# نده — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%AF%D9%87/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%86%D8%AF%D9%87/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [نده](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%AF%D9%87.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: نده

النَدْهُ: الزجر. تقول: نَدَهْتُ البعير، إذا زجرته عن الحوض وغيره. ونَدَهْتُ الإبل: سُقْتها مجتمعةً. وكان طلاق الجاهلية: اذْهَبي فلا أَنْدَهُ سَرْبَكِ، أي لا أردُّ إبلك، لتذهب حيث شاءت. والنَدْهَةُ والنُدْهَةُ، بفتح النون وضمّها: الكثرة من المال من صامتٍ أو ماشيةٍ. وأنشد الأمويُّ لجميل: فكيفَ ولا تُوفي دماؤُهُمُ دَمي=ولا مالُهُمْ ذو نَدْهَةٍ فيَدوني

### Türkçe

**النَدْهُ**: azarlama. Şöyle dersin: **نَدَهْتُ البعير**; yani onu havuzdan ve başkasından azarlayıp uzaklaştırdığın zaman. Ve **نَدَهْتُ الإبل**: onları toplu hâlde sevk ettim. Ve câhiliye boşaması şöyle idi: **اذْهَبي فلا أَنْدَهُ سَرْبَكِ**; yani develerini geri çevirmem; dilediği yere gitsin diye. Ve **النَدْهَةُ** ve **النُدْهَةُ**, **النون**’un fethası ve zammıyla: nakit (altın-gümüş) yahut davar cinsinden malın çokluğu. Ve el-Ümevî, Cemîl’den şu beyti okudu:
فكيفَ ولا تُوفي دماؤُهُمُ دَمي=ولا مالُهُمْ ذو **نَدْهَةٍ** فيَدوني
