# نحن — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%AD%D9%86/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%86%D8%AD%D9%86/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [نحن](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%AD%D9%86.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: نحن

نحن: ضمير يُعْنَى به الاثنانِ والجميع المُخْبرون عن أَنفسهم، وهي مبنية على الضم، لأَن نحن تدل على الجماعة وجماعةُ المضمرين تدل عليهم الميم أَو الواو نحو فعلوا وأَنتم، والواو من جنس الضمة، ولم يكن بُدٌّ من حركة نحن فحرَّكت بالضم لأَن الضم من الواو، فأَما قراءة من قرأَ: نحن نحيي ونميت، فلا بد أَن تكون النون الأُولى مختلسة الضمة تخفيفاً وهي بمنزلة المتحركة، فأَما أَن تكون ساكنة والحاء قبلها ساكنة فخطأٌ. الجوهري: نحن كلمة يعني بها جمع أَنا من غير لفظها، وحرِّك آخره بالضم لالتقاء الساكنين لأَن الضمة من جنس الواو التي هي علامة الجمع، ونحن كناية عنهم؛ قال ابن بري: لا يصح قول الجوهري إِن الحركة في نحن لالتقاء الساكنين لأَن اختلاف صيغ المضمرات يقوم مقام الإِعراب، ولهذا بنيت على حركة من أَوّل الأَمر نحو هو وهي وأَنا فعلتُ كذا، لكونها قد تنزلت منزلة ما الأَصلُ في التمكين، قال: وإِنما بنيت نحن على الضم لئلا يظن بها أَنها حركة التقاء ساكنين، إِذ الفتح والكسر يحرك بهما ما التقى فيه ساكنان نحو ردّ ومدّ وشدّ.

### Türkçe

**نحن**: Kendisiyle iki kişi ve kendi nefislerinden haber verenlerin hepsi kastedilen bir zamirdir; ve o, damme üzere mebnîdir; çünkü **نحن** cemaat üzerine delâlet eder; zamirlerin cemaatine ise **الميم** yahut **الواو** delâlet eder; **فعلوا** ve **أَنتم** gibi; ve **الواو** dammenin cinsindendir. **نحن**’in harekesinden de bir kaçınılmazlık olmadı; bu sebeple damme ile harekelendi; çünkü damme **الواو**’dandır. Şu hâlde, “**نحن نحيي ونميت**” diye okuyan kimsenin kıraatine gelince: hafifletme için ilk **النون**’un dammesi mutlaka ihtilâs edilmiş olmalıdır ve o, harekeli mesabesindedir; ama onun sâkin olması ve ondan önce **الحاء**’ın sâkin olması ise hatadır. **الجوهري**: **نحن** bir kelimedir; onunla, lafzı olmaksızın **أَنا**’nın cemi kastedilir; sonu, iki sâkinin buluşması sebebiyle damme ile harekelendi; çünkü damme, cem‘ alâmeti olan **الواو**’nun cinsindendir; ve **نحن** onlar hakkında bir kinayedir. İbn Berrî dedi: **الجوهري**’nin, **نحن**’deki harekenin iki sâkinin buluşması için olduğu sözü sahih değildir; çünkü zamirlerin sigalarının ihtilâfı i‘râbın yerini tutar; bu yüzden, başlangıçtan itibaren bir hareke üzerine mebnî kılındı; **هو** ve **هي** ve “**أَنا فعلتُ كذا**” gibi; çünkü o, aslında temkînde olan şeyin menzilesine indirilmiştir. Dedi: **نحن** ancak damme üzerine mebnî kılındı ki, onun iki sâkinin buluşması harekesi olduğu zannedilmesin; zira fetha ve kesra ile, iki sâkinin buluştuğu şey harekelenir; **ردّ** ve **مدّ** ve **شدّ** gibi.
