# نحن — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%AD%D9%86/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%86%D8%AD%D9%86/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [نحن](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%AD%D9%86.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: نحن

: ( نَحْنُ : ضَميرٌ يُعْنَى به الإثْنانِ والجَمْعُ : المُخْبِرونَ عن أَنْفُسِهم ) .
( قالَ شيْخُنا ، رحِمَه اللَّهُ تعالى : إطْلاقُه بمعْنَى الإثْنَيْن ممَّا تَوقفُوا فيه ، وقالوا إنَّه غيرُ مَوْجودٍ في كَلامِ العَرَبِ ، وأَمَّا قوْلُه :
نَحْنُ اللذانِ تَعارَفَتْ أَرْواحنا

فقالوا إنَّه مُوَلَّدٌ .
وهو ( مَبْنِيٌّ على الضَّمِّ .
( أو ) نَحْنُ كَلمةٌ يُعْنَى بها ( جَمْعُ أَنا من غيرِ لَفْظِها وحُرِّكَ آخِرُه ) بالضَّمِّ ( لالْتِقاءِ السَّاكِنَيْنِ ) ، كذا في الصِّحاحِ .
قالَ ابنُ بَرِّي : قَوْلُ الجوْهرِيِّ إنَّ الحرَكَةَ في نَحْنُ لالْتِقاءِ الساكِنَيْنِ لا يصحُّ لأنَّ اخْتِلافَ صِيَغِ المُضْمَرات يقُومُ مَقامَ الإعْرابِ ، ولهذا بُنِيَتْ على حَرَكَةٍ مِن أَوَّل الأَمْرِ نَحْو هو وهي .
( و ) في المُحْكَم : ( ضُمَّ لأنَّه يَدلُّ على الجَماعَةِ ، وجَماعَةُ المُضْمَرِينَ تَدُلُّ عليهم ) الميمُ أَو ( الواوُ نحوُ : فَعَلُوا وأَنْتُمْ والواوُ من جنسِ الضَّمَّةِ ) ، ولم يكنْ بُدٌّ من حَرَكَةِ نَحْنُ فحُرِّكَتْ بالضمِّ لأنَّ الضمَّ مِن الواو ، فأَمَّا قِراءَةُ مَنْ قَرَأَ : نحْنُ نُحْيِي ونُمِيتُ ، فلا بُدَّ أَنْ تكونَ النُّون الأُوْلى مُخْتَلَسَة الضمِّ تَخْفِيفاً وهي بمنْزِلَة المُتَحَرِّكَة ، فأَمّا أَنْ تكونَ ساكِنَةً والحاء قَبْلها ساكِنَة فخطَأٌ .
وقالَ ابنُ بَرِّي : وإِنَّما بُنِيَتْ نَحْنُ على الضمِّ لئَلاَّ يظنُّ بها أنَّها حَرَكَةٌ الْتِقاءِ الساكِنَيْنِ ، إذْ الفتْح والكَسْر يُحَرَّكُ بهما ما الْتَقَى فيه ساكِنانِ نَحْو مَدَّ وشَدَّ .
وممَّا يُسْتدركُ عليه :

### Türkçe

: ( **نَحْنُ** : kendisiyle iki kişi ve çoğul kastedilen bir zamirdir: kendi nefisleri hakkında haber verenler ) .
( Şeyhimiz, Allah Teâlâ ona rahmet etsin, dedi: Onun iki kişi mânâsıyla kullanılması, hakkında duraksadıkları şeylerdendir; ve dediler ki: O, Arapların كلامında موجود değildir. Amma onun sözü:
**نَحْنُ اللذانِ تَعارَفَتْ أَرْواحنا**

dediler ki: O, مُوَلَّدٌdür.
Ve o ( الضمّ üzere mebnîdir .
( veya ) **نَحْنُ** bir kelimedir; kendisiyle ( **أَنا**’nın çoğulu, onun lafzı olmaksızın, kastedilir; ve sonu ) الضمّ ile harekelenmiştir ( iki sâkinin karşılaşması sebebiyle ) ; sıhâh’ta böyledir.
İbn Berrî dedi: Cevherî’nin, **نَحْنُ**’daki harekenin iki sâkinin karşılaşması için olduğu sözü sahih değildir; çünkü zamirlerin sigalarının ihtilâfı i‘râbın yerini tutar; ve bunun için, baştan itibaren bir hareke üzere mebnî kılındı; **هو** ve **هي** gibi.
( Ve ) el-Muḥkem’de: ( cemaat üzerine delâlet ettiği için ضمّlandı; ve zamirlerin cemaati üzerine delâlet eder ) **الميم** yahut ( **الواو**; **فَعَلُوا** ve **أَنْتُمْ** gibi; ve **الواو** الضمّة cinsindendir ) ; ve **نَحْنُ**’un bir harekeden müstağni olması mümkün değildi; bu yüzden الضمّ ile harekelendi; çünkü الضمّ **الواو**dandır. Amma “**نحْنُ نُحْيِي ونُمِيتُ**” diye okuyan kimsenin kıraatine gelince: mutlaka birinci **النُّون**’un, hafifletme için الضمّı ihtilâs edilmiş olmalıdır; ve o, harekeli mesabesindedir. Amma sâkin olması ve ondan önceki **الحاء**’ın sâkin olması ise hatadır.
İbn Berrî dedi: **نَحْنُ** ancak الضمّ üzere mebnî kılındı ki, onun iki sâkinin karşılaşması harekesi olduğu zannedilmesin; zira fetha ve kesra ile, içinde iki sâkinin karşılaştığı şey harekelenir; **مَدَّ** ve **شَدَّ** gibi.
Ve onun üzerine istidrâk olunan şeylerdendir:
