# نذر — Esâsü'l-Belâğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%B0%D8%B1/sozluk/esas
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%86%D8%B0%D8%B1/entries/esas

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [نذر](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%B0%D8%B1.md)
- Esâsü'l-Belâğa: Zemahşerî · 12. yy

## Madde başı: نذر

ن ذ ر
نذر القوم بالعدوّ‏:‏ علموا به فحذروه واستعدّوا له وأنذرتهم به وأنذرتهم إيّاه وهو نذير القوم ومنذرهم وهم نذر القوم‏.‏
‏"‏ فستعلمون كيف نذير ‏"‏ أي إنذاري ‏"‏ فكيف كان عذابي ونذر ‏"‏‏:‏ وإنذاراتي‏.‏
وهو نذيرة القوم‏:‏ لطليعتهم الذي ينذرهم العدوّ‏.‏
وتناذروه‏:‏ خوف منه بعضهم بعضاً‏.‏
قال النابغة‏:‏ وقال في صفة كتيبة المنذر‏:‏ وما تنفك محلولاً عراها على متناذر الأكلاء طامي لا تزال تنزل المكان المخوف‏.‏
وقالت الخنساء‏:‏ يا صخر ورّاد ماء قد تناذره أهل الموارد ما في ورده عار ومن المجاز‏:‏ أعطيت الرجل نذر جرحه والقوم نذور جراحهم‏:‏ أروشها لأنها مما نذر رسول الله أي أوجب كما يوجب الرّجل على نفسه وهو من كلام أهل الحجاز‏.‏

### Türkçe

ن ذ ر
**نذر** kavim düşmanla: Onu bildiler de ondan sakındılar ve ona hazırlandılar; ve onları onunla **أنذرت** ve onları onu (bizzat) **أنذرت**; ve o, kavmin **نذير**’idir ve onların **منذر**’idir; ve onlar, kavmin **نذر**’üdür.
“Öyleyse yakında bileceksiniz **كيف نذير**” yani benim **إنذاري**’m; “Öyleyse azabım ve **نذر** nasıl oldu”: ve benim **إنذاراتي**’m.
Ve o, kavmin **نذيرة**’sidir: Onların öncü birliği için; ki onlara düşmanı **ينذرهم**.
Ve onu **تناذروه**: Ondan dolayı birbirlerini korkuttular.
Nâbiga dedi: Münzir’in birliğinin sıfatında dedi:
Ve çözülmüş olarak onun bağları üzerinde, gözetleyicilerin **متناذر**’i üzerinde, kabarmış; korkulan yere inmeye devam eder.
Hansa dedi:
Ey Sahr, suya varan; kaynakların ehli onu **تناذره**; onun varışında ayıp yoktur.
Ve mecazdandır: Adama, yarasının **نذر**’ünü verdim; ve kavim, yaralarının **نذور**’üdür: Onların diyetleridir; çünkü o, Resûlullah’ın **نذر** ettiği şeylerdendir; yani vacip kıldı; tıpkı kişinin kendi üzerine vacip kılması gibi; ve bu, Hicaz ehlinin sözündendir.
