünde gördüm. (Sgh, K.) **بَحْرَة** ve **صَحْرَة**’ye bak.

نِحْرِيرٌ
**نِحْرِيرٌ** ذ (S, A, K) ve ↓ **نِحْرٌ** (K) (mecaz:) sağlamca yahut bütünüyle âlim; (S;) yahut mahir/ustalıklı, zeki, tecrübeli, (A, K, TA,) yahut bazılarının dediğine göre, (TA,) yaptığı işte sağlam, mahir ve zeki, her şeyde bilen ve mahir: çünkü ilmi (**يَنْحَرُ**) kavrar: (A, K, TA:) birincisinin çoğulu **نَحَارِيرُ**. (A.)

نَحِيرٌ
**نَحِيرٌ** ذ **مَنْحَر**’de, (TA,) yani nefes borusunun (**حُلْقُوم**) göğsün en üst kısmında başladığı yerde, (K, TA;) **نَحْر** edilmiş bir deve [yahut başka hayvan]; (K. TA,) ve ↓ **مَنْحُورٌ** [aynı mânâya gelir: ve] boğazlanmış: (TA:) birincisi müzekker ve müennestir; müennesi ayrıca **نَحِيرَةٌ**’dir: (TA:) **نحير**’in, (K,) ve **نحيرة**’nin, (TA,) çoğulu **نَحْرَى** ve **نُحَرَآءُ** ve **نَحَائِرُ**. (K, TA.) ― -b2- (mecaz:) kurban edilmek üzere adanmış bir oğul: **فَعِيلٌ** vezninde olup **مَفْعُولٌ** vezni mânâsındadır. (Mgh.) -A2- ↓ **النَّحِيرَةُ** (mecaz:) ayın ilk günü; [ve ayrıca görünüşe göre, ↓ **نَحْرُ** **الشَّهْرِ**, ve ↓ **نَاحِرَتُهُ**, ve ↓ **نَحِيرَتُهُ**:] yahut onun sonu; (K;) bunun gibi ↓ **النَّاحِرُ**: (TA:) yahut onun son gecesi; (S, K;) bunun gibi **النَّحِيرٌ**: (K:) yahut onun son gecesi, gündüzüyle birlikte [yani hemen ardından gelen gün]; bunun gibi ↓ **النَّاحِرَةُ**; çünkü kendisinden sonra gelene karşı olur, yahut onun [yahut sonraki ayın] ilk kısmına ulaşır: (Abu-l-Gheyth, S:) çoğulu **نَوَاحِرُ** (S, K) ve **نَاحِرَاتٌ**, (K,) ikisi de şâz [**نَحِيرَةٌ**’nin çoğulları olarak; fakat **نَاحِرَةٌ**’nin çoğulları olarak kaideye uygundur], (TA,) [ve görünüşe göre **نَحَائِرُ**, kaideye uygun olarak **نَحِيرَةٌ**’nin çoğulu olmak üzere: yahut] **نَحَائِرُ الشَّهْرِ**, **نُحُورُهُ** ile aynı mânâdadır: **نَحْرٌ**’e bak. (TA.) Yine dersin: **جَآءَ فِى نَحْرِ الشَّهْرِ**, ve **نَاحِرَتِهِ**, ve **نَحِيرَتِهِ**, (mecaz:) [görünüşe göre mânâsı: ayın ilk gününde geldi.] Ve **مَا أَرَاهُ اِلَّا فِى نُحُورِ الشُّهُورِ**, ve **نَوَاحِرِهَا**, ve **نَحَائِرِهَا**, (mecaz:) [görünüşe göre: onu ancak ayların ilk günlerinde görürüm.] (A.)

نَحِيرَةٌ
**نَحِيرَةٌ** ذ : **نَحِيرٌ**’e bak.

نَحَّارٌ
**نَحَّارٌ** ذ : **مِنْحَارٌ**’a bak.

نَاحرٌ
**نَاحرٌ** ذ ve **نَاحِرَةٌ**: **نَحْرٌ** ve **نَحِيرٌ**’e bak. -A2- **نَوَاحِرُ الأَرْضِ**, [**نَاحِرَةٌ**’nin çoğulu,] (mecaz:) yerin yahut arazinin karşısındaki/önündeki kısımlar. (TA.)

المَنْحَرُ
**المَنْحَرُ** ذ : **النَّحْرُ**’e, iki yerde, bak.

مِنْحَارٌ
**مِنْحَارٌ** ذ bir adama nispetle mübalağa sıfatı; [develeri çok boğazlayan; bunun gibi ↓ **نَحَّارٌ**:] ve (farazî mecaz:) cömert; eli açık; ihsan sahibi; yahut kerem sahibi mânâsına gelir. (S, TA.) **اِنَّهُ لَمِنْحَارُ بَوَائِكِهَا** dersin: Şüphesiz o, semiz develerinin [çok] boğazlayıcısıdır: (S, K:) ve **هُمْ نَحَّارُونَ لِلْجُزُرِ** [Onlar develerin çok boğazlayıcılarıdır]. (A.)

مَنْحُورٌ
**مَنْحُورٌ** ذ : **نَحِيرٌ**’e bak. -A2- (mecaz:) karşılanmış; yüz yüze gelinmiş. (TA.)

المُنْخُورُ
**المُنْخُورُ** ذ : **النَّحْرُ**’e bak.
